Чидаем аз ихтилоти халқи домони ҳавас

چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوس

На касе пурвой мо дорад на мо пурвои кас

نه کسی پروای ما دارد نه ما پروای کس

Ошиқон доранд шавқи глрхон на зоҳидӣ

عاشقان دارند شوق گلرخان نه زاهدان

Гул ба булбул мезанад оташ на дар ҳар хору хас

گل به بلبل می زند آتش نه در هر خار و خس

Мардуми чашмами зи мижгони ашк май резад вале

مردم چشمم ز مژگان اشک می ریزد ولی

Оби дарё кам намегардад бмнқори магас

آب دریا کم نمی گردد بمنقار مگس

Ъзлтӣ дорам ки дар хилвати сарой бе касе

عزلتی دارم که در خلوت سرای بی کسی

Бо масеҳо ҳам намехоҳам ки бошам ҳамнафас

با مسیحا هم نمی خواهم که باشم همنفس

Умр шуд охир дило аз нола кардан дар гузар

عمر شد آخر دلا از ناله کردن در گذر

Роҳ чун таии гашт боядгар фиғон уфтад ҷарас

راه چون طی گشت باید گر فغان افتد جرس

Нестам булбул ки ҳар соъат сароем бар гулӣ

نیستم بلبل که هر ساعت سرایم بر گلی

Аҳли тавҳидам гулӣ дорам дарин гулзору бас

اهل توحیدم گلی دارم درین گلزار و بس

намерасад фарёди ман ҳар шаби фузулӣ бар фалак

می رسد فریاد من هر شب فضولی بر فلک

Гарчи рӯи он ма намегардад марои фарёдрас

گرچه رو آن مه نمی گردد مرا فریادرس