На ман муқайяди он сарви глъзорму бас

نه من مقید آن سرو گلعذارم و بس

Ҳавоӣ ӯ ҳама доранд ман надораму бас

هوای او همه دارند من ندارم و بس

Агар чаҳ моҳу шани зер чарх бисёранд

اگر چه ماه و شان زیر چرخ بسیارند

Миёнаи ҳамаи он маҳвашаст ёраму бас

میانه همه آن مهوش است یارم و بس

зи қаду холу хат ва чеҳра нест гиряи ман

ز قد و خال و خط و چهره نیست گریه من

Хароб карда он чашми пари хумораму бас

خراب کرده آن چشم پر خمارم و بس

Саводи мардум чашмам бибин хаёл макун

سواد مردم چشمم ببین خیال مکن

Ки ҳаст доғи ғамат дар дили Фкорму бас

که هست داغ غمت در دل فکارم و بس

зи офтоб Рахш равшанаст рӯзи ҳама

ز آفتاب رخش روشنست روز همه

Ҳамин ман аз ғам ӯ тираи рӯзгораму бас

همین من از غم او تیره روزگارم و بس

Ту нестӣ чу ман эй шамъ дар ғами рух ӯ

تو نیستی چو من ای شمع در غم رخ او

Ман ашкборму нолон на ашкборму бас

من اشکبارم و نالان نه اشکبارم و بس

Фузулӣ аз ҳама халқ гашта навмед

فضولی از همه خلق گشته نومید

Ба лутфи шоҳи вилояти умедвораму бас

به لطف شاه ولایت امیدوارم و بس