Кард ишқ эй хӯни дил дар кӯй ӯ расвои маро

کرد عشق ای خون دل در کوی او رسوا مرا

Ҷомаи пӯшон ки нашносад касе онҷои маро

جامه پوشان که نشناسد کسی آنجا مرا

Чанд дар кӯй ту бошад ҳамнишин ман рақиб

چند در کوی تو باشد همنشین من رقیب

Барқи оҳами кош ё ӯро бисӯзад ё маро

برق آهم کاش یا او را بسوزد یا مرا

Клхнӣ шуд манзилам бе оташи рухсор ӯ

کلخنی شد منزلم بی آتش رخسار او

Оқибат бинишонад бар хоки сияҳи савдои маро

عاقبت بنشاند بر خاک سیه سودا مرا

Ваъда қатлам намеёбад вафое зон парӣ

وعده قتلم نمی یابد وفایی زان پری

Ин тағофул мекашад имрӯз ё фардои маро

این تغافل می کشد امروز یا فردا مرا

Ёри шамъи маҷлис ҳар бесар ва по ме шавад

یار شمع مجلس هر بی سر و پا می شود

Чун насузад оташи ғайрати зи сар то пои маро

چون نسوزد آتش غیرت ز سر تا پا مرا

Шамъ ҳам мегиряд аз бе ҳамнишинии шоми ғам

شمع هم می گرید از بی همنشینی شام غم

Не ҳамин киштаст дард бе касе танҳо маро

نی همین کشتست درد بی کسی تنها مرا

Тарки завқ ошиқӣ кардам фузулии баъди азин

ترک ذوق عاشقی کردم فضولی بعد ازین

Неи марои зўқисти дунёро на аз дунёи маро

نی مرا ذوقیست دنیا را نه از دنیا مرا