Шабӣ омад ба хобами ёру барад аз дидаи хобам ро

شبی آمد به خوابم یار و برد از دیده خوابم را

Сабаби он хоб шуд бедории чашми пари обам ро

سبب آن خواب شد بیداری چشم پر آبم را

зи боди тунди носеҳи мавҷи дарё беш ме гардад

ز باد تند ناصح موج دریا بیش می گردد

Чаҳ суд аз касрати пандати дили пари изтиробам ро

چه سود از کثرت پندت دل پر اضطرابم را

Бутӣ дидам равон шуд хӯни дил аз дидаам ҳар сӯ

بتی دیدم روان شد خون دل از دیده ام هر سو

Фалак дар базми ғам бар санг зад ҷоми шаробам ро

فلک در بزم غم بر سنگ زد جام شرابم را

Даруни дил ба теғ шавқ шуд пари колаи пари кола

درون دل به تیغ شوق شد پر کاله پر کاله

Чаҳ донад чист мазмун ҳар ки накушояд китобам ро

چه داند چیست مضمون هر که نگشاید کتابم را

намехоҳам ки аз хубони шикоят бар забони ронам

نمی خواهم که از خوبان شکایت بر زبان رانم

Ҳамон беҳтар напурсад ҳеҷ каси ҳоли харобам ро

همان بهتر نپرسد هیچ کس حال خرابم را

Чу торӣ гаштаам аз заъфу заъфам пеш ме гардад

چو تاری گشته ام از ضعف و ضعفم پیش می گردد

Фалак ҳар чанд мегирданд афзӯни печу тобам ро

فلک هر چند می گرداند افزون پیچ و تابم را

Фузулӣ нест имкони вафо дар мардуми олам

فضولی نیست امکان وفا در مردم عالم

Мадони беҳудаи зини ҷамъи парешони иҷтинобам ро

مدان بیهوده زین جمع پریشان اجتنابم را