Баста шуд бар риштаи ҷони мӯии гесуии туам

بسته شد بر رشته جان موی گیسوی توام

намекашад ҳар сӯ ки меуфтад гиреҳи сӯии туам

می کشد هر سو که می افتد گره سوی توام

Бас ки мегардад бигард моҳи рухсорати зи рашк

بس که می گردد بگرد ماه رخسارت ز رشک

Кард монанди сари мӯеи сари мӯии туам

کرد مانند سر مویی سر موی توام

Дар дил аз таъсир меҳраст ин ки ҳамчун моҳи нав

در دل از تأثیر مهرست این که همچون ماه نو

намефазояд муттасили савдои абрӯии туам

می فزاید متصل سودای ابروی توام

Тир рашкаст ин ки зад хуршед бар ман рӯзи васл

تیر رشک است این که زد خورشید بر من روز وصل

ё басари афканди сояи қади дилҷӯии туам

یا بسر افکند سایه قد دلجوی توام

Кард берун аз серуми Кувайти ҳавои равза ро

کرد بیرون از سرم کویت هوای روضه را

Ҳасратӣ нагузошт дар ҷонами саги кӯии туам

حسرتی نگذاشت در جانم سگ کوی توام

Ту гулии ман хори умрии додмти хӯн аз ҷигар

تو گلی من خار عمری دادمت خون از جگر

Чун шигифтӣ бенасиб аз дидан рӯй туам

چون شگفتی بی نصیب از دیدن روی توام

Шавқ бад хуӣаст ҳар соъати фузулӣ дар сарат

شوق بد خوییست هر ساعت فضولی در سرت

Хуии бади дории басии озурдаи хуии туам

خوی بد داری بسی آزرده خوی توام