Намӯдӣ лутф пешам омадӣ кардӣ ситам рафтӣ
نمودی لطف پیشم آمدی کردی ستم رفتی
Раседӣ бехудам кардӣ ба худ то омадам рафтӣ
رسیدی بیخودم کردی به خود تا آمدم رفتی
Табиби дардмандоне вале аз бас ки бе дардӣ
طبیب دردمندانی ولی از بس که بیدردی
Маро дар кунҷи ғами бгзоштӣ бо сад ?илам рафтӣ
مرا در کنج غم بگذاشتی با صد الم رفتی
Ту оташи пораи ман шамъ будам зинда бо васлат
تو آتشپاره من شمع بودم زنده با وصلت
Дариғо сӯхтии охири марои сар то қадам рафтӣ
دریغا سوختی آخر مرا سر تا قدم رفتی
Рҳондӣ аз ғами расвоӣу саргаштагии мо ро
رهاندی از غم رسوایی و سرگشتگی ما را
Накӯ рафтӣ ки кардӣ бастаи занҷир ғам рафтӣ
نکو رفتی که کردی بسته زنجیر غم رفتی
Туро эй ашки хунини ҳеҷ қадре нест дар кӯяш
ترا ای اشک خونین هیچ قدری نیست در کویش
Фитодӣ аз назар аз бас ки онҷои дам ба дам рафтӣ
فتادی از نظر از بس که آنجا دم به دم رفتی
Дило хоҳии парешони сохт рӯзу рӯзгорам ро
دلا خواهی پریشان ساخت روز و روزگارم را
Хато кардӣ сӯии он гесувони хам ба хам рафтӣ
خطا کردی سوی آن گیسوان خم به خم رفتی
Гулии барадии фузулии тӯҳфаи ҳурони биҳиштӣ ро
گلی بردی فضولی تحفه حوران بهشتی را
Накӯ рафтӣ казин гулшан ба доғи он санам рафтӣ
نکو رفتی کزین گلشن به داغ آن صنم رفتی