Аз сухан хуоне кашидам пеши аҳли рӯзгор

از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگار

Завқҳои гӯнаи гаван дар ваии зи анвоъи нъм

ذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم

Нестам шарманда ҳар меҳмон ки ояд сӯии ман

نیستم شرمنده هر مهمان که آید سوی من

Хоҳ аз тарк ояду хоҳ аз араби хоҳ аз аҷам

خواه از ترک آید و خواه از عرب خواه از عجم

Ҳар ки бошад гӯи биё ва ҳар чаҳ бояд гӯи бабр

هر که باشد گو بیا و هر چه باید گو ببر

Неъмат боқӣаст ин қисмат нахоҳад гашт кам

نعمت باقیست این قسمت نخواهد گشت کم