То чанд марои оташи дил тоб диҳад

تا چند مرا آتش دل تاب دهد

Рахти тарабами бсил хуноб диҳад

رخت طربم بسیل خوناب دهد

Соқӣ чаҳ шавад бар оташами резади об

ساقی چه شود بر آتشم ریزد آب

Як ҷуръаи марои зи бода ноб диҳад

یک جرعه مرا ز باده ناب دهد