Шабии риққатии доштам дар намоз

شبی رِقّتی داشتم در نماز

Ба маъбуд мекардам ифшои роз

به معبود می‌کردم افشای راز

Гуҳӣ дар қиёму гуҳӣ дар қууд

گهی در قیام و گهی در قعود

Гуҳӣ дар рукӯъу гуҳӣ дар суҷуд

گهی در رکوع و گهی در سجود

Дар аснои тоъати ман бе қарор

در اثنای طاعت من بی‌قرار

Шунидам з ҷое садоеи се бор

شنیدم ز جایی صدایی سه بار

з дил рафт андешаи тоъатам

ز دل رفت اندیشه طاعتم

Дарид аз ҳавои пардаи исматам

درید از هوا پرده عصمتم

Бова гуфтам эй манша ҳар хато

باو گفتم ای منشاء هر خطا

Машав ҳемаи оташи куфри мо

مشو هیمه آتش کفر ما

Чаро расму роҳати чунин гмрҳии сет ?

چرا رسم و راهت چنین گمرهی‌ست‌؟

Сарат аз хаёли қиёмати тиҳии сет ?

سرت از خیال قیامت تهی‌ست‌؟

Калид дар ганҷ ҳар офатӣ ?

کلید در گنج هر آفتی‌؟

Ба Иблиси сармояи ҳилтӣ ?

به ابلیس سرمایهٔ حیلتی‌؟

Ба дасти ту ҳар ришта ҳаст дом

به دست تو هر رشته هست دام

Ки сайди дили халқсозӣ мудом

که صید دل خلق سازی مدام

Ба сад ҷои миёни бастаи муттасил

به صد جا میان بسته متصل

Ки брбоиии осори тоъати зи дил

که بربایی آثار طاعت ز دل

Агар синаро ватани сохтӣ

اگر سینه را وطن ساختی

Азуи расм тақво барандохтӣ

ازو رسم تقوی برانداختی

Вари ангуштӣ аз ту ба ҷунбиш расед

ور انگشتی از تو به جنبش رسید

зи таҳрики тасбеҳ рағбат бурид

ز تحریک تسبیح رغبت برید

Биё чун ман аз оташ андеша кун

بیا چون من از آتش اندیشه کن

Раҳи тавбаи гиру вараъ пеша кун

ره توبه گیر و ورع پیشه کن

Чунин гуфт тнбўри соҳиби хабар

چنین گفت طنبور صاحب‌خبر

Ки бар пардаи дор ӣ машав парда дар

که بر پرده‌دار‌ی مشو پرده‌در

Мапиндор бар худ ҳунари айби ман

مپندار بر خود هنر عیب من

Агар айб дорам ба рӯем мазан

اگر عیب دارم به رویم مزن

Манам карда қатъи биёбони давр

منم کرده قطع بیابان دور

зи ғайби омадаи сӯии малики зуҳӯр

ز غیب آمده سوی ملک ظهور

Дарин раҳ шудам ҳамнишин басӣ

درین ره شدم همنشین بسی

Нахурда ғам аз эътироз касе

نخورده غم از اعتراض کسی

Ту бар синаам май зании дасти рад

تو بر سینه‌ام می‌زنی دست رد

Чунинам макунгар надории мадад

چنینم مکن گر نداری مدد

Чаҳ огоҳӣ аз коргоҳи ҷаҳон ?

چه آگاهی از کارگاه جهان‌؟

Ки мқбл ки ва кист мудаббир дар он ?

که مُقبِل که و کیست مُدبِر در‌آن‌؟

Ба дарёии эҳсони парвардгор

به‌دریای احسان پروردگار

з чун ман хасӣ кӣ нишинад ғубор ?

ز چون من خسی کی نشیند غبار‌؟

Дар онҷо ки девони афв ва атост

در آنجا که دیوان عفو و عطاست

Ғами маъсият , лофи тоъат , хатост

غم معصیت‌، لاف طاعت‌، خطاست

Магари ғофилӣ дар бисоти басит ?

مگر غافلی در بساط بسیط‌؟

зи сар « алии кули шайъи ءи муҳӣт »

ز سرّ ‌«علی کل شی ء محیط‌»

Мғнӣ ба танбур рағбат намой

مغنی به تنبور رغبت نمای

Ба мифтоҳи рағбати дарӣ бар гушой

به مفتاح رغبت دری بر گشای

Казон дар рўоҳли рўоҳли нишот

کزان در رواحل رواحل نشاط

Бурун ояд ва пар шавад ин бисот

برون آید و پر شود این بساط

Фузулӣ кунад тарки бими азоб

فضولی کند ترک بیم عذاب

Нишотӣ кунад зини бисоти иктисоб

نشاطی کند زین بساط اکتساب

Хушо онкӣ ӯ масти хезади зи гӯр

خوشا آنکه او مست خیزد ز گور

Барандаш ба дӯзахи зи худ бе шуъӯр

برندش به دوزخ ز خود بی‌شعور

Шарарҳои оташ ба вақти азоб

شررهای آتش به وقت عذاب

Намояд ба ӯ қатраҳои шароб

نماید به او قطره‌های شراب