Шабии доштами суҳбатӣ чун Ирам
شبی داشتم صحبتی چون ارم
На андӯҳ раҳ дошт онҷо на ғам
نه اندوه ره داشت آنجا نه غم
Парии чеҳра буд қонӯн ба даст
پریچهره بود قانون بهدست
Чу май нағмааш халқро карда маст
چو می نغمهاش خلق را کرده مست
Чаҳ қонӯн ? яке турфаи сандӯқи роз
چه قانون؟ یکی طُرفه صندوق راز
Дараш хозин маърифат карда боз
درَش خازن معرفت کرده باز
Чу киштӣ ки ӯро буд сими бор
چو کشتی که او را بوَد سیم بار
зи дарёаши мавҷи афканд бар канор
ز دریاش موج افکنَد بر کنار
Чу лавҳӣ ки наққош гирад ба пеш
چو لوحی که نقاش گیرد به پیش
Кунад варзиши нақша то кори хеш
کند ورزش نقشه تا کار خویش
Азу чун шунидам навой ҳазин
ازو چون شنیدم نوای حزین
Бова гуфтам эй лаъибати нозанин
باو گفتم ای لعبت نازنین
Шунидам ки чун ман , ту ҳам ошиқӣ
شنیدم که چون من، تو هم عاشقی
Дарин шева бар ошиқони фоиқӣ
درین شیوه بر عاشقان فائقی
Вале ҳайратӣ дорам аз кори ту
ولی حیرتی دارم از کار تو
Ки аз ишқ давраст атвори ту
که از عشق دورست اطوار تو
Ҳамаи ошиқони рости шому саҳар
همه عاشقان راست شام و سحر
Пар аз ашк чун сим рӯй чу зар
پر از اشک چون سیم روی چو زر
Ҳама бе дилони рост аз дасти ғам
همه بیدلان راست از دست غم
Ба ҳар паҳлуеи сад хаданги ситам
بههر پهلویی صد خدنگ ستم
Ҳама хастаанд аз шифо бе насиб
همه خستهاند از شفا بینصیب
Раги ҷони супурда ба дасти табиб
رگ جان سپرده بهدست طبیب
Гузаштаи сет дар ҳиҷрашони моҳу сол
گذشتهست در هجرشان ماه و سال
Биҷуз ном нашунидаанд аз висол
بجز نام نشنیدهاند از وصال
Турои рутба аз ошиқон бартараст
ترا رتبه از عاشقان برترست
Магӯ шевау шимаҳ ?ут дигараст
مگو شیوه و شیمهات دیگرست
Писандидае табъи ҷонона Эй
پسندیدهای طبع جانانهای
Ба ҷононаи ҳам роз ва ҳам хона Эй
به جانانه همراز و همخانهای
Сарати рости болини зонуии дӯст
سرت راست بالین زانوی دوست
Турои муттасил рӯй бар рӯй дӯст
ترا متصل روی بر روی دوست
Дар оғӯш ёраст мأўои ту
در آغوش یارست مأوای تو
Взў гашта ҳосили таманнои ту
وزو گشته حاصل تمنای تو
Шабу рӯзат аз ғоят қурб ҳаст
شب و روزت از غایت قرب هست
Ба бӯсидани дасти дилдори даст
بهبوسیدن دست دلدار دست
Чаҳ кардӣ ? турои ин мақом аз куҷост ?
چه کردی؟ ترا این مقام از کجاست؟
Бигӯ рози худро ба ушшоқи рост
بگو راز خود را به عشاقْ راست
Далели раҳи васл ҷонона бош
دلیل ره وصل جانانه باش
Ба мо корӣ омӯз ва мардона бош
به ما کاری آموز و مردانه باش
Чунин гуфт қонӯн ки эй сусти рой
چنین گفت قانون که ای سسترای
Ҳама ончӣ гуфтӣ расонадами биҷой
همه آنچه گفتی رساندم بجای
Нашуд розӣ аз ман бидонҳо ҳабиб
نشد راضی از من بدانها حبیب
Нахурд аз чунин рангу зевари фиреб
نخورد از چنین رنگ و زیور فریب
Гузаштами зи худу зи ҳамаи кори худ
گذشتم ز خود و ز همه کار خود
Надодами сари худ ба озори худ
ندادم سر خود بهآزار خود
Гузидам тариқи ризои ҳама
گزیدم طریق رضای همه
Ниҳодами сари худ ба пои ҳама
نهادم سر خود بهپای همه
Саропои ҷисмами ҳамаи гашти гӯш
سراپای جسمم همه گشت گوش
Ки пандӣ кунам гӯш аз аҳли ҳуш
که پندی کنم گوش از اهل هوش
Агар чаҳ маро буд чандини даҳан
اگر چه مرا بود چندین دهن
Нагуфтам зи худ пеши каси як сухан
نگفتم ز خود پیش کس یک سخن
Ба рӯем касе гар зад ва кард бад
به رویم کسی گر زد و کرد بَد
Задам бӯса бар дасти онкас ки зад
زدم بوسه بر دست آنکس که زد
Раҳгиро зи ҷисмам касе гар бурид
رگی را ز جسمم کسی گر برید
На оҳӣ бар омад на хӯнӣ чакид
نه آهی بر آمد نه خونی چکید
Задам даст бар домани аҳли дил
زدم دست بر دامن اهل دل
Ризои ҷӯии дил ҳо шудам муттасил
رضاجویِ دلها شدم متصل
Бад-ӣни шеваи мақбул ҷонон шудам
بدین شیوه مقبول جانان شدم
Сазовори ташриф эҳсон шудам
سزاوار تشریف احسان شدم
Машав худ намо то шавад дӯсти ром
مشو خودنما تا شود دوست رام
Ки расвои сети маҳбӯби расвои мудом
که رسواست محبوب رسوا مدام
Мғнӣ ба қонӯн гирифтӣ бигир
مغنی به قانون گرفتی بگیر
Ки симат чаро карда зинсони асир
که سیمت چرا کرده زینسان اسیر
Куҷои ошиқӣу куҷои ҷамъи сим ?
کجا عاشقی و کجا جمع سیم؟
Бикаш сари зи симу макаши ҳеҷ бим
بکش سر ز سیم و مکش هیچ بیم
Ту бо сими розии биомузи кор
تو با سیم رازی بیاموز کار
Фузулӣ сифат бош бе сими зор
فضولیصفت باش بیسیم زار
Хушо онкӣ рафт аз табиат ба дар
خوشا آنکه رفت از طبیعت بهدر
Нашуд ҳар тараф чун қадаҳи ҷилва гар
نشد هر طرف چون قدح جلوهگر
Ба пои хам май чу дардӣ нишаст
بهپای خُم می چو دردی نشست
Ба дардӣ ҳамин шуд чу май пои баст
به دردی همین شد چو می پایبست