Шабии хостам базмӣ оростам

شبی خواستم بزمی آراستم

Сурӯдии зи баҳри тараби хостам

سرودی ز بهر طرب خواستم

Садое ба гӯшами расониди авд

صدایی به گوشم رسانید عود

Ки чун авдам аз сар бурун рафт дӯд

که چون عودم از سر برون رفت دود

Бова гуфтам аз хозини ганҷи роз

باو گفتم از خازن گنج راز

Ки ҳам аҳли сӯзӣ ва ҳам аҳли соз

که هم اهل سوزی و هم اهل ساز

Бигӯ ин наво аз ки омухтӣ ?

بگو این نوا از که آموختی‌؟

Ки барги нишоти марои сӯхтӣ

که برگ نشاط مرا سوختی

Чаҳ сари сети мазмуни гуфтори ту ?

چه سر‌ّست مضمون گفتار تو‌؟

Чаҳ рамзи сет дар пардаи кори ту ?

چه رمز‌ست در پرده کار تو‌؟

Ки сӯзанда бо навоҳои тар

که سوزنده با نواهای تر

Туро нест ҷони дорӣ аз ҷони асар

ترا نیست جان داری از جان اثر

Ту як мушт чӯбӣ навой ту тор

تو یک مشت چوبی نوای تو تار

зи норсти кофии турои як шарор

ز نارست کافی ترا یک شرار

Бар онам кигар дар ту май буд дард

بر آنم که گر در تو می‌بود درد

намемонад то ин замон аз ту гирд

نمی‌ماند تا این زمان از تو گرد

Ҳамоно ту аз ҳоли худ ғофилӣ

همانا تو از حال خود غافلی

Аз он рӯи бад-ӣни гӯнаи фориғи дилӣ

از‌آن‌رو بدین‌گونه فارغ‌دلی

Надорӣ ба овози худ орзӯ

نداری به آواز خود آرزو

Наме гӯйӣ ар кас нагӯяд бигӯ

نمی‌گویی ار کس نگوید بگو

Ба ман гуфт авди масаррати асар

به‌من گفت عود مسرت اثر

Ки ман зончаҳ гуфтӣ надорам хабар

که من زانچه گفتی ندارم خبر

Марои рӯзи аввал ки ме сохтанд

مرا روز اول که می‌ساختند

Даруни дилам завқӣ андохтанд

درون دلم ذوقی انداختند

Ки он завқ аз ман , маро дар рабӯд

که آن ذوق از من‌، مرا در ربود

Дар бехудиҳо ба рӯем гушӯд

در‌ِ بی‌خودی‌ها به‌رویم گشود

намедонам ин пайкари ман ки сохт

نمی‌دانم این پیکر‌ِ من که ساخت

Чаро саъй кард ва барои чаҳ сохт

چرا سعی کرد و برای چه ساخت

з ман нест ин нолаи зори ман

ز من نیست این نالهٔ زار من

зи устоди дони ҷунбиши кори ман

ز استاد دان جنبش کار من

Мадон аз ман ин нолаҳои ҳазин

مدان از من این ناله‌های حزین

На бар ман , бар устод кун офарин

نه بر من‌، بر استاد کن آفرین

На танҳо маро дода ин ҳоли даст

نه تنها مرا داده این حال دست

Дарин маҳфил бехудӣ ҳар ки ҳаст

درین محفل بی‌خودی هر که هست

Чу ман ғифлатӣ дорад аз ҳоли хеш

چو من غفلتی دارد از حال خویش

намедонад анҷоми аъмоли хеш

نمی‌داند انجام اعمال خویش

Вале ҳаст созанда дар азал

ولی هست سازنده در ازل

Ки ӯ нақш бандаст дар ҳар амал

که او نقش‌بند است در هر عمل

Ман ва ту дарин коргаҳ олатем

من و تو درین کارگه آلتیم

На санъатгарӣ , олат санъатем

نه صنعت‌گری‌، آلت صنعتیم

Мғнӣ бидиҳ авдро гӯшмол

مغنی بده عود را گوشمال

Ки зоҳир кунад бар ту таҳқиқи ҳол

که ظاهر کند بر تو تحقیق حال

Бизан то бигӯед ба бонги баланд

بزن تا بگوید به بانگ بلند

Ки зоти сет чуну сифоти сет чанд

که ذات‌ست چون و صفات‌ست چند‌

Зуҳӯр ҳақиқат намой аз муҷоз

ظهور حقیقت نمای از مجاز

Магӯ каз фузулии сети ифшои роз

مگو کز فضولی‌ست افشای راز

Хушо онкии сармаст афтода аст

خوشا آنکه سرمست افتاده است

Иродат ба пер Муғон дода аст

ارادت به پیر مغان داده است

намедонад аз мастӣ май мудом

نمی‌داند از مستی می مدام

Ки соқӣ кадомасту соғари кадом

که ساقی کدامست و ساغر کدام