Мгўгноаҳ буд бар рухнигор нигоҳ

مگوگناه بود بر رخ نگار نگاه

Ки бар шамоили ғулмон нигоҳ нест гуноҳ

که بر شمایل غلمان نگاه نیست‌گناه

Сиришки рези дам аз дида ҳар замон ки кунам

سرشک ریز دم از دیده هر زمان ‌که ‌کنم

Дар офтоби ҷамоли ту хираи хираи нигоҳ

در آفتاب جمال تو خیره خیره نگاه

Рахт задойад гирди рухам чу оби равон

رخت زداید گرد رخم چو آب روان

Хатат фазояд меҳри дилам чу меҳри гиёҳ

خطت فزاید مهر دلم چو مهر گیاه

Чу чеҳраи ту буд чеҳри ман зи ашки сифед

چو چهرهٔ تو بود چهر من ز اشک سفید

Чу турраи ту буд рӯзи ман зи оҳи сиёҳ

چو طرهٔ تو بود روز من ز آه سیاه

зи ишқ рӯй мунири ту рӯзи ман торик

ز عشق روی منیر تو روز من تاریک

зи фикри зулфи дарози ту умри ман кӯтоҳ

ز فکر زلف دراز تو عمر من‌کوتاه

Турои шиканҷ ба гесуи марои шиканҷа ба ҷон

ترا شکنج به‌گیسو مرا شکنجه به جان

Мроклол ба хотири троклолаҳ ба моҳ

مراکلال به خاطر تراکلاله به ماه

Турост чашми кҳил ва марост ҷисми алил

تراست چشم‌کحیل و مراست جسم علیل

Турост холи сиёҳ ва марост ҳоли табоҳ

تراست خال سیاه و مراست حال تباه

Агар на чашми ту афросйоби тарк чаро

اگر نه چشم تو افراسیاب تُرک چرا

Ба гардиш аз мижаи сафи баста аз ду рӯй сипоҳ

به ‌گردش از مژه صف بسته از دو روی سپاه

Шудаст ҳоҷиби султони чеҳраи абрӯят

شدست حاجب سلطان چهره ابرویت

Ки бе ишораи ин кас бадв наҷӯянд роҳ

که بی اشارهٔ این کس بدو نجویند راه

Марои зи ҳиҷри ту Ҷайҳун шудаст дидаи зи ашк

مرا ز هجر تو جیحون‌شدست‌دیده ز اشک

Марои зи ишқи ту конӯн шудаст синаи зи оҳ

مرا ز عشق تو کانون شدست سینه ز آه

зи тири зулфи диламро махон ба сӯии занах

ز تیر ‌زلف دلم را مخوان به سوی زنخ

Мабод онкии дроФтди шубони тира ба чоҳ

مباد آنکه درافتد شبان تیره به چاه

Ва ё ниқоби дроФкни зи чеҳра то бинад

‌و یا نقاب درافکن ز چهره تا بیند

Шубони тира ба раҳи чоҳро зи тобиши моҳ

شبان تیره به ره چاه را ز تابش ماه

Кушодаи рӯят эй ма ба тоб ме монад

گشاده رویت ای مه به تاب می‌ماند

Ба дашти ҳиммати дастури осмони даргоҳ

به دشت همت دستور آسمان درگاه

Сипеҳри фазлу ҳунари мирзои Абулқосим

سپهر فضل و هنر میرزا ابوالقاسم

Ки фазл ӯ зада бар авҷи осмони харгоҳ

که فضل او زده بر اوج آسمان خرگاه

Хдоигони вазирон ки хури зи ршги Рахш

خدایگان وزیران‌که خور ز رشگ رخش

Ба чарх мот шавад чун зи фари фарзини шоҳ

به چرخ مات شود چون ز فر فرزین شاه

Далели даъвии иктоииши баси инки сипеҳр

دلیل دعوی یکتاییش بس اینکه سپهر

Кунад зи баҳри суҷудаши ҳамораи пушти дўтоаҳ

کند ز بحر سجودش هماره ‌پشت دوتاه

Ба даъвати нъмши ҳарки дар замонаи мзил

به دعوت نعمش هرکه در زمانه مزیل

Ба даъвии карамаш ҳарчӣ дар ҷаҳони огоҳ

به دعوی‌کرمش هرچه در جهان آگاه

Ба ҷӯади дасту дилаши фақри кону баҳри далел

به جود دست و دلش فقر کان و بحر دلیل

Ба нури ройу Рахши хсФи моҳу меҳри гувоҳ

به نور رای و رخش‌ خسف ماه و مهر گواه

Зиҳии гузаштаи туро аз камоли ъзу шараф

زهی‌ گذشته ترا از کمال عز و شرف

зи ҷабҳаи нури ҷабини вази турфаи тарафи кулоҳ

ز جبهه نور جبین وز طرفه طرف ‌کلاه

Ба ҷанби ҷоҳ ту ҳеҷаст осмони баланд

به جنب جاه تو هیچست آسمان بلند

Вале аҷаб нагар ӯ мар туро фазояд ҷоҳ

ولی عجب نه گر او مر ترا فزاید جاه

Чунонкии сифр буд ҳеҷ бар сиблат мисл

چنانکه صفر بود هیچ بر سبیل مثل

Чу пеш панҷ наҳй панҷ азу шавад панҷоҳ

چو پیش پنج نهی پنج ازو شود پنجاه

Ки мисли тест ки тогўимт бар аз амсол

که مثل تست‌که تاگویمت بر از امثال

Ки шабаҳи тест ки то донамат ба аз ашбоаҳ

که شبه تست‌که تا دانمت به از اشباه

зи дида бскаҳ баборанд ҳосидони ту хӯн

ز دیده بسکه ببارند حاسدان تو خون

зи сина бскаҳ бароранд душманони ту оҳ

ز سینه بسکه برآرند دشمنان تو آه

ШФоҳшон шуда аз дӯди он ба ранги ҷФўн

شفاهشان شده از دود آن به رنگ جفون

ҶФўншон шуда аз ранги ин ба лавни шифоа

جفونشان شده از رنگ این به لون شفاه

Чу шаҳди аҳди ту дар коми дӯстони ширин

چو شهد عهد تو در کام دوستان شیرین

Чу заҳри қаҳри ту дар ҷони душманони ҷонкоҳ

چو زهر قهر تو در جان دشمنان جانکاه

зи ҳасрати дилу дасти ту баҳру кони шабу рӯз

ز حسرت‌ دل ‌و دست‌ تو بحر و کان شب و روز

Ба меҳр ва моҳ расонанд бонгу ағўсоаҳ

به مهر و ماه رسانند بانگ و اغوثاه

Равон ба меҳри ту пайванди ҷуста бо аҷсом

روان به مهر تو پیوند جسته با اجسام

Забон ба мадҳи ту мисоқи баста бо афвоҳ

زبان به مدح تو میثاق بسته با افواه

Паии назораи ту халқ кардаанд ъиўн

پی نظارهٔ تو خلق‌کرده‌اند عیون

зи баҳри саҷдаи ту офарӣдаанд ҷбоаҳ

ز بهر سجدهٔ تو آفریده‌اند جباه

Қалам ба дасти ту ҳангоми ҷӯад дар ҷунбиш

قلم به دست تو هنگام جود در جنبش

Бидон масоба ки моҳӣ кунад ба баҳри шиноа

بدان مثابه‌که ماهی‌کند به بحر شناه

Агар ба чашм тънт кунӣ ба кӯҳи назар

اگر به چشم تعنت‌ کنی به‌ کوه نظر

Агар ба айн аноят кунӣ ба коҳи нигоҳ

اگر به عین عنایت‌کنی به‌کاه نگاه

Шавад зи хашми ту чун ҷисми бадсиголи ту кӯҳ

شود ز خشم‌ تو چون جسم بدسگال تو کوه

Шавад зи меҳри ту чун бахти никхўоаҳи ту коҳ

شود ز مهر تو چون بخت نیکخواه تو کاه

Бзргўоро ҳастам ман аз ту сахти дижам

بزرگوارا هستم من از تو سخت دژم

Вале чаҳ суд ки қодири ним ба боди афроа

ولی چه سود که قادر نیم به باد افراه

На баҳру конам то ҳамчуи баҳр ва кон башуам

نه بحر و کانم تا همچو بحر و کان بشوم

зи ҷӯади дасту дилати хору зори бегау гоҳ

ز جود دست و دلت خوار و زار بیگه و گاه

На баҳрами обрӯии ман зи ҷӯад хеш мабар

نه بحرم آبروی من ز جود خویش مبر

На конами азкрмти хоки ман ба бод махоҳ

نه ‌کانم ازکرمت خاک من به باد مخواه

На рӯзгорам то ҳамчу рӯзгор кунӣ

نه روزگارم تا همچو روزگار کنی

зи зайли қудрати худ дасти ҷаври ман кӯтоҳ

ز ذیل قدرت خود دست جور من ‌کوتاه

На офтоби ҳрўрм на осмони ғурур

نه آفتاب حرورم نه آسمان غرور

Ки ройу қадари ту бншондм ба хоки сиёҳ

که رای و قدر تو بنشاندم به خاک سیاه

На даҳрам аз ғазабати ҷони ман чу даҳри мсўз

نه دهرم از غضبت جان من چو دهر مسوز

На кӯҳам аз схтти ҷисми ман чўкоаҳ махоҳ

نه‌کوهم از سخطت جسم‌ من چوکاه مخواه

На бухлам аз чаҳ зи ман хотири турои эъроз

نه بخلم از چه ز من خاطر ترا اعراض

На зулмам аз чаҳ зи ман тинати турои икроҳ

نه ظلمم از چه ز من طینت ترا اکراه

Бихон бихон нўолм ки кам нахоҳад шуд

بخوان بخوان نوالم ‌که ‌کم نخواهد شد

Зкосаҳи лӣсӣ дарвеш хон неъмати шоҳ

زکاسه‌لیسی درویش خوان نعمت شاه

Ало ба гетӣ то дар табиати мҳрўр

الا به ‌گیتی تا در طبیعت محرور

Ҳам ФзоидкоФўр бар ба қувваи боҳ

هم فزایدکافور بر به قوهٔ باه

Ба даҳри амри ту қоҳир чу боз бар тиҳу

به دهر امر تو قاهر چو باز بر تیهو

Ба чархи ҳукми ту ғолиб чу шер бар рӯбоҳ

به چرخ حکم تو غالب چو شیر بر روباه

Сазад ки мадҳ кунам ин мдиҳи дилкаш ро

سزد که مدح‌ کنم این مدیح دلکش را

Ба мадҳи хотами пайғамбарони ҷаълати фидоа

به مدح خاتم پیغمبران جعلت فداه

Камоли мутлақи файзи басити ақли нахуст

کمال مطلق فیض بسیط عقل نخست

Муҳӣти имкони мисдоқи кони ҳабиби аллоҳ

محیط امکان مصداق‌کان حبیب‌الله

Вуҷӯди огаҳаш аз сар ҳар вуҷӯди хабир

وجود آگهش از سر هر وجود خبیر

Замири равшанаш аз фикр ҳар замири огоҳ

ضمیر روشنش از فکر هر ضمیر آگاه

Ба хоки бандагӣ ӯ музайянаст хдўд

به خاک بندگی او مزینست خدود

Ба доғи пераи рай аз мавсимаст ҷбоаҳ

به داغ پیره‌ری از موسَمست جباه

Влоӣ ӯ буд аз ҳар балои вқоиаҳи тан

ولای او بود از هر بلا وقایهٔ تن

зи бими онкии аҷал тохтан кунад ногоҳ

ز بیم آنکه اجل تاختن‌ کند ناگاه

Каманди ваҳм ба боми ҷалол ӯ нарасад

کمند وهم به بام جلال او نرسد

Зиҳии камоли шарафи лои илоҳи алои аллоҳ

زهی کمال شرف لا اله الا الله