Садраъзам офтобасту низоми алмалики моҳ
صدراعظم آفتابست و نظامالملک ماه
Осмони ин ду нир чист хоки пои шоҳ
آسمانِ این دو نیّر چیست خاک پای شاه
Он падарро аз натоқ каҳкашон шояд камар
آن پدر را از نطاقکهکشان شاید کمر
Венаи писарро бар мадори Фрқдони соидклоаҳ
وین پسر را بر مدار فرقدان سایدکلاه
Садҳазорон бора гирад он падар бо як қалам
صدهزاران بارهگیرد آن پدر با یک قلم
Садҳазорон банда бахшад ин писар аз як нигоҳ
صدهزاران بنده بخشد این پسر از یک نگاه
Он падарро садраъзам кард шаҳ зон пгаҳ буд
آنپدر را صدراعظمکرد شه زان پگه بود
Эътимоди дайну давлати нозими ганҷу сипоҳ
اعتماد دین و دولت ناظم گنج و سپاه
Он писарро ҳам низом алмалик дод аввали лақаб
آن پسر را هم نظامالملک داد اول لقب
То низоми алмалик сонӣ гардад аз иҷлолу ҷоҳ
تا نظامالملک ثانی گردد از اجلال و جاه
Пас ба бозуии ҷалолаши басти дарии шоҳвор
پس به بازوی جلالش بست درّی شاهوار
Каз яке дарҷ шараф дорад насаб бо подшоҳ
کز یکی درج شرف دارد نسب با پادشاه
Ончунон дарӣ кигар будӣ фалаки родстрс
آنچنان دریکهگر بودی فلک رادسترس
Ҳамчу тоҷаш барниҳодӣ бар сари хуршеду моҳ
همچو تاجش برنهادیبر سر خورشید و ماه
Хушии дилии чандон фаровони шдкаҳи натавонади ғариб
خوشی دلی چندان فراوانشدکه نتواند غریب
Аз ҳуҷуми айш ва шодӣ баркашад аз синаи оҳ
از هجوم عیش و شادی برکشد از سینه آه
Гӯйии имшаб аз фалак бо ваҷд май тобади нуҷум
گویی امشب از فلک با وجد میتابد نجوم
Гӯйии имшаб аз замин бо рақс май раведи гиёҳ
گویی امشب از زمین با رقص میروید گیاه
Гар қусӯрии рафта дар ин шеър эй садри ҷалил
گر قُصوری رفته در این شعر ای صدر جلیل
Узр ман бишинав , ки то донеи нкрдстми гуноҳ
عذر من بشنو ، که تا دانی نکردستم گناه
Асби рнҷониди даии пои мрогФтми бадв
اسب رنجانید دی پای مراگفتم بدو
Чун шавам дар базми садр аз лангии пои узрхоҳ
چون شوم در بزم صدر از لنگی پا عذرخواه
Гуфт Фрдошби қадам аз фарқи сркн чун қалам
گفت فرداشب قدم از فرق سرکن چون قلم
Каз адаб давраст онҷо бо қадами рФнн ба роҳ
کز ادب دورست آنجا با قدم رفنن به راه
Пои чисони сое ба хокии кондрўи баҳри суҷуд
پا چسان سایی به خاکیکاندرو بهر سجود
То ҳамеи ббни хдўи даст ва Авнасту ҷбоаҳ
تا همیببنخدو دستو عونست و جباه
Аз худо хоҳам сароем дар санояти шеърҳо
از خدا خواهم سرایم در ثنایت شعرها
Кат ба ваҷди оради равон чун муждаи фатҳи ҳроаҳ
کت به وجد آرد روان چون مژدهٔ فتح هراه
Сояро пайваста то дар қаър чаҳ бошад макон
سایه را پیوسته تا در قعر چه باشد مکان
Рӯзу шаб чун сояи хасмати боди андари қърчоаҳ
روز و شب چون سایهخصمتباد اندر قعرچاه
Шоми аҳбобат чу субҳи ғарраи хубони сипед
شام احبابت چو صبح غرهٔ خوبان سپید
Субҳи аъдоят чу шоми турраи таркони сиёҳ
صبح اعدایت چو شام طرهٔ ترکان سیاه
Рўзўшб дар боғи гардӣ то бигардади рӯзу шаб
روزوشب در باغگردی تا بگردد روز و شب
Солу маи хушнӯди Монӣ то бимонад солу моҳ
سال و مه خشنود مانی تا بماند سال و ماه