Дилам ба зулфи ту аҳдӣ ки баста буд шикастӣ

دلم به‌ زلف تو عهدی که بسته بود شکستی

Миёни мо ва ту мӯеи алоқа буд гусастӣ

میان ما و تو مویی علاقه بود گسستی

зи шакли он лабу дандони тавон шинохт ки яздон

ز شکل آن لب و دندان توان شناخت که‌ یزدان

зи тангнои адами офарид гавҳар ҳастӣ

ز تنگنای عدم آفرید گوهر هستی

Ҳадиси тӯли амлро намӯд зулфи ту кӯтаҳ

حدیث طول امل را نمود زلف تو کوته

Ки ҳаркии ҷусти баландӣ дар аўФтод ба пастӣ

که هرکه جست بلندی در اوفتاد به پستی

Шароби шавқи зи лаълат чунон кашидаам имшаб

شراب‌ شوق ز لعلت چنان کشیده‌ام امشب

Ки субҳи рӯз қиёмат марост аввали мастӣ

که صبح روز قیامت مراست اول مستی

Нахусти рӯзи қиёмат ба ошиқон назарӣ кун

نخست روز قیامت به عاشقان نظری کن

Ки пушти пой ба дӯзах зананд аз сари мастӣ

که پشت پای به دوزخ زنند از سر مستی

зи васли тӯбоу ҷинати ҷузи ин мурод надорам

ز وصل طوبی و جنت جز این مراد ندارم

Ки қад ва рӯй ту байнам ба ростӣу дурустӣ

که قد و روی تو بینم به راستی و درستی

Чигуна васфи ҷамолат тавон намӯд каз аввал

چگونه وصف جمالت توان نمود کز اول

Даҳон халқ гушӯдӣ ва рӯй хеш бибастӣ

دهان خلق گشودیّ و روی خویش ببستی

Ҳадиси нуктаи тавҳид аз забони нигорин

حدیث نکتهٔ توحید از زبان نگارین

Ҳазор бор шунидӣ дило ва ҳеҷ нҷстӣ

هزار بار شنیدی دلا و هیچ نجستی

Биор бода ки габру яҳуду муъмину тарсо

بیار باده که گبر و یهود و مومن و ترسا

зи ишқ баҳра надоранд ҷузи хаёли парастӣ

ز عشق بهره ندارند جز خیال پرستی

Агар суҷуд кунад бар рухи ту зулфи ту шояд

اگر سجود کند بر رخ تو زلف تو شاید

Ки нест мазҳаби ҳиндӯи ҷузи офтоби парастӣ

که نیست مذهب هندو جز آفتاب پرستی

Надидаем ки шоҳин ба Кебеки ҳамлаи намояд

ندیده‌ایم که شاهین به کبک حمله نماید

Чунон ки зулфи ту бар дил ба чобукӣ ва ба чустӣ

چنان که‌ زلف‌ تو بر دل‌ به‌ چابکی و به چستی

зи сахти ҷонии Қоонӣами басӣ аҷаб ояд

ز سخت جانی قاآنیم بسی عجب آید

Ки бори ишқи ту бар дил кашад бад-ӣни ҳамаи сустӣ

که‌ بار عشق تو بر دل کشد بدین‌ همه سستی