эй умеди ноумедон эй паноҳи биксон

ای امید ناامیدان ای پناه بی‌کسان

Ноумеду биксми дасти ману домони ту

ناامید و بی‌کسم دست من و دامان تو

эй ту он дарёӣ бепоён ки дар ҳам бишиканад

ای تو آن دریای بی‌پایان که در هم بشکند

На сафинаи осмонро мавҷи як тӯфони ту

نه سفینه آسمان را موج یک طوفان تو

Чун шӯй дар таии асрори ду олами гарми сайр

چون شوی در طی اسرار دو عالم گرم‌ِ سِیْر

Хира гардад тӯл ва арз ҳастӣ аз ҷавлони ту

خیره گردد طول‌ و عرض‌ هستی‌ از جولان تو

Осмони осема сар гардад ба гирди худ ҳануз

آسمان آسیمه‌سر گردد به گِرد خود هنوز

Ғолибан рӯзии қафоеи хӯрда аз дарбони ту

غالبا روزی قفایی خورده از دربان تو

Навбаҳори раҳматии зонрў ки дар вақти сахо

نوبهار رحمتی زانرو که در وقت سخا

Пар шавад рӯй замин аз неъмати алвони ту

پر شود روی زمین از نعمت الوان تو

Неъмати хоси худоӣ бар хилоиқ аз худоӣ

نعمت خاص خدایی بر خلایق از خدای

Кайфар аз яздони барад ҳркоў кунад куфрони ту

کیفر از یزدان بَرَد هر کاو کند کفران تو

Шарҳи ҳоли бандаро бшнўкаҳи ботилро зи ҳақ

شرح حال بنده را بشنو که باطل را ز حق

Нек ёбад дар ҳақиқати гӯши маънии дони ту

نیک یابد در حقیقت گوشِ معنی‌دانِ تو

Ҳақи ҳамеи дондкаҳ то ин дам ки мегӯям сухан

حق همی داند که تا این دم که می‌گویم سخن

Бӯдаам доими з рӯй сидқ мадҳат хон ту

بوده‌ام دایم ز روی صدق مدحت‌خوان تو

Ҳосидигар аз ҳасад бар ман гуноҳӣ баста аст

حاسدی گر از حسد بر من گناهی بسته است

Ин ман воин ҳосид ва ин ҳам сафи девони ту

این من و این حاسد و این هم صف دیوان تو

Врксӣ гуяд ба шанат носазое гуфта ам

ور کسی گوید به شأنت ناسزایی گفته‌ام

Рост гуяд мадҳ ман набӯд сазои шани ту

راست گوید مدح من نبود سزای شان تو

Гргноҳми мадҳи тест аз он нахоҳам тавба кард

گر گناهم مدح تست از آن نخواهم توبه کرد

Богуноҳӣ инчунин ризвон буд зиндони ту

با گناهی اینچنین رضوان بود زندان تو

Не гирифтам ҳар чаҳ дргитии гунаҳ ман карда ам

نی گرفتم هر چه در گیتی گنه من کرده‌ام

ё бибахшо ё бикаш ин қаҳри вони ғуфрони ту

یا ببخشا یا بکُش این قهر و آن غفران تو

Ҳар чаҳ мехоҳад дилат он кун чаро Монии малул

هر چه می‌خواهد دلت آن کن چرا مانی ملول

Ман нахоҳам ҷон хўдкосўдаҳ гардад ҷони ту

من نخواهم جان خود کاسوده گردد جان تو

Ҳамчуи Исмоил қурбонам кун аз қатлам маранҷ

همچو اسماعیل قربانم کن از قتلم مرنج

Ту халили аллоҳ вақте мо ҳамаи қурбони ту

تو خلیل‌الله وقتی ما همه قربان تو

Гар ба чархами барфарозӣ ё ба хоками афканӣ

گر به چرخم برفرازی یا به خاکم افکنی

Шокирами кон низ малики тест ва ин сомони ту

شاکرم کان‌ نیز ملک تست و این سامان تو

Ин ҳама гуфтам валикин бо ту дорам як итоб

این همه گفتم ولیکن با تو دارم یک عتاب

Зон намегӯям ки бас май тарсам аз туғёни ту

زان نمی‌گویم که بس می‌ترسم از طغیان تو

Не чаро тарсами алӣ аллоҳ бозгуем ошкор

نی چرا ترسم علی‌الله بازگویم آشکار

Восиқам бар лутфи ому афв бе поёни ту

واثقم بر لطف عام و عفو بی‌پایان تو

Бар вазифа ман шунидам ҳукми нуқсони ронда Эй

بر وظیفه من شنیدم حکم نقصان رانده‌ای

Чун писандади ин амалро файз бе нуқсони ту

چون پسندد این عمل را فیض بی‌نقصان تو

Ғайрати табъи Каримати тарсам ар огаҳ шавад

غیرت طبع کریمت ترسم ار آگه شود

Ҳамчуи дарё дар хурӯш ояд азин фармони ту

همچو دریا در خروش آید ازین فرمان تو

Рӯзии сӣ тани аёл бенаво натавон бурид

روزیِ سی تن عیالِ بینوا نتوان برید

Зини амал гуё надорад огаҳии аҳбони ту

زین عمل گویا ندارد آگهی احبان تو

Гӯи шарирами дон чу мори вгаҳи ҳақирами дон чу мӯр

گه شریرم دان چو مار و گه حقیرم دان چو مور

Ҳам на мору мӯр қисмат мебаранд аз хон ту

هم نه مار و مور قسمت می‌برند از خوان تو

Мизбон меҳмон навозаст охир эй нафаси Карим

میزبان مهمان‌نوازست آخر ای نفس کریم

Мизбони ъолмстии мо ҳамаи меҳмони ту

میزبان عالمستی ما همه مهمان تو

Ҳам магари ҷӯади ту бози ин моҷароро тай кунад

هم مگر جود تو باز این ماجرا را طی کند

То ба Широз ояд аз ваии халъату фармони ту

تا به شیراز آید از وی خلعت و فرمان تو

Худ гирифтам шӯраи зорам эй саҳоби мкрмт

خود گرفتم شوره‌زارم ای سحاب مَکْرمت

Гӯи насиб ман шавад ҳам ршҳӣ аз борони ту

گو نصیب من شود هم رشحی از باران تو

ё на гуфтам кулбае вайронам эй хуршеди файз

یا نه گفتم کلبه‌ای ویرانم ای خورشید فیض

Гӯ ба вайрон ҳам битобад чашмаи рахшони ту

گو به ویران هم بتابد چشمهٔ رخشان تو

Ҷони Қоонӣ ба даври давлатати осӯдаи бод

جان قاآنی به دور دولتت آسوده‌باد

Зонка осӯдааст ҷони гетӣ аз даврони ту

زانکه آسوده‌ست جان گیتی از دوران تو