Бунафшаи руста аз замин ба тарафи ҷӯйборҳо

بنفشه رسته از زمین به طرف جویبارها

Ва ё гусастаи ҳури айни зи зулфи хеши торҳо

و یا گسسته حور عین ز زلف خویش تارها

зи санг агар надидае чисони ҷаҳди шарорҳо

ز سنگ اگر ندیده‌ای چسان جهد شرارها

Ба баргҳои лолаи байни миёни лолаи зорҳо

به برگ‌های لاله بین میان لاله‌زارها

Ндонмои зи кӯдакии шукуфа аз чаҳ пер шуд

ندانما ز کودکی شکوفه از چه پیر شد

Нахурда шери оризаш чаро ба ранг шер шуд

نخورده‌ شیر عارضش چرا به رنگ شیر شد

Гумон барам ки ҳамчуи ман ба доми ғам асир шуд

گمان برم که همچو من به دام غم اسیر شد

з по фиканда дилбараш чаҳ хуб дастгир шуд

ز پا فکنده دلبرش چه خوب دستگیر شد

Дарин баҳори ҳаркасии ҳавои роғи дордо

درین بهار هرکسی هوای راغ داردا

Ба ёди боғи талъатии хаёли боғи дордо

به یاد باغ طلعتی خیال باغ داردا

Ба тираи шаби зи ҷом май ба кафи чароғи дордо

به تیره شب ز جام می به کف چراغ داردا

Ҳамин дил манасту бас ки дарду доғи дордо

همین دل منست و بس که درد و داغ داردا

Баҳорро чаҳ мекунам чу шуд з бар баҳори ман

بهار را چه می‌کنم چو شد ز بر بهار من

Канора кардам аз ҷаҳон чу ӯ шуд аз канори ман

کناره کردم از جهان چو او شد از کنار من

Хушоу хуррами он дамӣ ки буд ёри ёри ман

خوشا و خرم آن دمی که بود یار یار من

Ду зулфи мшкбор ӯ ба чашми ашкбори ман

دو زلف مشکبار او به چشم اشکبار من

Ғизоли машки мӯии ман зи ман хато чаҳ дида Эй

غزال ‌مشک‌موی من ز من خطا چه دیده‌ای

Ки ҳамчуи оҳӯони чин аз он хатои рамида Эй

که همچو آهوان چین از آن خطا رمیده‌ای

Бунафшаи буии ман чаро ба ҳуҷра орамида Эй

بنفشه‌بوی من چرا به حجره آرمیده‌ای

Нишоти синаи бардае бисоти кӣнаи чида Эй

نشاط سینه برده‌ای بساط کینه چیده‌ای

Ба сулҳи даркинориами о , зи душманӣ канора кун

به صلح درکنارم آ، ز دشمنی کناره کن

Дилати раҳ ар намедиҳад зи дӯст астшораҳ кун

دلت ره ار نمی‌دهد ز دوست استشاره کن

Ва ёчўи сбҳаҳи риштае зи зулфи хеш пора кун

و یا چو سُبحه رشته‌ای ز زلف خویش‌ پاره کن

Бар ӯ бабанд сдграҳи вазони пас истихора кун

بر او ببند صد، گره وزآن پس استخاره کن

На дилбарӣ ки бар Рахш ба ёд ӯ нзркнм

نه دلبری که بر رخش به یاد او نظرکنم

На муҳаррамӣ ки пеш ӯ ҳадиси ишқ сар кунам

نه محرمی که پیش او حدیث عشق سر کنم

На ҳамдамӣ ки як дамаши зи ҳоли худ хабар кунам

نه همدمی که یک دمَش ز حال خود خبر کنم

На бодаи муҳаббатӣ казу димоғ тар кунам

نه بادهٔ محبتی کزو دماغ تر کنم

Касе нпрсдми хабар ки кистам чикора ам

کسی نپرسدم خبر که کیستم چکاره‌ام

На муфтем на мӯҳтасиб на ринди бода хора ам

نه مفتیم نه محتسب نه رند باده خواره‌ام

На ходими масоҷидам на муаззин минора ам

نه خادم مساجدم نه مؤْذن مناره‌ام

На кадхудои ҷушақон на омил зуввора ам

نه کدخدای جوشقان نه عامل زواره‌ام

Биҳиштро чаҳ мекунам бетаи биҳишти ман туе

بهشت را چه می‌کنم بتا بهشت من تویی

Баҳору боғи ман туе риёзу кишти ман туе

بهار و باغ من تویی ریاض و کشت من تویی

Бикун ҳар ончӣ мекунӣ ки сарнавишти ман туе

بکن هر آنچه می‌کنی که‌ سرنوشت من تویی

Бадал на ғоибии зи ман ки дар сиришти ман туе

به دل نه غایبی ز من که در سرشت من تویی

Дмни зи хандаи лабати ақиқи зо , Яман шавад

دمن ز خندهٔ لبت عقیق‌زا، یمن شود

Ямани зи сабзаи хатат ба хуррамӣ чаман шавад

یمن ز سبزهٔ خطت به خرمی چمن شود

Чамани зи ҷилваи рахти пар аз гул ва саман шавад

چمن ز جلوهٔ رخت پر از گل و سمن شود

Саман чу бингарад рахт ба ҷону дил шмн шавад

سمن چو بنگرد رخت به جان و دل شمن شود

Ба пеши шаккарини лабат чаҳ дам занад тбрздо

به پیش شکرین لبت چه دم زند طبرزدا

Ки бо лабати тбрздо ба ҳанзалии нирздо

که با لبت طبرزدا به حنظلی نیرزدا

Хаёли ишқ рӯй ту агар замини бўрздо

خیال عشق روی تو اگر زمین بورزدا

зи изтироби ишқи ту чу осмони блрздо

ز اضطراب عشق تو چو آسمان بلرزدا

Бути ду ҳафт соли ман маро май ду солаи даҳ

بت دو هفت سال من مرا می دو ساله ده

зи чашм хеш мефишон зи лаъли худ пиёлаи даҳ

ز چشم خویش مِی‌ فشان ز لعل خود پیاله ده

Нигор лолаи чеҳр ман меӣ ба ранги лолаи даҳ

نگار لاله چهر من میی به رنگ لاله ده

зи баҳри нақли бӯсае маро ба лаби ҳаволаи даҳ

ز بهر نقل بوسه‌ای مرا به لب حواله ده

Бҳли китобро баҳам ки мард дарс нестам

بهل کتاب را به هم که مرد درس نیستم

Ниҳолро чаҳ мекунам ки зи аҳл ғарс нестам

نهال را چه می‌غکنم که ز اهل غرس نیستم

Шаробами ошкори даҳ ки мард тарс нестам

شرابم آشکار ده که مرد ترس نیستم

Ба ҳифзи кишти ъмрхўд кам аз матарс нестам

به‌حفظ کشت عمر خود کم از مترس‌ نیستم

Ман ар шароб мехӯрам ба бонг кӯс ме хӯрам

من ار شراب ‌می‌خورم به‌ بانگ کوس می‌خورم

Ба боргоҳи Таҳамтан ба базм Тӯс ме хӯрам

به بارگاه تهمتن به بزم طوس‌ می‌خورم

Пиёлаҳои даҳ манӣ алӣ рؤўс ме хӯрам

پیاله‌های دَه منی علی رؤوس می‌خورم

Шароби габр май чашм мемаҷус ме хӯрам

شراب ‌گبر می‌چشَم می مجوس می‌خورم

Ало чаҳ солҳо ки ман майу надими доштам

الا چه سال‌ها که من می و ندیم داشتم

Чу сол тоза мешудӣ май қадими доштам

چو سال تازه می‌شدی می قدیم داشتم

Пиёлаҳоу ҷомҳо зи зару сими доштам

پیاله‌ها و جام‌ها ز زرّ و سیم داشتم

Дили ҷаводи пари ҳунари кафи Карими доштам

دل جواد پر هنر کف کریم داشتم

Кунун ҳам ар чаҳ муфлисами зи дили нафас наме кашам

کنون هم ار چه مفلسم ز دل نفس نمی‌کشم

Ба ҳеҷ рӯй миннатии зи ҳеҷ кас наме кашам

به هیچ روی منّتی ز هیچ کس نمی‌کشم

Фиғони зи ҷаври нестӣ ба додрас наме кашам

فغان ز جور نیستی به دادرس نمی‌کشم

Кашидам ар чаҳ пеши азин азин сипас наме кашам

کشیدم ار چه پیش ازین ازین سپس نمی‌کشم

Киримае ки аз карами саҳоби зарфишон буд

کریمه‌ای که از کرم سحاب زرفشان بود

Сафӣае ки аз сафои биҳишти ҷовдон буд

صفیه‌ای که از صفا بهشت جاودان بود

Ифоф ӯст каз азали ҳиҷоби ҷисму ҷон буд

عفاف ‌اوست کز ازل حجاب ‌جسم و جان بود

Фириштаи замин буд ситораи замон буд

فرشتهٔ زمین بود ستارهٔ زمان بود

Сипеҳри исмату ҳаё ки шоҳ ӯст моҳ ӯ

سپهر عصمت و حیا که شاه اوست ماه او

Шаҳӣ ки ҳаст рӯзу шаби замона дар паноҳ ӯ

شهی که هست روز و شب زمانه در پناه او

Сипеҳр дар қабоӣ ӯ ситора дар кулоҳ ӯ

سپهر در قبای او ستاره در کلاه او

Ало назода модарии шаҳии қарини шоҳ ӯ

الا نزاده مادری شهی قرین شاه او

Ягонае ки аз шараф ду оламанд чокараш

یگانه‌ای که از شرف دو عالمند چاکرش

зи коиноти мунтахаби се рӯҳу чори гавҳараш

ز کاینات منتخب سه روح و چار گوهرش

Ба панҷ ҳис ва шаш ҷиҳати нисори ҳафт ахтараш

به پنج حس و شش جهت نثار هفت اخترش

Ба ҳашт хулд ва на фалак фиканда сояи мъҷрш

به هشت خلد و نه فلک فکنده سایه معجرش‌

Миёни бадару чеҳр ӯ басӣ буд мбоинаҳ

میان بدر و چهر او بسی بود مباینه

Аз онкии бадар ҳар касе ббиндши муъоина

از آنکه بدر هر کسی ببیندش معاینه

Валек бадари чеҳр ӯ гумон барам ҳар оина

ولیک بدر چهر او گمان برم هر آینه

Ки акси ҳам ниФкнд чу нақши ҷон дар оина

که عکس هم نیفکند چو نقش جان در آینه

Ба ҳукми шаръ Аҳмадӣ равост иҷтиноб ӯ

به حکم شرع احمدی رواست اجتناب او

Вагарнаи баҳри стар рух чаҳ лозими эҳтиҷоб ӯ

وگرنه بهر ستر رخ چه لازم احتجاب او

Ҳаёӣ ӯ ҳиҷоб ӯ ифоф ӯ ниқоб ӯ

حیای او حجاب او عفاف او نقاب او

Вагарнаи шарм ӯ бадии ҳиҷоби офтоб ӯ

وگرنه شرم او بدی حجاب آفتاب او

Зиҳии фалак ба бандагии ситодаи пеш рӯй ту

زهی فلک به بندگی ستاده پیش روی تو

Биҳишти адани оятии зи халқи мшкбўии ту

بهشت عدن آیتی ز خلق مشکبوی تو

Ту ақли олимӣ аз он касе надида рӯй ту

تو عقل عالمی از آن کسی ندیده روی تو

Ниҳони зи чашм ва дар миён ҳамеша гуфт вгўии ту

نهان ز چشم و در میان همیشه گفت‌وگوی تو

Хасоили ҷамили ту ба даҳр ҳарки бингарад

خصایل جمیل تو به دهر هرکه بنگرد

Вуҷӯди коинотро дигар ба ҳеҷ нашимурд

وجود کاینات را دگر به هیچ نشمرد

Чу зарраи офтобро ба чашми дрнёўрд

چو ذره آفتاب را به چشم درنیاورد

Ба неъмати вуҷӯди ту з ҳаст ва нест бугзарад

به نعمت وجود تو ز هست و نیست بگذرد

зи баҳри онкӣ ҳар нафаси туро ба ҷон сано кунам

ز بهر آنکه هر نفس ترا به جان ثنا کنم

Барои тӯли умри худ ба хештан дуо кунам

برای طول عمر خود به خویشتن دعا کنم

Ҳаёти ҷовдонаро тмнӣ аз худо кунам

حیات جاودانه را تمنی از خدا کنم

Ки то туро ба ҷону дили сано ба умрҳо кунам

که تا ترا به جان و دل ثنا به عمرها کنم

Чаҳ миннатами зи мардумон ки асли мардумии туе

چه منتم ز مردمان که اصل مردمی تویی

Чаҳ сарфаам зи ин ва он ки сарфи одамии туе

چه صرفه‌ام ز این و آن که صرف آدمی تویی

Ҷаҳони пари малолро биҳишти хуррамии туе

جهان پر ملال را بهشت خرمی تویی

Ба ҷони ғами расидагони баҳор бе ғамии туе

به جان غم رسیدگان بهار بی‌غمی تویی