Ало ки мужда май барад ба ёри ғмгсори ман

الا که مژده می‌برد به یار غمگسار من

Ки боғ чун нигор шуд чаҳ хусбӣ эйнигор ман

که باغ چون نگار شد چه خسبی ای نگار من

Тавон ман равони ман шикеби ман қарори ман

توان من روان من شکیب من قرار من

Сарвари ман нишоти ман биҳишти ман баҳори ман

سرور من نشاط من بهشت من بهار من

Ғизоли ман мроли ман гавазни ман шикори ман

غزال من مرال من گوزن من شکار من

Ҳаёти ман мамоти ман тзрўи ман ҳазор ман

حیات من ممات من تذرو من هزار من

Диҳанд муждаи навгулон ки навбаҳор ме расад

دهند مژده نوگلان که نوبهار می‌رسد

Ба шер ӯ зи булбулон на як , ҳазор ме расад

به شیر او ز بلبلان نه یک‌، هزار می‌رسد

Насим чун қаровулони з ҳар канор ме расад

نسیم چون قراولان ز هر کنار می‌رسد

Ба гӯши ман зи слслони хурӯш тор ме расад

به‌ گوش من ز صلصلان خروش تار می‌رسد

Ба мағзи ман зи сунбулони насим ёр ме расад

به مغز من ز سنبلان نسیم یار می‌رسد

Вале зи навбаҳорҳо бааст навбаҳори ман

ولی ز نوبهارها به است نوبهار من

Баҳорро чаҳ мекунам бетаи баҳори ман туе

بهار را چه می کنم بتا بهار من‌ تویی

зи хату зулфи анбарин бунафшаи зори ман туе

ز خط و زلف عنبرین بنفشه‌زار من تویی

Ҳазору гул чаҳ боядам гул ва ҳазор ман туе

هزار و گل چه بایدم گل و هزار من تویی

Ба рӯзгори азин хушам ки рӯзгори ман туе

به روزگار ازین خوشم که روزگار من تویی

Ҳамин басаст фахри ман ки ифтихори ман туе

همین بس ‌است فخر من که ‌افتخار من ‌تویی

Ало ба зери осмони крости ифтихори ман

الا به زیر آسمان کراست افتخار من

Маронигор неки паии шароби малик рай диҳад

مرا نگار نیک‌پی شراب ملک ری دهد

Шаробҳои малики раии марои кафоф кӣ диҳад

شرابهای ملک ری مرا کفاف کی دهد

Балии кафоф кӣ диҳад шаробҳо ки вай диҳад

بلی کفاف کی دهد شرابها که وی دهد

Магари ду чашми масти ваии кифоятам з ме диҳад

مگر دو چشم مست وی کفایتم ز می دهد

Ки шӯри сад қробаҳ май ба ҳар назора ҳай диҳад

که‌ شور صد قرابه‌ می به‌ هر نظاره هی دهد

Ҳамин басаст чашм вай набед ман ъқори ман

همین ‌بس ‌است چشم وی نبید من عقار من

Нигари карони роғҳо чаҳ сабзҳо чаҳ киштҳо

نگر کران راغ‌ها چه سبزها چه کشتها

зи лолаҳо ба боғҳо фарози хоку хишт ҳо

ز لاله‌ها به باغ‌ها فراز خاک و خشت‌ها

Аёни нигари чароғҳо шукуфтаи байни биҳишт ҳо

عیان نگر چراغ‌ها شکفته بین بهشت‌ها

Намӯдатар димоғҳо чаҳ хубҳо чаҳ зиштҳо

نموده تر دماغ‌ها چه خوب‌ها چه زشتها

Намӯда пари аёғҳо з май накӯи сиришт ҳо

نموده پر ایاغ‌ها ز می نکو سرشت‌ها

Чаҳ май ки шодӣ оварад чу васл рӯй ёри ман

چه می که شادی آورد چو وصل روی یار من

Дмн шуд эй писари Ямани шқиқҳо ақиқ ҳо

دمن شد ای پسر یمن شقیق‌ها عقیق‌ها

Нишаста маст дар дмни шафиқҳо рафиқ ҳо

نشسته مست در دمن شفیق‌ها رفیق‌ها

Чмидаҳи ҷониби чамани рафиқҳо шафиқ ҳо

چمیده جانب چمن رفیق‌ها شفیق‌ها

Гсордаҳ ба ратл ва ман атиқҳо рҳиқ ҳо

گسارده به رطل و من عتیق‌ها رحیق‌ها

Чу ақли варои мейри ман рҳиқҳо атиқ ҳо

چو عقل ورای میر من رحیق‌ها عتیق‌ها

Кадоми мейри доварӣ ки ҳаст мстҷори ман

کدام میر داوری که هست مستجار من

Млозу млҷоءи маони хдиўи зодаи маин

ملاذ و ملجاء مهان خدیو زادهٔ مهین

Ътиаҳи бахши расатони хдоигони ростин

عطیه بخش راستان خدایگان راستین

Сипеҳраши андари остони муҳӣташи андари остин

سپهرش اندر آستان محیطش اندر آستین

Ба сад қуруни зи сад қирони фалаки нёрдши қарин

به‌ صد قرون ز صد قران فلک نیاردش قرین

Маин сипеҳр ҳар замони чунон ббўсдши замин

مهین سپهر هر زمان چنان ‌ببوسدش‌ زمین

Ки обаш аз даҳон чакад чу шеъри обдори ман

که آبش از دهان چکد چو شعر آبدار من

Слили хусрави аҷами фириштаи фари ълиқлӣ

سلیل خسرو عجم فرشته فر علیقلی

Чароғи дудмони ҷам ба бхрдӣу оқилӣ

چراغ دودمان جم به بخردی و عاقلی

Ҳам?или абр дар карами мисоли бабр дар ялӣ

همال ابر در کرم مثال ببر در یلی

Ҳалоки ҷони Густаҳми зи паҳлавӣу пари дилӣ

هلاک جان گستهم ز پهلوی و پر دلی

Ба азми пўрзодшм ба ҳзми пери зобулӣ

به عزم پورزادشم به حزم پیر زابلی

Ҳамин басаст мдҳтш ба рӯзи гори кори ман

همین بس است مدحتش‌ به روز‌گار کار من

Ба рӯзи кин ки ҷойгаҳ ба пушт Рахш ме кунад

به ‌روز کین که‌ جایگه به ‌پشت رخش می‌کند

Чу снгризаҳи кӯҳро зи гурз пахш ме кунад

چو سنگریزه کوه را ز گرز پخش می کند

Ба ханҷарӣ ки хндҳо ба озарахш ме кунад

به خنجری که خندها به آذرخش می کند

Сару тани ҳасудро ҳазор бахш ме кунад

سر و تن حسود را هزار بخش می کند

Замини размгоҳро зи хӯн бадахш ме кунад

زمین رزمگاه را ز خون بدخش می کند

Чунонкии чеҳраи марои зи хӯни дилнигор ман

چنانکه چهرهٔ مرا ز خون دل نگار من

Агар фитад зи қаҳр ӯ ба на фалаки шарора Эй

اگر فتد ز قهر او به نه فلک شراره‌ای

Ба як сипеҳр нанигарӣ насухтаи ситора Эй

به یک سپهر ننگری نسوخته ستاره‌ای

з рӯй хашм агар кунад ба лашкарии назора Эй

ز روی خشم اگر کند به لشکری نظاره‌ای

Гумон мабар ки ҷони баради пиёдае савора Эй

گمان مبر که جان برد پیاده‌ای سواره‌ای

Магар ки бурдборяш кунад ба афви чора Эй

مگر که بردباریش‌ کند به عفو چاره‌ای

Чунонкии дафъи ранҷу ғами равони баради бори ман

چنانکه دفع‌ رنج و غم روان برد بار من

Агар ба гоҳи кӯдакӣ хирад набӯд маҳд ӯ

اگر به گاه کودکی خرد نبود مهد او

Ба касби дониши ин қадар з чист ҷаду ҷаҳд ӯ

به‌‌ کسب دانش این‌ قدر ز چیست جد و جهد او

Ба хок агар дамии дамади ақиқи пари зи шаҳд ӯ

به خاک اگر دمی دمد عقیق پر ز شهد او

Тамом нешикар шавад наботҳо ба аҳд ӯ

تمام نیشکر شود نبات‌ها به عهد او

Ба рӯзи сайди шер нар шавад шикори Фаҳд ӯ

به روز صید شیر نر شود شکار فهد او

Чунонкӣ дар суханварии суханварони шикори ман

چنانکه‌ در سخنوری سخنوران شکار من

Агар чаҳ баҳрае марои зи моли рӯзгори не

اگر چه بهره‌ای مرا ز مال روزگار نی

Чу волёни мамлакати шиквау иқтидори не

چو والیان مملکت شکوه و اقتدار نی

Ҳмоли неи хиўли неи бғоли неи ҳмори не

حمال نی خیول نی بغال نی حمار نی

Ҷалоли неи ҷиўши неи пиёдаи неи савори не

جلال نی جیوش نی پیاده نی سوار نی

Фуруши неи зурӯфи неи зёъи неи ъқори не

فروش نی ظروف نی ضیاع نی عقار نی

Басаст меҳру чеҳр ӯ зёъи ман ъқори ман

بس است مهر و چهر او ضیاع من عقار من

Ҳамеша то буд макон ба баҳри обхўст ро

همیشه تا بود مکان به بحر آبخوست را

Ҳамора то дар осмони нҳўстсти баст ро

هماره تا در آسمان نحوستست بست را

Тақобуласт то ба ҳам шикастау дуруст ро

تقابل است تا به هم شکسته و درست را

Чунонкии тунд ва кунадро чунонкии сахту суст ро

چنانکه تند و کند را چنانکه سخت و سست را

Тақаддумаст то ҳаме бар интиҳои нахуст ро

تقدمست تا همی بر انتها نخست را

Ҳамораи боди мадҳ ӯ шиори ман дсори ман

هماره باد مدح او شعار من دثار من

Ҳамеша то ки нуқтае буд миёни доира

همیشه تا که نقطه‌ای بود میان دایره

Ки ҳрхтӣ ки баркашӣ аз он ба сӯии чанбара

که هرخطی که برکشی از آن به سوی چنبره

Мрони хутути мухталифи баробаранди яксара

مرآن خطوط مختلف برابرند یکسره

Ҳасуди боди сайд ӯ чу сайди бози қабра

حسود باد صید او چو صید باز قبره

Ънўдро зи ханҷараши бурӣдаи боди ҳанҷара

عنود را ز خنجرش‌ بریده باد حنجره

Иҷобати дуоӣ ман кунод кирдигори ман

اجابت دعای من‌‌ کناد کردگار من