Шеърӣ ки зи табъи фозили аҳд буд

شعری که ز طبع فاضل عهد بود

На шеър буд ки шукру шаҳд буд

نه شعر بود که شکر و شهد بود

Монад Марям ба фикри бикраш аммо ,

ماند مریم به فکر بکرش اما،

Исо агараш арши барин маҳд буд

عیسی اگرش عرش برین مهد بود