Ҷалоир : рӯ дуо кун хатм арз аст
جلایر! رو دعا کن ختم عرض است
Дуоӣ ӯст чун бар ҷумла фарз аст
دعای اوست چون بر جمله فرض است
Худовандо вуҷӯдашро мусаллам ,
خداوندا وجودش را مسلم
Бидорӣ аз ҳамаи офоти олам
بداری از همه آفات عالم
Ҳамеша комёбу Комрони бод
همیشه کامیاب و کامران باد
Бақои умру ҷоҳаши ҷовдони бод
بقای عمر و جاهش جاودان باد
Ҳасудашро ба хорӣ мубтало кун
حسودش را به خواری مبتلا کن
Ҳамеша ҳомили ранҷ ва бало кун
همیشه حامل رنج و بلا کن
Сано хон бар вале аҳди шаҳаншоҳ
ثناخوان بر ولیعهد شهنشاه
Нахуст ӯ лоиқ тоҷ омаду гоҳ
نخست او لایق تاج آمد و گاه
Биё дар раҳгузор ӯ бигардон
بیا در رهگذار او بگردان
Сазовораст ҷони созяши қурбон
سزاوارست جان سازیش قربان
Буд аббоси шаҳ бо фару фарҳанг
بود عباس شه با فر و فرهنگ
Ки майл ӯ кунад бар ҳар чаҳ оҳанг
که میل او کند بر هر چه آهنگ
Агар нобӯд гардад буд гардад
اگر نابود گردد بود گردد
Адам гар бошад ӯ , мавҷӯд гардад
عدم گر باشد او، موجود گردد
з меҳр ӯст хорои меҳри рахшон
ز مهر اوست خارا مهر رخشان
зи қаҳраши сӯзади ӣнҷо то Бадахшон
ز قهرش سوزد اینجا تا بدخشان
Бар ҷўдш буд , ӣам қатраи нам
بر جودش بود، یم قطره نم
Бар ҳлмши ҷибол аз хардалӣ кам
بر حلمش جبال از خردلی کم
зи теғи оби дораши малики маъмур
ز تیغ آب دارش ملک معمور
Камӣн аз чокараши хоқони фағфур
کمین از چاکرش خاقان فغفور
Бикун арзӣ ки аз дил ғам задойад
بکن عرضی که از دل غم زداید
Нишоти орад , масаррат ҳо фазояд
نشاط آرد، مسرتها فزاید
Ту чизе назм кун ногуфта бошад
تو چیزی نظم کن ناگفته باشد
Дариовар ки ӯ носуфта бошад
دُری آور که او ناسفته باشد
Ҳақиқатгар дилӣ нашунида бошад
حقیقت گر دلی نشنیده باشد
Писандад ҳар ки аҳл дида бошад
پسندد هر که اهل دیده باشد
Ҷалоир ҳар чаҳ бинӣ ё нигорӣ
جلایر هر چه بینی یا نگاری
Бигӯ ҳолаш ки монад рӯзгорӣ
بگو حالش که ماند روزگاری
Буд баҳҷати Фзо ва ҳам тараби хез
بود بهجت فزا و هم طرب خیز
Чу зулф дилбарон бошад диловез
چو زلف دلبران باشد دلاویز
Агар ҳам шеъри ҷинсаш аз дурӯғ аст
اگر هم شعر جنسش از دروغ است
Чароғи кизби доим бефурӯғ аст
چراغ کذب دائم بی فروغ است
Чу майл шоҳ бошад бар ҳикоят
چو میل شاه باشد بر حکایت
Ба завқ ва шавқ кун арзи ривоят
به ذوق و شوق کن عرض روایت
Худо созад ки мақбул шаҳ ояд
خدا سازد که مقبول شه آید
Бад-ӣни ғами хонаи торат серума ояд
بدین غمخانه تارت سرمه آید