Рбнои аФрғи ълинои сброу сабти ақдомноу ансрнои алии алқўми алкоФрин .

ربنا افرغ علینا صبرا و ثبت اقدامنا و انصرنا علی القوم الکافرین.

Рбнои вФқнои лмҷоҳдаҳи алнФсу мтънои бмшоҳдаҳи алқудс , амдднои бктоӣби алғибу хлснои ани мҳолки алриб , албснои дръи кФоитку қлднои сайфи ҳмоитк , нури қлўбнои бълми алиқин .

ربنا وفقنا لمجاهده النفس و متعنا بمشاهده القدس، امددنا بکتائب الغیب و خلصنا عن مهالک الریب، البسنا درع کفایتک و قلدنا سیف حمایتک، نور قلوبنا بعلم الیقین.

Ва аФтҳи ъиўннои бФтҳи мубин . Кӣ нҷоҳди Фики ҳақи ҷҳодк ;у нҳтдии илои сиблати ршодк .

و افتح عیوننا بفتح مبین. کی نجاهد فیک حق جهادک؛ و نهتدی الی سبیل رشادک.

Нҳмдки аллоҳами алии мо дллтнои алайҳи ман шароеъи алислому хсстнои бмни вдоиъи аҳкоми саҳобаи сидолономи алайҳу ?алаи афзали ассалом . Алзӣ беъсата набиё болсиФу амонои ман алҷўри волҳиФи ҳодёи лсбилк алҳақ , нотқои бктобки алсдқ , нозрои бўҷҳк , нотқои бўҳик , умарои бомрк , ноҳёи бнҳику шддти ъздаҳи бохиаҳ валек алнабӣа Фшидти басаеваи қавоиди аддӣн ваедат бнсраҳи муошири алмуслимӣни ҷълтаҳи ллдини ҳсомоу ллшръи қўомоу ллхлқи амомо , зҳрои ллмҷоҳдину қҳрои ллмъондини амирои ллмўмнини слўотки алайҳи вълии авлодаи алотҳори воўлёӣаҳи алохёр

نحمدک اللهم علی ما دللتنا علیه من شرایع الاسلام و خصصتنا بمن ودایع احکام صحابه سیدالانام علیه و آله افضل السلام. الذی بعثته نبیا بالسیف و امانا من الجور والحیف هادیا لسبیلک الحق، ناطقا بکتابک الصدق، ناظرا بوجهک، ناطقا بوحیک، امرا بامرک، ناهیا بنهیک و شددت عضده باخیه ولیک النبیه فشیدت بسیفه قواعد الدین و ایدت بنصره معاشر المسلمین جعلته للدین حساما و للشرع قواما و للخلق اماما، ظهرا للمجاهدین و قهرا للمعاندین امیرا للمومنین صلواتک علیه وعلی اولاده الاطهار واولیائه الاخیار

Вабаъд : бар равони донишварон пӯшида намонад ки басти нури вуҷӯду назми базми шуҳуд барои такмили тоъат ва маърифатаст ки : алтоъаҳи фаръу аслҳоолшръ .

وبعد: بر روان دانشوران پوشیده نماند که بسط نور وجود و نظم بزم شهود برای تکمیل طاعت و معرفت است که: الطاعه فرع و اصلهاالشرع.

Дарахтӣ ки бех муҳкам надорад шох хуррам наёрад . Равнақи дайни ҳанифи брўоҷи шаръ шарифасту ривоҷи он бқўти бозуии ҷиҳоду қудрати неруии иҷтиҳоди ғозёни арсаи дайну олимони илми яқин ки ошиқи ризоӣ худо бошанду солики тариқи ҳудо , завқ тоъат ёбанд , шавқ маърифат шиносанд , сабақ аз зикр ҳақ гиранд , варақ аз фикр худ шӯйанд . Дарс бандагӣ хонанд вдҳнд , сар дар роҳ дайн гиранд ва ниҳанд , чунон ки аз оғози кори ҷаҳон ки пайғамбарони поки равони поя беъсат гирифтанду ойин даъват ниҳоданд , ҳеҷ гоҳи рутбаи қурби ҳақи ъзўҷл бе ширкати илму амал мақдӯр нигарадеду иҷрои аҳкоми дайн бе заҳмати муҷоҳида мушоҳида науфтод .

درختی که بیخ محکم ندارد شاخ خرم نیارد. رونق دین حنیف برواج شرع شریف است و رواج آن بقوت بازوی جهاد و قدرت نیروی اجتهاد غازیان عرصه دین و عالمان علم یقین که عاشق رضای خدا باشند و سالک طریق هدی، ذوق طاعت یابند، شوق معرفت شناسند، سبق از ذکر حق گیرند، ورق از فکر خود شویند. درس بندگی خوانند ودهند، سر در راه دین گیرند و نهند، چنان که از آغاز کار جهان که پیغمبران پاک روان پایه بعثت گرفتند و آئین دعوت نهادند، هیچ گاه رتبه قرب حق عزوجل بی شرکت علم و عمل مقدور نگردید و اجرای احکام دین بی زحمت مجاهده مشاهده نیفتاد.

Ҳазрати абўолбшри бортбти набуввату нисбат Абуӣ рӯзгории хастаи нифоқи қобилу фироқи Њобил буд ва аз фарзанди нохалафи хилофӣ чанд мушоҳида фармуд ки аз ҷаноби қудсаши чораи хости вози ҷаҳони инсаши овораи сохт то ҳукми холиқ ривоҷ гирифту амри хилоиқи имтизоҷ .

حضرت ابوالبشر بارتبت نبوت و نسبت ابوی روزگاری خسته نفاق قابیل و فراق هابیل بود و از فرزند ناخلف خلافی چند مشاهده فرمود که از جناب قدسش چاره خواست واز جهان انسش آواره ساخت تا حکم خالق رواج گرفت و امر خلایق امتزاج.

Нӯҳи набӣ бо сФоини ҳаламу хзоини илм , умрии иблоғ насоеҳ карду анвоъ Фзоиҳ дид , оқибати тоби луаму инкор қавм наёварда , баҳр ғайрат Биҷӯш овараду бҳибт дар хурӯш омад то мавҷи тӯфони бФўҷи туғёни барангехт ва рӯй замин аз куфр ва кин бипардохт , кори дайн рост карду гетии чунон ки хост .

نوح نبی با سفاین حلم و خزاین علم، عمری ابلاغ نصایح کرد و انواع فضایح دید، عاقبت تاب لوم و انکار قوم نیاورده، بحر غیرت بجوش آورد و بهیبت در خروش آمد تا موج طوفان بفوج طغیان برانگیخت و روی زمین از کفر و کین بپرداخت، کار دین راست کرد و گیتی چنان که خواست.

Халили ҷалил бо халъати хулату покии миллат , мъолми ҳақ , бар муошири халқ илқоъ мекард ва чандон ки шарҳ кофӣ медод , ҷарҳ вофе медид , лоҷарами дасти муҷоҳидати гушӯдаи қасди байт алснм карду фурсатии муғтанами ҷуст ки маъбади фориғ аз бори маъбуди сохту арзаи нори намруди гашт , то насими раҳмат аз гулшани иззат дар эҳтизоз омаду мӯъҷизии зоҳр чеҳра намӯд ки боғи ҷонҳо балолаи яқин ороста дошту хори инкор аз гулбуни дилҳо пероста .

خلیل جلیل با خلعت خلت و پاکی ملت، معالم حق، بر معاشر خلق القاء میکرد و چندان که شرح کافی میداد، جرح وافی میدید، لاجرم دست مجاهدت گشوده قصد بیت الصنم کرد و فرصتی مغتنم جست که معبد فارغ از بار معبود ساخت و عرضه نار نمرود گشت، تا نسیم رحمت از گلشن عزت در اهتزاز آمد و معجزی زاهر چهره نمود که باغ جان ها بلاله یقین آراسته داشت و خار انکار از گلبن دل ها پیراسته.

Мӯсо алӣ набиноу алайҳи ассаломи ҳуҷҷатӣ чун офтоби равшан дар даст дошт ва чандон ки дар даъвати қавм , ифозаи анвор ҳидоят мекард , мункиронро зулмати ғўоит изофа мешуд то барои дайни бпокӣ кин бархесту ояти хашми пайғамбарӣ ошкор фармуд , бомари илоҳии иҷрои овомир ва навоҳӣ ҷусту бъўни яздонеи шавкати фиръавнӣ дар ҳам шикаст , фирқаи кофарон ғарқ карду ботил аз ҳақи фарқ .

موسی علی نبینا و علیه السلام حجتی چون آفتاب روشن در دست داشت و چندان که در دعوت قوم، افاضه انوار هدایت میکرد، منکران را ظلمت غوایت اضافه میشد تا برای دین بپاکی کین برخاست و آیت خشم پیغمبری آشکار فرمود، بامر الهی اجرای اوامر و نواهی جست و بعون یزدانی شوکت فرعونی در هم شکست، فرقه کافران غرق کرد و باطل از حق فرق.

Масеҳи равшани нафас ки ҷони рафтаи боз пас додӣу бнФси муқаддаси алоҷи акмаҳ ва абрс фармудӣ дар маҳди сбии бомари худои эъломи беъсати худ крдўи солӣ чанд озурдагони ранҷи залолро доруӣ панд медод ки шояд дилҳои мурда зинда ояду дарди лҷоҷро тадбир алоҷӣ расад , оқибат бе муҷоҳидаи яҳуди ънўди кашфи асрори ҳақу нашри осори дайн машҳӯд нагашт .

مسیح روشن نفس که جان رفته باز پس دادی و بنفس مقدس علاج اکمه و ابرص فرمودی در مهد صبی بامر خدا اعلام بعثت خود کردو سالی چند آزردگان رنج ضلال را داروی پند میداد که شاید دل های مرده زنده آید و درد لجاج را تدبیر علاجی رسد، عاقبت بی مجاهده یهود عنود کشف اسرار حق و نشر آثار دین مشهود نگشت.

Ва чун навбати даъвати бҳзрти хотами анбёءу Сайиди асФёи сабаби халқи олам , шарафи насли одам , сафинаи наҷоти Нӯҳ , сакинаи ҳаёти рӯҳ , расӯли раби ҷалил ; далели роҳи халил , гушоянда нутқ кулем , трозндаҳи боғи Наим , тозагии нафаси қудсӣ , зиндагии ҷони исо , раҳнамои сбл , пешвои русул , Муҳамади Мустафои алайҳу ?алаи олоФи алтҳиаҳ ва алсноء расед ки ҷомеъи ҳукми ҳукм буду хоҷаи илму илм , гардиши чархи гардон дигаргун шуду равнақи бозори муҷоҳидати афзӯни гашт ; чаҳ дар ъҳўди салаф ҳдоаҳамамро ғолибан иқомаи амри муддаои бособти тири дуоу васотати асбобии дигар буду ҳоҷати бҷҳоди сайфи камтар , агар фарзандӣ бо падар мухолиф мешуд муҳоҷир мегашт на мшоҷр ва агар оташи туғёнӣ барме хост биҷунбаш тӯфонӣ фурӯ менишаст . Шавкати хори ингории бҷлўаҳи боғи гулзорӣ рафъ мешуд ; стўти хасми қаҳҳорӣ блтмаҳ равад хӯни хорӣ паст мегашт , иқомаи ҳукми раббонӣ аз иъодаи рӯҳи ҳайвонӣ даст медод .

و چون نوبت دعوت بحضرت خاتم انبیاء و سید اصفیا سبب خلق عالم، شرف نسل آدم، سفینه نجات نوح، سکینه حیات روح، رسول رب جلیل؛ دلیل راه خلیل، گشاینده نطق کلیم، طرازنده باغ نعیم، تازگی نفس قدسی، زندگی جان عیسی، رهنمای سبل، پیشوای رسل،محمد مصطفی علیه و آله آلاف التحیه و الثناء رسید که جامع حکم حکم بود و خواجه علم و علم، گردش چرخ گردان دگرگون شد و رونق بازار مجاهدت افزون گشت؛ چه در عهود سلف هداه امم را غالبا اقامه امر مدعا باصابت تیر دعا و وساطت اسبابی دیگر بود و حاجت بجهاد سیف کمتر، اگر فرزندی با پدر مخالف میشد مهاجر میگشت نه مشاجر و اگر آتش طغیانی برمی خاست بجنبش طوفانی فرو مینشست. شوکت خار انگاری بجلوه باغ گلزاری رفع میشد؛ سطوت خصم قهاری بلطمه رود خون خواری پست میگشت، اقامه حکم ربانی از اعاده روح حیوانی دست میداد.

Хилофи ин аҳд ки хоҷаи моро ҳуҷҷати набувват аз сайфи шоҳросту пояи футувват аз азми қоҳир . ЛоиклФ аллоҳ наФасо алои вусъҳо . Ихтилофи шуъӯну аҳволи боқтзои азмина ва авқотаст ки вақте одами сафиро муқтазии барқи исён буд ва ин аҳди ойинаи нури имони гашт ва ҳам чунин ҳар як аз раҳбарони ҷаҳони боқтзои замони оятӣ мубин доштанд ки ҳуҷҷати исботи рисолату қоҳири арбоб залолат мешуд .

خلاف این عهد که خواجه ما را حجت نبوت از سیف شاهراست و پایه فتوت از عزم قاهر. لایکلف الله نفسا الا وسعها. اختلاف شئون و احوال باقتضای ازمنه و اوقات است که وقتی آدم صفی را مقتضی برق عصیان بود و این عهد آئینه نور ایمان گشت و هم‌چنین هر یک از رهبران جهان باقتضای زمان آیتی مبین داشتند که حجت اثبات رسالت و قاهر ارباب ضلالت میشد.

Якеро тешаи варӣ пеша доданд , якеро дастаи гул бар каф ниҳоданд . Якеро чӯбии мъҷри намои ътокрднд , якеро нутқии иллати здои равои диданд то шахси олам ки дар аҳди одами бимасобаи кӯдакии норасида буду баҳрӣ аз ҳастӣ хеши надида , умрҳо дар маротиби тараққӣ сайр карда , батадрӣҷи замони такмил нафас намӯд , чун бҳд вуқуф раседу мартаба камол дарёфт , бзоҳри қобили илтифоти ашраф коинот гардиду бмқтзои ҳоли бисоти пешин дар нури дида , расмии нав ойин барниҳод ки бозии муътоди кӯдак дар хури перон зирак набӯд , субути набуввати хатми русулро ҳуҷҷатӣ шоиста боист ки бгўҳри хеши мазҳари мӯъҷизот пеш бошад ва бе ширкати дигари асбоб , мураввиҷи миллат ва китоб гашта , бҳдти худ барқ исён бисӯзад , нури имони брФрўзд , биҷои шохи дарахтон , бех бадбахтон барканд , мисоли аждрпичони пайкари куфр беҷон кунад , гулҳои рангин дар оташи кини бикорад , ғубори иллат аз чеҳра миллат бишӯяд , лоҷарами қуръаи ин фоли баноми теғи ҷиҳоди афтодаи бадасти худо аз ҷайби ҳудои баромад , ҷилваи ҷалоли поя камол гирифт , нўоири стўоти сафдарӣ дар мъорки ғазавоти ҳайдарӣ боло кашиду ҳадати зарби зулфиқор бар ҳастӣ ҷони кофарони зафари ҷуст , бхтФаҳи барқии ҷуссаи қавмӣ ҷрқ кард , блтмаҳ мавҷӣ ҳастӣ фавҷӣ ғарқ намӯд , лолаи гулшан аз шуъла равшан баровард , кайфари куфр аз лаҷа нил бидод . Гавҳари ҷони бпикри дайн боз бахшед , сарҳои пуршари ҳамсари хоки сохт , танҳои нопок дар бар муғоки андохт , қазои фитнаи теғ ғзо шуд , замонаи авроқи ҷоҳилияти бхўни шаст , илми сотиъ , анбози сайф қотеъ гардид вФрўғи он ду гавҳар бар асваду аҳмар ломъ омад то дайни ҳақи мояи равнақи пазируфту замонаи бшриъти рости оростаи гашт .

یکی را تیشه وری پیشه دادند، یکی را دسته گل بر کف نهادند. یکی را چوبی معجر نما عطاکردند، یکی را نطقی علت زدا روا دیدند تا شخص عالم که در عهد آدم بمثابه کودکی نارسیده بود و بهری از هستی خویش ندیده، عمرها در مراتب ترقی سیر کرده، بتدریج زمان تکمیل نفس نمود، چون بحد وقوف رسید و مرتبه کمال دریافت، بظاهر قابل التفات اشرف کائنات گردید و بمقتضای حال بساط پیشین در نور دیده، رسمی نو آئین برنهاد که بازی معتاد کودک در خور پیران زیرک نبود، ثبوت نبوت ختم رسل را حجتی شایسته بایست که بگوهر خویش مظهر معجزات پیش باشد و بی شرکت دیگر اسباب، مروج ملت و کتاب گشته، بحدت خود برق عصیان بسوزد، نور ایمان برفروزد، بجای شاخ درختان، بیخ بدبختان برکند، مثال اژدرپیچان پیکر کفر بی جان کند، گل های رنگین در آتش کین بکارد، غبار علت از چهره ملت بشوید، لاجرم قرعه این فال بنام تیغ جهاد افتاده بدست خدا از جیب هدی برآمد، جلوه جلال پایه کمال گرفت، نوایر سطوات صفدری در معارک غزوات حیدری بالا کشید و حدت ضرب ذوالفقار بر هستی جان کافران ظفر جست، بخطفه برقی جثه قومی جرق کرد، بلطمه موجی هستی فوجی غرق نمود، لاله گلشن از شعله روشن برآورد، کیفر کفر از لجه نیل بداد. گوهر جان بپیکر دین باز بخشید، سرهای پرشر همسر خاک ساخت، تن های ناپاک در بر مغاک انداخت، قضا فتنة تیغ غزا شد، زمانه اوراق جاهلیت بخون شست، علم ساطع، انباز سیف قاطع گردید وفروغ آن دو گوهر بر اسود و احمر لامع آمد تا دین حق مایة رونق پذیرفت و زمانه بشریعت راست آراسته گشت.

Ва пас аз замони зуҳӯри рисолат ки хусрави малики васояти тораки гоҳи вилояти броФрохт , ҳам чунон боз дар сроءу зроءу пинҳони впидо , мнтҳзи асбоби муҷоҳидат буду мнтқми арбоби муонидат то сар бар сари ҳавои дӯсти ниҳоду ҷон дар кори вафои ҷонон сарф кард .

و پس از زمان ظهور رسالت که خسرو ملک وصایت تارک گاه ولایت برافراخت، هم چنان باز در سراء و ضراء و پنهان وپیدا، منتهز اسباب مجاهدت بود و منتقم ارباب معاندت تا سر بر سر هوای دوست نهاد و جان در کار وفای جانان صرف کرد.

Ани аллоҳи уштурии ман алмўмнини анФсҳму амўолҳм ба он ?лаами алҷнаҳи иқотлўни фии сиблати аллоҳи Фиқтлўну иқтлўни алоиаҳ .

ان الله اشتری من المومنین انفسهم و اموالهم به آن لهم الجنه یقاتلون فی سبیل الله فیقتلون و یقتلون الآیه .

Ва зон пас ду фарзанди батули узро ки дилбанди расӯли бтҳоу овезаи арши барину Перуу парвардаи рӯҳ аломин буданд , партави анояти бкшўр ҳидоят андохта , бҳкми таклиф ки фарохури тоқат ҳар нафасасту бондозаҳи қудрат ҳар кас , ишқи лақо дар дил , завқи бақо дар ҷон , шавқи шафоат бар сар , дарси шуҷоат дар бар , сарҳо бар дасти ризои ниҳода , танҳо бҳкми қазо дар дода , бамурдӣ Форси майдони дайни гаштанду бғирт аз сари дунёии дуни гузашта , яке сари бароаи ҳиммати ниҳода , яке ҷони фидои уммати фармӯда , яке куштаи дашти ғзои гашт , яке хастаи заҳри ҷон гзо шуд , яке кому ханҷар бзҳр олуд , яке ком аз ханҷар қаҳр гирифт .

و زان پس دو فرزند بتول عذرا که دلبند رسول بطحا و آویزه عرش برین و پرو و پرورده روح الامین بودند، پرتو عنایت بکشور هدایت انداخته، بحکم تکلیف که فراخور طاقت هر نفس است و باندازه قدرت هر کس، عشق لقا در دل، ذوق بقا در جان، شوق شفاعت بر سر، درس شجاعت در بر، سرها بر دست رضا نهاده، تن ها بحکم قضا در داده، بمردی فارس میدان دین گشتند و بغیرت از سر دنیای دون گذشته، یکی سر براه همت نهاده، یکی جان فدای امت فرموده، یکی کشته دشت غزا گشت، یکی خسته زهر جان گزا شد، یکی کام و خنجر بزهر آلود، یکی کام از خنجر قهر گرفت.

Парвонаи ошиқ ки васл нур ҷӯяд то аз худ давр нагардад худ нур нагардад , шоҳиди шамъ ки роҳат ҷамъ хоҳад , тохўд насузад базмӣ найафурӯзад .

پروانه عاشق که وصل نور جوید تا از خود دور نگردد خود نور نگردد، شاهد شمع که راحت جمع خواهد، تاخود نسوزد بزمی نیفروزد.

Ҳам чунин ҳар як аз аъиммаи тоҳирин саломи аллоҳи алайҳими аҷмъин дар ҳар аҳду авон ки базми имомати бнўр каромат афрӯхтанд воҳдои баъди воҳид , мояи ҷони шарифу қоиаҳи дайн ҳаниф карда , гоҳи мтқлди сайф муҷоҳидат буданд , гоҳи мутаҳаммили ранҷи мсобрт , ранҷи худ хор медоштанд , дайни ҳақ азиз мегирифтанд ки дар роҳи вафо аз хори ҷафо чаҳ бимаст вдри баҳри вло аз мавҷи бало чаҳ бок ?

هم چنین هر یک از ائمه طاهرین سلام الله علیهم اجمعین در هر عهد و اوان که بزم امامت بنور کرامت افروختند واحدا بعد واحد، مایة جان شریف و قایه دین حنیف کرده، گاه متقلد سیف مجاهدت بودند، گاه متحمل رنج مصابرت، رنج خود خوار میداشتند، دین حق عزیز میگرفتند که در راه وفا از خار جفا چه بیم است ودر بحر ولا از موج بلا چه باک؟

То ҳуҷҷати имомати бҳҷти қоим иқомат гирифт ва чанде чун ҷилваи гул дар чаману тобиши шамъ бар анҷуман , чеҳраи аён гушӯда дошту зулмати ҷаҳони задуда , як чанд низ бар мисоли шоҳиди гул ки бо бурқаъи ғунча маънус гардаду партави шамъ ки аз пардаи фонӯси тобад , нашри таййиб аФозт карда вбсти нури азоӣт ; вазони пас монанди шохи гул дар кохи бустону шамъи тобон дар ҳуҷраи шабистони дрхлўт ғайб нишаст , дар , бар бегонагони басту танӣ чанд аз хавосро бори рухсатии хос мабзул дошт ки гоҳе роҳи бустони ҷӯянд , бор шабистон ёбанд ; бмънии пуртӯй аз ғайби бенанд , наоне накҳатӣ дар ҷайби оранд , ҷаҳонӣ бинишонӣ аз он равшан кунанд , асрии бътрии азин гулшани созанд ; то ҳудӯди шароеъи ҳам чунон ҷорӣ ва шойиъ бошаду мҳоми вдоиъи бакулии мӯҳмал взоиъ нагардад .

تا حجت امامت بحجت قائم اقامت گرفت و چندی چون جلوه گل در چمن و تابش شمع بر انجمن، چهره عیان گشوده داشت و ظلمت جهان زدوده، یک چند نیز بر مثال شاهد گل که با برقع غنچه مانوس گردد و پرتو شمع که از پرده فانوس تابد، نشر طیب افاضت کرده وبسط نور اضائت؛ وزان پس مانند شاخ گل در کاخ بستان و شمع تابان در حجره شبستان درخلوت غیب نشست، در، بر بیگانگان بست و تنی چند از خواص را بار رخصتی خاص مبذول داشت که گاهی راه بستان جویند، بار شبستان یابند؛ بمعنی پرتوی از غیب بینند، نهانی نکهتی در جیب آرند، جهانی بنشانی از آن روشن کنند، عصری بعطری ازین گلشن سازند؛ تا حدود شرایع هم چنان جاری و شایع باشد و مهام ودایع بکلی مهمل وضایع نگردد.

Пас дарин навбати ғайбат ки кохи хилватро дар фарозасту рўзгорҳҷрони дароз , қарор рӯй замини вмдори замон , мавқуфи кифоят эшонаст ки наввоб соҳиб асранд ва дар ҳукми ҳоҷиби қаср , чаҳ ҳар аҳдиро ҳаззии ҷудогона насибасту баннои гетӣ бар фарозу нишеб . Табиати рӯзи талиъаи меҳри ҷаҳони афрӯзро муқтазӣ буд ки матраҳи ашаъаи нури гашту мазҳари анвори зуҳӯр . Моҳияти шоми хосияти злом дар бардошт ки партави илтифоти хурро шоиста ва дархур нагашт .

پس درین نوبت غیبت که کاخ خلوت را در فراز است و روزگارهجران دراز، قرار روی زمین ومدار زمان، موقوف کفایت ایشان است که نواب صاحب عصرند و در حکم حاجب قصر، چه هر عهدی را حظی جداگانه نصیب است و بنای گیتی بر فراز و نشیب. طبیعت روز طلیعه مهر جهان افروز را مقتضی بود که مطرح اشعه نور گشت و مظهر انوار ظهور. ماهیت شام خاصیت ظلام در برداشت که پرتو التفات خور را شایسته و درخور نگشت.

Лоҷарами тадбири олами он бкўкбӣ чанд рахшон ҳўолт рафт ки аксӣ аз ҷилва хур рубойанд внўрӣ дар зулмати шаби намоянд , мисоли давраи ин аҳд ки қобили зуҳӯр муқаддас набӯду мазҳари нур муқтабас гардид , чеҳраи рӯзи васл пӯшида монад впрдаҳи шоми ҳиҷр дар кашида , нири имомат дар ҳиҷоб ниҳон гардиду кавкаби ниёбати раҳнамои ҷаҳон , то ҷодаи ҳидоят аз ҳуфраи ғўоит фарқ шавад ва дар ҳар ҳоли ҷамоли шоҳиди матлӯб аз назари бинандагон маҳҷӯб намонад .

لاجرم تدبیر عالم آن بکوکبی چند رخشان حوالت رفت که عکسی از جلوه خور ربایند ونوری در ظلمت شب نمایند، مثال دوره این عهد که قابل ظهور مقدس نبود و مظهر نور مقتبس گردید، چهره روز وصل پوشیده ماند وپرده شام هجر در کشیده، نیر امامت در حجاب نهان گردید و کوکب نیابت رهنمای جهان، تا جاده هدایت از حفره غوایت فرق شود و در هر حال جمال شاهد مطلوب از نظر بینندگان محجوب نماند.

Давлати васли ҷонон , хоси арбобу ҷад втлбаст , на осӯдагони роҳати талаб ва онро ки солики роҳ талаб бошад , куҷои пурвои рӯз вшб бошад ?

دولت وصل جانان، خاص ارباب و جد وطلب است، نه آسودگان راحت طلب و آن را که سالک راه طلب باشد، کجا پروای روز وشب باشد؟

Хотири ишқ дар раҳи кӯии дӯсти чунон дар водӣ ёд ӯст ки на рӯз аз шаби шиносад , на роҳат аз тъб .

خاطر عشق در ره کوی دوست چنان در وادی یاد اوست که نه روز از شب شناسد، نه راحت از تعب.

Ҷуз ҳадисаш нагӯяд ва нашунӯд , ҷуз бёдш нахезад ва нағунуд , ҳар чаҳ пуед ҷуз ӯ наҷуед , ҳар чаҳ бинад ҷуз ӯ набинад . Ҳатто исири самъаи алзии исмъ ба . Ва Басраи алзии бисрбаҳу ядаи алзии ибтш ба . Толибони роҳи ҳудоро ҷазбаи шавқӣ саркаш ёбад ки дил аз панҷа сабр рибоед то бароаи тариқат гузар кунанду бнўри ҳақиқати назар , фонии ишқ нур шаванд ва аз ҳар чаҳ зулмати давр . Аллоҳ вале аллазӣнаи омнўои ихрҷҳми ман алзлмоти илои алнўри алоиаҳ

جز حدیثش نگوید و نشنود، جز بیادش نخیزد و نغنود، هر چه پوید جز او نجوید، هر چه بیند جز او نبیند. حتی یصیر سمعه الذی یسمع به. و بصره الذی بیصربه و یده الذی یبطش به. طالبان راه هدی را جذبه شوقی سرکش یابد که دل از پنجه صبر رباید تا براه طریقت گذر کنند و بنور حقیقت نظر، فانی عشق نور شوند و از هر چه ظلمت دور. الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور الآیه

Акнӯн ки рӯзи ғайбат куброасту шоми фурқати азмӣ , ҳар киро дил дар кашокаш сайласт куҷо пурвой наҳор ва лайласт ? корвонони раҳи навард ки бар гирд ҷаҳон гирданд то роҳ биёбон нагиранду шабҳо шитобон нигараданд ; кҷоўаҳи бмнзл мақсӯд баранд , чисони рӯҳи субҳи умеди бибинанд ? нозирони нури талабро , пурди ҳҳои тории шаб , ҳоҷиби ҷамол матлӯб нест ки дилбаронро ҷилваи чеҳри озарӣ дар чанбари зулфи анбарии хуш тарасту чашмаи лабҳои ширин дар зулмати хатҳои мишкӣни дилкаштар .

اکنون که روز غیبت کبری است و شام فرقت عظمی، هر که را دل در کشاکش سیل است کجا پروای نهار و لیل است؟ کاروانان ره نورد که بر گرد جهان گردند تا راه بیابان نگیرند و شب ها شتابان نگردند؛ کجاوه بمنزل مقصود برند، چسان روح صبح امید ببینند؟ ناظران نور طلب را، پرد ه های تاری شب، حاجب جمال مطلوب نیست که دلبران را جلوه چهر آذری در چنبر زلف عنبری خوش تر است و چشمه لب های شیرین در ظلمت خط های مشکین دلکش تر.

Пардаи зулф , ҳиҷоби дида бегона бошад втори шаб , мардум роҳат гузинро баҳона ки на ҷузи хоби ғифлат пеша доранд , на ҷузи рстши хеши андшаҳ . Хилофи мардони кор ки шабҳои тори бнўри талабу фарти тъби роҳи пўинди вчҳраҳи субҳ аз турраи шоми ҷӯянд , ани ношӣаҳи аллили ҳайашаду тоу ақўми қило , оби ҳаёт дар роҳи зулмот падед омад , шуълаи нахли тавр дар зулмати шоми диҷўри чеҳраи нмўдФи ироаи тариқи миъроҷ бозоӣаҳ наҳор муҳтоҷ набӯд . Субҳони алзии асрии бъбдаҳи Лайлои ман алмсҷдулҳаром илои алмсҷди алақсои алоиаҳ .

پرده زلف، حجاب دیده بیگانه باشد وتار شب، مردم راحت گزین را بهانه که نه جز خواب غفلت پیشه دارند، نه جز رستش خویش اندشه. خلاف مردان کار که شب های تار بنور طلب و فرط تعب راه پویند وچهره صبح از طره شام جویند، ان ناشئه اللیل هی اشد و طا و اقوم قیلا، آب حیات در راه ظلمات پدید آمد، شعله نخل طور در ظلمت شام دیجور چهره نمودف ارائه طریق معراج باضائه نهار محتاج نبود. سبحان الذی اسری بعبده لیلا من المسجد الحرام الی المسجد الاقصی الآیه .

Қавмии броҳт ху карда , бнъмти парварда ки дар эътидоли ҳавои шаби пой паймудани роҳ талаб надоранд , куҷои тоби гармии рӯзу тобиши меҳри ҷони афрӯзи оранд ки санги хорои гудозаду арз ғбротФтаҳ созад , шавкати шуъоъи меҳри ховарӣ на чун ҷилваи фурӯғи моҳ ва муштарӣаст ки ҳар касро бор дидор диҳад ва дар ҳар дида падедор шавад .

قومی براحت خو کرده، بنعمت پرورده که در اعتدال هوای شب پای پیمودن راه طلب ندارند، کجا تاب گرمی روز و تابش مهر جان افروز آرند که سنگ خارا گدازد و ارض غبراتفته سازد، شوکت شعاع مهر خاوری نه چون جلوه فروغ ماه و مشتری است که هر کس را بار دیدار دهد و در هر دیده پدیدار شود.

Чеҳраи хуршеди рисолат , дар дидаи арбоби залолати чунон буд ки ҳар чаҳ пеш мерафтанд ва беш медиданд , чашми нопокашони хира тар мешуду ҷон бе боки шани тиратар . Ҳамчунон аксарӣ аз асҳоби шери яздон , ки тоқати дидори нур имон надоштанд бподоши инкори ҳиссӣу қалбии мустуҷиби уқоби днӣӣу уқбои гаштанди вдри аҳди шуҳуди нири шаҳодат ки вақти зуҳӯри гавҳари иродат буд танӣ чанд аз ҷамъи мурӣдон дар силк шаҳидон омаду боқии муртад ва ҳолк шуданду туъмаи нормолк . Ва лақади зронои лҷҳнми ксирои ман анноси ?лаами қулӯби лои иФқҳўни баҳои велаам аъини лоибсрўни баҳоу ?лаами азони лоисмъўни баҳои алоиаҳ .

چهره خورشید رسالت، در دیده ارباب ضلالت چنان بود که هر چه پیش میرفتند و بیش میدیدند، چشم ناپاکشان خیره تر میشد و جان بی باک شان تیره تر. همچنان اکثری از اصحاب شیر یزدان، که طاقت دیدار نور ایمان نداشتند بپاداش انکار حسی و قلبی مستوجب عقاب دنئی و عقبی گشتند ودر عهد شهود نیر شهادت که وقت ظهور گوهر ارادت بود تنی چند از جمع مریدان در سلک شهیدان آمد و باقی مرتد و هالک شدند و طعمه نارمالک. و لقد ذرانا لجهنم کثیرا من الناس لهم قلوب لا یفقهون بها ولهم اعین لایبصرون بها و لهم اذان لایسمعون بها الآیه .

Дар аҳди шуҳуд , анвори имомат низ ки баҳори замон буд ва наҳор имони тинатҳои хубу зишту истеъдоди дӯзаху биҳишт , дар олами рўшноӣии рӯзи базӯдии ҷилва буруз мекарду танҳои нижанду ҷонҳои заъиф , тоби тобиши меҳри таклифи нмиоўрд .

در عهد شهود، انوار امامت نیز که بهار زمان بود و نهار ایمان طینت های خوب و زشت و استعداد دوزخ و بهشت، در عالم روشنائی روز بزودی جلوه بروز میکرد و تن های نژند و جان های ضعیف، تاب تابش مهر تکلیف نمیآورد.

То дар замони соҳиби асру замон , пас аз чанде ки нақди тоқати мардумон бар маҳак имтиҳон рафт , чунин муқтазии ҳикмат ва раҳмат афтод ки чеҳраи Байзои миллат дар турраи савдои ғайбат наҳуфта гардаду ҳавои даври замонро дар олами ансдоли шом , эътидоли том падед ояд , чаҳ пардаи лайл , либос ҳар айбаст ва ҷилва наҳор кошифи астори ғайб .

تا در زمان صاحب عصر و زمان، پس از چندی که نقد طاقت مردمان بر محک امتحان رفت، چنین مقتضی حکمت و رحمت افتاد که چهره بیضای ملت در طره سودای غیبت نهفته گردد و هوای دور زمان را در عالم انسدال شام، اعتدال تام پدید آید، چه پرده لیل، لباس هر عیب است و جلوه نهار کاشف استار غیب.

Таклифи ғайбат камтар аз ҳузурасту хизмати наздики сахттар аз давр .

تکلیف غیبت کم تر از حضور است و خدمت نزدیک سخت تر از دور.

Мо таклифи ғайбат баҷо наёрем , куҷои тоби хизмат ҳузур дорем ?

ما تکلیف غیبت بجا نیاریم، کجا تاب خدمت حضور داریم؟

Миқдори қудрати хилоиқ бар мроти ҳикмати холиқи равшан тараст ки тадбири даври ин муддату таклифи ин тоиқаҳ аз уммат , бад-ӣни гӯна муқарар дошт ки дар роҳати ҳавои шаб , бнрмии роҳи талаб пеш гиранду дунболи раҳбарони хеш , то болтФоти хотири эмоми замон , аз зулмати шоми ҳиҷрон амон ёбанду бдўлти субҳи висол боз расанд .

مقدار قدرت خلایق بر مرآت حکمت خالق روشن تر است که تدبیر دور این مدت و تکلیف این طایقه از امت، بدین گونه مقرر داشت که در راحت هوای شب، بنرمی راه طلب پیش گیرند و دنبال رهبران خویش، تا بالتفات خاطر امام زمان، از ظلمت شام هجران امان یابند و بدولت صبح وصال باز رسند.

Сайиди коиноти алайҳи афзали алслўаҳ ки кошифи рози ниҳон буду нозими кори ҷаҳон , кифояти ҳидояти уммати бўдиъти китобу итрат ҳавола кард то дар аҳди зуҳӯру ғайбат , ҳар киро дидаи бахти всъодт боз бошад , аз дидани нури ҳақиқати бози нмондў дар ҳар аҳд аз он , соликони тариқи дайнро вусӯли сари манзили яқин даст диҳад . Замонӣ низ имомати бзоҳри толеъ буду партави ҳидояти бъолми сотиъу ҳол ки замонаи муқтазӣ ҳиҷобасту ҳангоми ақтФои хабару китоб , бозбоби таҳқиқ бар арбоби тавфиқ кушодаанду салои ом дар додаанд , ҳукми шариъат ҳамонаст ки гуфтаанд , хомаи таклифи ҳамон ки рафта .

سید کاینات علیه افضل الصلوه که کاشف راز نهان بود و ناظم کار جهان، کفایت هدایت امت بودیعت کتاب و عترت حواله کرد تا در عهد ظهور و غیبت، هر که را دیده بخت وسعادت باز باشد، از دیدن نور حقیقت باز نماندو در هر عهد از آن، سالکان طریق دین را وصول سر منزل یقین دست دهد. زمانی نیز امامت بظاهر طالع بود و پرتو هدایت بعالم ساطع و حال که زمانه مقتضی حجاب است و هنگام اقتفای خبر و کتاب، بازباب تحقیق بر ارباب توفیق گشاده اند و صلای عام در داده اند، حکم شریعت همان است که گفته اند، خامة تکلیف همان که رفته.

Сиблатии возеҳтар аз шаръ набӣ нест , далелии носеҳи тарози хабару набӣ яъне қуръон на .

سبیلی واضح تر از شرع نبی نیست، دلیلی ناصح تراز خبر و نبی یعنی قرآن نه.

Уламои уммати ҷалилро дар пояи анбиёӣ банӣ Исроил шимурдаанд ва макунат иршоду иҷтиҳодии вофе ато карда , то аҳкоми фарқону хабари бомари наввоби ҳазрати мунтазир , дар сафҳаи ҷаҳон мунташир бошад ва дар дидаи ҷаҳонёни ҷилвагар .

علمای امت جلیل را در پایه انبیای بنی اسرائیل شمرده اند و مکنت ارشاد و اجتهادی وافی عطا کرده، تا احکام فرقان و خبر بامر نواب حضرت منتظر، در صفحه جهان منتشر باشد و در دیده جهانیان جلوه گر.

Влқди исрнои алқуръони ллзкри Фҳли ман мдкр .

ولقد یسرنا القرآن للذکر فهل من مدکر.

Ҳолеи асбоби нили мақсӯд , аз ҳар ҷҳаҳи омода ва мавҷӯдасту мояи ғайритии андаки зарур ва дар коргаҳи ҳдоаҳи эълому ғзоаҳи исломи бҷўдти нутқу баёну ҳадати сайфи вснон аз муҳофизати шариъату мтобъти вадиат , ғофил нигараданд , тоҳми дарин олами мӯҷиби баландӣ ном гардад , ҳам дар он нашоҳ мояи никуӣ .

حالی اسباب نیل مقصود، از هر جهه آماده و موجود است و مایة غیرتی اندک ضرور و در کارگه هداه اعلام و غزاه اسلام بجودت نطق و بیان و حدت سیف وسنان از محافظت شریعت و متابعت ودیعت، غافل نگردند، تاهم درین عالم موجب بلندی نام گردد، هم در آن نشاه مایة نکویی.

Саранҷом , хоҷаи базми рисолат , бФорси дашт бсолт фармуд : ки ё алии аъҷби анноси аимоноу аъзмҳми сўобои қавми икўни фии охируззамони лами илҳқўо алнабӣ су ҳуҷби анҳуам алҳҷаҳи Фомнўои бсўдои алии баёз .

سرانجام، خواجه بزم رسالت، بفارس دشت بسالت فرمود: که یا علی اعجب الناس ایمانا و اعظمهم ثوابا قوم یکون فی آخرالزمان لم یلحقوا النبی ص و حجب عنهم الحجه فآمنوا بسودا علی بیاض.

Ҳамоно қиссаи ин ҳадиси бишоратии бхлқ ҷаҳонасту ишоратии бадӯри ин замон ки бтиғи стўти шаҳриёри адлу Ямани ҳиммати олимони омил , бо вуҷӯди фурқати аҳди набувватату ғайбати нури имомат , ақоиди муошири уммати бктобу суннат , чунон росих ва содиқаст ки гўӣии ҳазрати мақсӯд офариниш бидида бениш дидаанду ахбори итрати тоҳирин бсмъи ризо ва яқин шунида , чаҳ дар саёқи ин аҳду авон ки рӯзгори сар носозгорӣ дошту замонаи кӣна дерина мехост , мушрикони қасд дайн карда буданд , душманони сар бкин оварда , хафоаши оҳанг ҳўр мекард , зулмати пайкор нур меҷуст , мавҷи Фтни авҷи гирифта , шохи бало боло кашида , куффори рӯси рахнаи малики мҳрўси дархоста , ғавғои зоғ аз саҳни боғи бархеста , кохи ислом дар шарафи вайронӣ буд , кори мусулмонӣ дар уқдаи парешоне . Лақади зҳби алисломи алои бақияи қилои ман анноси алзии ҳўи лозима , либкии алии алисломи ани кони бокиё , Фқди таркати арконау мъолмаҳ .

همانا قصه این حدیث بشارتی بخلق جهان است و اشارتی بدور این زمان که بتیغ سطوت شهریار عدل و یمن همت عالمان عامل، با وجود فرقت عهد نبوتت و غیبت نور امامت، عقاید معاشر امت بکتاب و سنت، چنان راسخ و صادق است که گوئی حضرت مقصود آفرینش بدیده بینش دیده اند و اخبار عترت طاهرین بسمع رضا و یقین شنیده، چه در سیاق این عهد و اوان که روزگار سر ناسازگاری داشت و زمانه کینه دیرینه میخواست، مشرکان قصد دین کرده بودند، دشمنان سر بکین آورده، خفاش آهنگ هور میکرد، ظلمت پیکار نور میجست، موج فتن اوج گرفته، شاخ بلا بالا کشیده، کفار روس رخنه ملک محروس درخواسته، غوغای زاغ از صحن باغ برخاسته، کاخ اسلام در شرف ویرانی بود، کار مسلمانی در عقده پریشانی. لقد ذهب الاسلام الا بقیه قیلا من الناس الذی هو لازمه، لیبکی علی الاسلام ان کان باکیا، فقد ترکت ارکانه و معالمه.

Ҳақи субҳонау таъолии миннатӣ бар даври замони ниҳоди врҳмтӣ бар халқ ҷаҳон фиристод ки низоми кори дайну миллату қавоми гоми малику давлат , бФри шавкату шикваи салтанати шоҳаншоҳи дунёу дайн , шаҳриёри замону замин , осмони мҳрпрўр , офтоби сояи густар , пайкари поки нур , ҷилваи нори тавр , мояи гавҳари хирад , пояи қудрати аҳад , фурӯғи раҳмату ҷӯад , шиква нашоҳ вҷўдФи тинатӣ аз об ҳайвон сиришта , мусҳафӣ аз лутфи яздони набишта , сӯратӣ бар маънии малик , олимии болотар аз фалак , шоҳи варӣ , моҳи срӣ , сипоҳи худо , паноҳи ҳудо , абўолФтҳи волълии фатҳъалии шоҳи қоҷор мФўз дошт ки рӯзгори маликаши пайвастаи баҳори боду баҳори адлаши осоиши рӯзгор .

حق سبحانه و تعالی منتی بر دور زمان نهاد ورحمتی بر خلق جهان فرستاد که نظام کار دین و ملت و قوام گام ملک و دولت، بفر شوکت و شکوه سلطنت شاهنشاه دنیا و دین، شهریار زمان و زمین، آسمان مهرپرور، آفتاب سایه گستر، پیکر پاک نور، جلوه نار طور، مایة گوهر خرد، پایه قدرت احد، فروغ رحمت و جود، شکوه نشاه وجودف طینتی از آب حیوان سرشته، مصحفی از لطف یزدان نبشته، صورتی بر معنی ملک، عالمی بالاتر از فلک، شاه وری، ماه ثری، سپاه خدا، پناه هدی، ابوالفتح والعلی فتحعلی شاه قاجار مفوض داشت که روزگار ملکش پیوسته بهار باد و بهار عدلش آسایش روزگار.

Теғи ҷиҳодаши шаҳнаи бозор дайн шуду сайқали зангори кин . Даври замонаши мҳӣии расми ҷиҳоди гашту мазҳари осори адл ва дод ; кор гетӣ бисоз ростӣ боз оварад , арсаи офоқ аз гирди нифоқи перостаи хост .

تیغ جهادش شحنه بازار دین شد و صیقل زنگار کین. دور زمانش محئی رسم جهاد گشت و مظهر آثار عدل و داد؛ کار گیتی بساز راستی باز آورد، عرصه آفاق از گرد نفاق پیراسته خواست.

Боғ аз зоғ тиҳӣ кард , заған бар сар ва сеӣ намонад , шох бало бурид , теғи ситам бар кунад , пои фитнаи шикаст , даст рахта бибаст , ғубор зулмат задуд , фурӯғ имон фузуд , сароямони бғибти зоҳири сохт , ҷаҳон аз иллат въиб бипардохт , гардиши замонро гӯшмолӣ сазо дод , мизоҷи рӯзгорро эътидолӣ раво дид , ки ҳар чаҳ зояд , амн ва амон бошад ва ҳар чаҳ орад , ислому имон .

باغ از زاغ تهی کرد، زغن بر سر و سهی نماند، شاخ بلا برید، تیغ ستم بر کند، پای فتنة شکست، دست رخته ببست، غبار ظلمت زدود، فروغ ایمان فزود، سرایمان بغیبت ظاهر ساخت، جهان از علت وعیب بپرداخت، گردش زمان را گوشمالی سزا داد، مزاج روزگار را اعتدالی روا دید، که هر چه زاید، امن و امان باشد و هر چه آرد، اسلام و ایمان.

Ҳанузаш ҷавшани ғзо бар пайкар равшанасту мғФри ҷиҳод бар тораки муборак .

هنوزش جوشن غزا بر پیکر روشن است و مغفر جهاد بر تارک مبارک.

Мавкиби азмаш аз кӯшиш разм нёсуда , гавҳари ҳисомаши роҳати ниёами надида . АФўоҷи ҷяши муҷоҳид ороста дораду амвоҷи баҳри муҷоҳиди бархеста , раъии Мансураши мқсўр бар инаст ки бакулии соҳати хок аз зулмати куфр пок кунад вбсити ғбри ағирти бисот хзро созад . Тухм туғён баруфтад , асри адуони сроид . Сарсар нифоқ нахезад , ҳанзал хилоф наравед , ном рӯс нест гардаду банки ноқавс паст ояд , ҳар чаҳ бошад , тоъати фармон эзадӣ бошаду ояти паймони Аҳмадӣ .

موکب عزمش از کوشش رزم نیاسوده، گوهر حسامش راحت نیام ندیده. افواج جیش مجاهد آراسته دارد و امواج بحر مجاهد برخاسته، رأی منصورش مقصور بر این است که بکلی ساحت خاک از ظلمت کفر پاک کند وبسیط غبر اغیرت بساط خضرا سازد. تخم طغیان برافتد، عصر عدوان سرآید. صرصر نفاق نخیزد، حنظل خلاف نروید، نام روس نیست گردد و بانک ناقوس پست آید، هر چه باشد، طاعت فرمان ایزدی باشد و آیت پیمان احمدی.

Аллоҳамед аддӣни бнсри эъломау абдолои ман батӯлии айёмау мтъи алмуслимӣни ббқоӣаҳу нўролъолмини блқоӣаҳ , модоми аддӣни сбило ва алҳақ длилоу аломни срўроу алоямони нуро .

اللهم اید الدین بنصر اعلامه و ابدالا من بطول ایامه و متع المسلمین ببقائه و نورالعالمین بلقائه، مادام الدین سبیلا و الحق دلیلا و الامن سرورا و الایمان نورا.

Корсозони коргоҳи қадам ки нақши ҷаҳон аз ктм адам бароварданд , ҳамон дар олами илми азал ки муддати аҳди дувал мураттаб мешуд бҳрдўрии ншоء таврӣ доданд ва ҳар даҳрӣ дар хури баҳрии диданд , бар ҳамон назми вбри ҳамон тартиби гардиши адвору дҳўр , дар риштаи синӣн ва шҳўр кашиданд .

کارسازان کارگاه قدم که نقش جهان از کتم عدم برآوردند، همان در عالم علم ازل که مدت عهد دول مرتب میشد بهردوری نشاء طوری دادند و هر دهری در خور بهری دیدند، بر همان نظم وبر همان ترتیب گردش ادوار و دهور، در رشته سنین و شهور کشیدند.

Ва чун навбати ин аҳди хуҷаста ки бо аҳди абади пайвастаи бод ; дар расед чунин дар хур афтод ки пояи ин давлати азмӣ бар соири дувал чун миллати Сайиди бтҳо бар соири милали рутба бартарӣ ёбад . Пас ҷиҳоди қавми туғён дар замони аҳди маймунаш бар калак тақдир рафт ки ҳар чаҳ дар малики султонии бомари яздоне аз пардаи ниҳони бърсаҳ ҷаҳон ояд ҳамаи ?ити хайр всўоб бошаду мояи аҷри всўоб .

و چون نوبت این عهد خجسته که با عهد ابد پیوسته باد؛ در رسید چنین در خور افتاد که پایه این دولت عظمی بر سایر دول چون ملت سید بطحا بر سایر ملل رتبه برتری یابد. پس جهاد قوم طغیان در زمان عهد میمونش بر کلک تقدیر رفت که هر چه در ملک سلطانی بامر یزدانی از پرده نهان بعرصه جهان آید همه ایت خیر وصواب باشد و مایة اجر وثواب.

Куффор банӣ алосФр ки аз ҷониби шимоли Эрони муҷовири суғур Озарбойҷон буданд , дасти таъаррузи бҳўзаҳи исломи гушӯда , бар хотири уламои эъломи аломати илҳом падед омад ки зоти масъӯди шаҳриёри ягона дар ин замона ки замони ғайбати эмоми алайҳ ассалом аст биёбат хоси нойиби ом махсӯс бошаду аҳкоми давлати рӯзафзӯни бҳҷти ақлу нақли мнсўс , теғи ҷиҳод ки аз аҳди эмоми алайҳи ассалом дар маҳди ниёами хуфта буду занги фироқи гирифта , дигари бораи сар бар овараду растхезӣ дигар оварад ки сироти таклифаш дар миёнаст ва аз ду ҷониби ҷодаи дӯзаху ҷинон .

کفار بنی الاصفر که از جانب شمال ایران مجاور ثغور آذربایجان بودند، دست تعرض بحوزه اسلام گشوده، بر خاطر علمای اعلام علامت الهام پدید آمد که ذات مسعود شهریار یگانه در این زمانه که زمان غیبت امام علیه السلام است بیابت خاص نایب عام مخصوص باشد و احکام دولت روزافزون بحجت عقل و نقل منصوص، تیغ جهاد که از عهد امام علیه السلام در مهد نیام خفته بود و زنگ فراق گرفته، دیگر باره سر بر آورد و رستخیزی دیگر آورد که صراط تکلیفش در میان است و از دو جانب جاده دوزخ و جنان.

Лидхли алмўмнину алмўмноти ҷиноти тҷрии ман тҳтҳоолонҳор , холидин фӣҳоу икФри анҳуам сиӣотҳму кони злки ъндоллаҳи Фўзои ъзимоу иъзби алмноФқину алмноФқоту алмшркину алмшркоти алзонини биллоҳи занни алсўءи алайҳими доӣраҳи алсўءу ғазаби аллоҳи алайҳиму лънҳми воъдлҳми ҷаҳаннаму соءти мсиро

لیدخل المومنین و المومنات جنات تجری من تحتهاالانهار، خالدین فیها و یکفر عنهم سیئاتهم و کان ذلک عندالله فوزا عظیما و یعذب المنافقین و المنافقات و المشرکین و المشرکات الظانین بالله ظن السوء علیهم دائره السوء و غضب الله علیهم و لعنهم واعدلهم جهنم و ساءت مصیرا

Бори дигари мифтоҳи ҷинату нор дар кафи мардон кор омаду ғайрати дайни дорӣ бо ҳиммати шаҳриёрии ёри гашт , салтанати днӣӣу уқбо ҷамъ кард , мамлакати сӯрату маънӣ забт фармуд , хайли ҷаллодт аз камӣни буруни тохт , дасти саодат аз остин бадар шуд , офтоби толеъи ҳумоюн , партави саодатии ом бар соҳати ҳоли бандагони андохт ки ҳар як аз хавосу авомро баҳраи файзии том дар хури пояу мақом худ расад ва ҳар кас дар , зӣ , санъати хеши роҳи иктисоби ҷинон пеш гирифт . Ман золзии иқрзи аллоҳи қрзои ҳуснои алоиаҳ .

بار دیگر مفتاح جنت و نار در کف مردان کار آمد و غیرت دین داری با همت شهریاری یار گشت، سلطنت دنئی و عقبی جمع کرد، مملکت صورت و معنی ضبط فرمود، خیل جلادت از کمین برون تاخت، دست سعادت از آستین بدر شد، آفتاب طالع همایون، پرتو سعادتی عام بر ساحت حال بندگان انداخت که هر یک از خواص و عوام را بهره فیضی تام در خور پایه و مقام خود رسد و هر کس در، زی، صنعت خویش راه اکتساب جنان پیش گرفت. من ذالذی یقرض الله قرضا حسنا الآیه .

Якеро равзаи ҷинонеи ҷазоӣ додан ҷонӣаст , якеро неъмати хулдии баҳоии қатраи хӯнӣ . Қавмии бмоиаҳи базли ҷон , давлати ҳасан мол гиранд , бархе бҷбоити хароҷи девон , тнъми Наим ризвон ёбанд . Гуруҳеи бҳФзи суғури малики имон , ршФи суғури ҳуру ғулмони ҷӯянд , шукри ин неъмат бар зумраи тобеъони миллати лозими вбри ҷумлаи бандагони ҳазрати воҷиб , хоссаи мусалламин ҳудӯди Озарбойҷон ки ҳам аз нахусти бъўни парвардгори вдўду ҳукми шаҳриёри ҷаҳони камари муҷоҳидат бар миён бастаанд ва дар муқобил душман нишаста , посдорони малик ва дайнанд , шермардони рўзкин . Бамурдӣ шуҳра дунё гашта , бродии баҳраи ъқбои ҷуста . Чашму дил бар ҳукм ҳақ доранд , молу ҷон дар роҳ дайн гузаронад . Бсхтӣ тан диҳанд , бғирти срнҳнд , бсрбозӣ машҳуранд , бад-ӣни дории машғӯл .

یکی را روضه جنانی جزای دادن جانی است، یکی را نعمت خلدی بهای قطره خونی. قومی بمایة بذل جان، دولت حسن مآل گیرند، برخی بجبایت خراج دیوان، تنعم نعیم رضوان یابند. گروهی بحفظ ثغور ملک ایمان، رشف ثغور حور و غلمان جویند، شکر این نعمت بر زمره تابعان ملت لازم وبر جمله بندگان حضرت واجب، خاصه مسلمین حدود آذربایجان که هم از نخست بعون پروردگار ودود و حکم شهریار جهان کمر مجاهدت بر میان بسته اند و در مقابل دشمن نشسته، پاسداران ملک و دینند، شیرمردان روزکین. بمردی شهره دنیا گشته، برادی بهره عقبا جسته. چشم و دل بر حکم حق دارند، مال و جان در راه دین گذراند. بسختی تن دهند، بغیرت سرنهند، بسربازی مشهورند، بدین‌داری مشغول.

Ба нили ин саодати ақрбнд , бшкри ин атийяти ансб . Чаҳ дар бдоити ҳоли фитнаи қавми залол аз ин сарзамин бархесту раъии олами орои бтрбити аҳли ин мамлакат тавваҷуҳ ёфт то хотири аҳли ъинод аз рахнаи сғри билод маъюс гардаду хиттаи айши ибод аз стўти теғи ҷиҳоди мҳрўс . Фонзрўои илои осори раҳмаи аллоҳи Киеви иҳӣии аларзи баъди мўтҳо , шед сғўролдин , воед ғзоаҳи алмуслимӣн , баъди мо астўлти ъдотҳму тўлти влотҳму анқзти ктобӣҳму анқзти кўокбҳм ,у зли нсирҳм ва қул мҷирҳм , басаеви алҷҳоду Лайси алҷлоду ғиси аломону ғўс алзмону ҷяши алхтри втиши алзФру ҷуссаи алобсору ҷуссаи алонсору қалби алоямон ва ҷанд арраҳмон , паноҳи малику дайн , шиква рӯй замин , валиаҳди давлат , нигаҳбони миллат :

به نیل این سعادت اقربند، بشکر این عطیت انسب. چه در بدایت حال فتنة قوم ضلال از این سرزمین برخاست و رأی عالم آرا بتربیت اهل این مملکت توجه یافت تا خاطر اهل عناد از رخنه ثغر بلاد مأیوس گردد و خطه عیش عباد از سطوت تیغ جهاد محروس. فانظروا الی آثار رحمه الله کیف یحئی الارض بعد موتها، شید ثغورالدین، واید غزاه المسلمین، بعد ما استولت عداتهم و تولت ولاتهم و انقضت کتابئهم و انقضت کواکبهم، و ذل نصیرهم و قل مجیرهم، بسیف الجهاد و لیث الجلاد و غیث الامان و غوث الزمان و جیش الخطر وطیش الظفر و جثه الابصار و جثه الانصار و قلب الایمان و جند الرحمن، پناه ملک و دین، شکوه روی زمین، ولیعهد دولت، نگهبان ملت:

Адоами аллоҳи насраи роётаҳу ақоми ҳаҷаи оётау абади Абудаҳу хулди хулди шуҳуда .

ادام الله نصره رایاته و اقام حجه آیاته و ابد ابوده و خلد خلد شهوده.

Агар ваъдаи хулди ризвон дар хотири ёрони аҷули мавқе қабул надорад , инак равзаи хулди барин дар дидаи халқи замини ҷилва гарасту шаҷари тӯбои бсмри хӯбии борвар .

اگر وعده خلد رضوان در خاطر یاران عجول موقع قبول ندارد، اینک روضه خلد برین در دیده خلق زمین جلوه گر است و شجر طوبی بثمر خوبی بارور.

Фӣҳо срри мрФўъаҳу акўоби мавзӯау нморқи мсФўФаҳу зробии мбсўсаҳ , лои инқтъи Наимҳоу лоитъни муқӣмҳоу лоиҳрми холидҳоу лои иёси сокинҳо .

فیها سرر مرفوعه و اکواب موضوعه و نمارق مصفوفه و زرابی مبثوثه، لا ینقطع نعیمها و لایطعن مقیمها و لایهرم خالدها و لا ییاس ساکنها.

Ғлмонш бар ҳамият дар кушода , ҳуронаши бхдмти истода . Мавҷи слсолши занҷир ҳар ҷон , бори ашҷораши ёқӯту марҷон . Вале аз ҳар сӯи шаҳнагони брдрнд ва ҳар каси рона дар хур ки он дар , борӣ ёбад ё дар он ҷо ҷоӣӣ ҷӯяд .

غلمانش بر حمیت در گشاده، حورانش بخدمت ایستاده. موج سلسالش زنجیر هر جان، بار اشجارش یاقوت و مرجان. ولی از هر سو شحنگان بردرند و هر کس رانه در خور که آن در، باری یابد یا در آن جا جائی جوید.

Ҳазрати солор муҷоҳидӣнасту каъбаи омоли давлату дайн . Лни тнолўаҳи алобшқи алонФс , ҳар киро каъбаи қудс бояд , заҳмати нафас шояд , ан аламтқин фии ҷиноту наҳр , то давлати тақво насиб набошад , ҷинати боқӣ ксиб нагардад .

حضرت سالار مجاهدین است و کعبه آمال دولت و دین. لن تنالوه الابشق الانفس، هر که را کعبه قدس باید، زحمت نفس شاید، ان المتقین فی جنات و نهر، تا دولت تقوی نصیب نباشد، جنت باقی کسیب نگردد.

ӣнҷои ҷои мардӣ ва ғайратасту бозори сарфи ҳиммат . Ҳар ки гомӣ бештар гузорад , комӣ бештартар сетанд , ҷаллодтӣ ёбад ки саодатӣ дарёбад . Вале мумтаҳан хоҳад ки тоби имтиҳони орад , аз роҳи балои брнхиз , аз теғи ғзо рух нтобад . Хона сабот бошад , хазона ҳаёт гардад . То касе дар сафи мардон роҳ ояд ва дар хури даргоҳи шоҳ , ҷониб ҳазрат гирад , давлат рухсат ёбад , равза ҷинат бинад , соя тӯбо гузинад , шарбати ҷоми таснӣми нӯшад , самари шох таслим чӣанд , сазои кӯшиш ғзо сетанд , бсдри сафа ризо нишинад . Ва фии алохраҳи Акбари дараҷоту аксари тФзило .

اینجا جای مردی و غیرت است و بازار صرف همت. هر که گامی بیشتر گذارد، کامی بیشترتر ستاند، جلادتی یابد که سعادتی دریابد. ولی ممتحن خواهد که تاب امتحان آرد، از راه بلا برنخیز، از تیغ غزا رخ نتابد. خانه ثبات باشد، خزانه حیات گردد. تا کسی در صف مردان راه آید و در خور درگاه شاه، جانب حضرت گیرد، دولت رخصت یابد، روضه جنت بیند، سایه طوبی گزیند، شربت جام تسنیم نوشد، ثمر شاخ تسلیم چیند، سزای کوشش غزا ستاند، بصدر صفه رضا نشیند. و فی الاخره اکبر درجات و اکثر تفضیلا.

Нашоҳ дунёи муҷмалӣ аз олам уқбоасту атвори ӣнҷои пуртӯй аз анвори онҷо , ҳар чаҳ дрншоءи боқӣ мавҷӯдаст дар олами фонӣ машҳӯд бошад , вале онҷо бо сифат камоласту ӣнҷо бар самти иҷмол , чаҳ ин олам , олами ҳис ва ҳиҷобасту дидаи маҳҷӯбон , тоби дидори чеҳра аён надорад , лоҷарам ҳар чаҳ бинад дар парда бошад ва чун ин парда баруфтад , ҷамоли тафсил макшуфасту далели тафсили маърӯф .

نشاه دنیا مجملی از عالم عقبی است و اطوار اینجا پرتوی از انوار آنجا، هر چه درنشاء باقی موجود است در عالم فانی مشهود باشد، ولی آنجا با صفت کمال است و اینجا بر سمت اجمال، چه این عالم، عالم حس و حجاب است و دیده محجوبان، تاب دیدار چهره عیان ندارد، لاجرم هر چه بیند در پرده باشد و چون این پرده برافتد، جمال تفصیل مکشوف است و دلیل تفصیل معروف.

Рбнои отнои фии алднёи ҳасанау фии алохраҳи ҳасанау қнои брҳмтки азоби алнор .

ربنا آتنا فی الدنیا حسنه و فی الاخره حسنه و قنا برحمتک عذاب النار.

Ёрб чунон ки бандаи осиро дарин олам , Фриндгии ин ҳазрати улё ки ҷинати дунёст ато кардӣ , баҳраи тавфиқӣ ато кун ки дар он нашоҳ низ аз неъмати Наими уқбои всоиаҳи дарахти тӯбо боз намонад . Анаи лоиёси ман рӯҳи аллоҳи алоолқўми алкоФрўн .

یارب چنان که بنده عاصی را درین عالم، فریندگی این حضرت علیا که جنت دنیاست عطا کردی، بهره توفیقی عطا کن که در آن نشاه نیز از نعمت نعیم عقبی وسایه درخت طوبی باز نماند. انه لاییاس من روح الله الاالقوم الکافرون.

Бандаи ходим . Исои ҳусайнии Фароҳонӣ ки яке аз бандагон ҳазратаст вапарвардагон неъмати умрӣ дар садаи сидраи мисол , брсўми чокарӣ иштиғол дошта чандон ки ақтроФ ҷароим намӯда бар ақттоФ макорим фузуда ва ҳар ҷои сазоӣ нқмт гашта , ҷазои неъмати гирифта , хатоҳо карда , атоҳо барда , неъматҳо барда , хиҷлатҳо гузида ки на теъдод он донад , на тадбир ин тавонад .

بنده خادم. عیسی حسینی فراهانی که یکی از بندگان حضرت است و پروردگان نعمت عمری در سده سدره مثال، برسوم چاکری اشتغال داشته چندان که اقتراف جرایم نموده بر اقتطاف مکارم فزوده و هر جا سزای نقمت گشته، جزای نعمت گرفته، خطاها کرده، عطاها برده، نعمت ها برده، خجلت ها گزیده که نه تعداد آن داند، نه تدبیر این تواند.

То замони ҷавонӣ буду баҳори зиндагонӣ ки ниҳол амл нашав ва намо мекарду шохи қавии барг ва наво дошт тавфиқ тоъатӣ наёфт , тақдим хидматӣ накард ки занг злтӣ шавед ё узр хиҷлатӣ гуяд ва акнӯн ки аҳди мшиби фарози омадау фарози умри бншиби расида ; баҳори зиндагониро навбат хазонасту боди ҳасрати азҳри тарафи вазон ; шохи қавӣ дар ҳавои пастӣ , бехи амлро оҳанги сустӣ , ҷавонии рафта , навонеи омада , нафасии монда , ҳавасӣ намонда , умрии бғФлти гузашта , пуштии бхҷлт хам гашта , ҳосили зиндагии моя шармандагӣ дораду манзили ҷисму ҷон дар кӯии дармондагӣ . На тоқати ъоътӣ ки дилро бомед он навидӣ диҳад , на қудрати хидматӣ ки қомати хамидаро бшўқи он рост созад . На поӣӣ ки барои зроът бархезад . На дастӣ ки бдомони шафоати овезад , на ҷонӣ ки дар хур нисор ояд , на дилӣ ки касро бакор ояд .

تا زمان جوانی بود و بهار زندگانی که نهال امل نشو و نما میکرد و شاخ قوی برگ و نوا داشت توفیق طاعتی نیافت، تقدیم خدمتی نکرد که زنگ زلتی شوید یا عذر خجلتی گوید و اکنون که عهد مشیب فراز آمده و فراز عمر بنشیب رسیده؛ بهار زندگانی را نوبت خزان است و باد حسرت ازهر طرف وزان؛ شاخ قوی در هوای پستی، بیخ امل را آهنگ سستی، جوانی رفته، نوانی آمده، نفسی مانده، هوسی نمانده، عمری بغفلت گذشته، پشتی بخجلت خم گشته، حاصل زندگی مایة شرمندگی دارد و منزل جسم و جان در کوی درماندگی. نه طاقت عاعتی که دل را بامید آن نویدی دهد، نه قدرت خدمتی که قامت خمیده را بشوق آن راست سازد. نه پائی که برای ضراعت برخیزد. نه دستی که بدامان شفاعت آویزد، نه جانی که در خور نثار آید، نه دلی که کس را بکار آید.

Раби ании ваҳни алъзми манӣу аштъли алроси шибо .

رب انی وهن العظم منی و اشتعل الراس شیبا.

Аз ин пас навбат шумурдан нафасаст , на супурдани ҳавас , агар дар сар ҳавойӣаст раво Наст , вагар ҷонро барг бояд , марг шояд . Вале то аз ҳаёти равон рамақӣ бошад ва аз китоби бақо варақӣ монад , маҳоласту хилофи ақли нафасии ҷузи ҳаваси хизмати зистану бори сар , беҳавоӣ тоъат кашӣдан .

از این پس نوبت شمردن نفس است، نه سپردن هوس، اگر در سر هوائی است روا نست، و گر جان را برگ باید، مرگ شاید. ولی تا از حیات روان رمقی باشد و از کتاب بقا ورقی ماند، محال است و خلاف عقل نفسی جز هوس خدمت زیستن و بار سر، بی هوای طاعت کشیدن.

Инак бФрбхти худованди ҷаҳон , ҷаҳони пери ҷавонӣ аз сари гирифтау чархи гўжпшт , қомати хизмати броФрохтаҳ , аҷаб нест ки ходимӣ чун ин заъиф дар ҳайни туоне , қудрат тавон ёбад ва бо заъфи перии қӯти ҷавон , фалак бар бандагони ҳазрати дасти наёбад , замона бар чокарони давлат шикаст наёрад . Дилӣ ки ббндгӣ баста шуд ғам набинад , қадӣ ки бчокрӣ афрохт хам нагирад .

اینک بفربخت خداوند جهان، جهان پیر جوانی از سر گرفته و چرخ گوژپشت، قامت خدمت برافراخته، عجب نیست که خادمی چون این ضعیف در حین توانی، قدرت توان یابد و با ضعف پیری قوت جوان، فلک بر بندگان حضرت دست نیابد، زمانه بر چاکران دولت شکست نیارد. دلی که ببندگی بسته شد غم نبیند، قدی که بچاکری افراخت خم نگیرد.

Ин банда агар расм бандагон надорад , исм бандагӣ дорад , агар дар ъдод чокарӣ нест дар теъдод чокарон ҳаст , чун тавон парастиш наҷуед забон ситоиш набандад ки ёди иқболи шаҳриёри ҷаҳони брноӣии бахт перонасту доноӣии табъи нодон .

این بنده اگر رسم بندگان ندارد، اسم بندگی دارد، اگر در عداد چاکری نیست در تعداد چاکران هست، چون توان پرستش نجوید زبان ستایش نبندد که یاد اقبال شهریار جهان برنائی بخت پیران است و دانائی طبع نادان.

Заъфи периро агар дастӣ ҳаст бар зоҳир қолабаст на ботини қалбу маънии инсони гавҳар диласт на пери гул , зиндагии ҷони мавқуфи зиндагӣ ҷинонаст на тобеъи ҳаракоти ҷавориҳу арқон , ҳар ки дил аз бандагон зинда дорад то қиёмати ҷонӣ поянда дорад .

ضعف پیری را اگر دستی هست بر ظاهر قالب است نه باطن قلب و معنی انسان گوهر دل است نه پیر گل، زندگی جان موقوف زندگی جنان است نه تابع حرکات جوارح و ارکان، هر که دل از بندگان زنده دارد تا قیامت جانی پاینده دارد.

Ҳоле агар муддати умри азизи бғФлти гузаштау риштаи амли бмқрози Касал мақтӯъ гашта , қазои аъмоли айёми салаф ва вақте ки ббии ҳосилӣ талаф шуд , мумкинаст ки бақиятаи умри сарфи ҳарф ҷиҳод шаваду вақфи кори маъод , вале чун бозуии муҷоҳидат аз кори монда , неруии ҷаҳдӣ дар кораст забти аҳком шаръ кунаду ақволи фуқаҳои ҷамъ ва чун қудрат амал набошад қувваи илмӣ бояд ки асрори Фтоўӣ шарҳ кунему достонӣ аз гуфта расатони тарҳ ; ҳайҳот ! ҳайҳот ! умри кӯтаҳи байну умеди дароз .

حالی اگر مدت عمر عزیز بغفلت گذشته و رشته امل بمقراض کسل مقطوع گشته، قضای اعمال ایام سلف و وقتی که ببی حاصلی تلف شد، ممکن است که بقیت عمر صرف حرف جهاد شود و وقف کار معاد، ولی چون بازوی مجاهدت از کار مانده، نیروی جهدی در کار است ضبط احکام شرع کند و اقوال فقها جمع و چون قدرت عمل نباشد قوة علمی باید که اسرار فتاوی شرح کنیم و داستانی از گفته راستان طرح؛ هیهات! هیهات! عمر کوته بین و امید دراز.

Умрӣ ки шабоб он башитоб барқ ӣмон рафт бмшиби ончӣ эътимодаст ки перии солхўрди бъодти Тифлони хурдсол аз нави ҷода китоб ҷӯяду ҷониб устод пуед , ббозичаҳ сабақӣ хонд , бдриўзаҳ суханӣ ронад .

عمری که شباب آن بشتاب برق یمان رفت بمشیب آنچه اعتماد است که پیری سالخورد بعادت طفلان خردسال از نو جاده کتاب جوید و جانب استاد پوید، ببازیچه سبقی خواند، بدریوزه سخنی راند.

Ман на перам ки Тифли китобам .

من نه پیرم که طفل کتابم.

Айби ҷӯёни хурдаи байни бҳкм инсоф маъзӯранд чаҳ алии аззоҳири тасмими ин азимат дар сини куҳулати имкон суҳӯлат надошт ва дар бодии назари ҳамл бар схоФт перӣ мешуду ҷавононро мояи далерӣ , валикини донандагони огоҳ некӯ шиносанд ки иқдоми ин муҳим на боътмоди имтидод умраст , на бостзҳори балоғату фазл , казин пас умрӣ боқӣ намондау зини пеши фазлӣ касб накарда , бал бомед таъйиди илоҳӣу имдоди иқболи подшоҳии хомаи таваккули баргирифтау умрӣ аз сари гирифта .

عیب جویان خرده بین بحکم انصاف معذورند چه علی الظاهر تصمیم این عزیمت در سن کهولت امکان سهولت نداشت و در بادی نظر حمل بر سخافت پیری میشد و جوانان را مایة دلیری، ولیکن دانندگان آگاه نیکو شناسند که اقدام این مهم نه باعتماد امتداد عمر است، نه باستظهار بلاغت و فضل، کزین پس عمری باقی نمانده و زین پیش فضلی کسب نکرده، بل بامید تایید الهی و امداد اقبال پادشاهی خامة توکل برگرفته و عمری از سر گرفته.

Қавмӣ бехабарон ки андешаи ин амал , мҳмўли батӯли амл доранду савдои ин ҳавас аз фунун ҷунун шуморанд , агар таъна зананд , агар ханда , агар бкноит гӯйанд ё бсоҳт , хотири парешонро барояшон на раъй лҷоҷаст , на бараду қабулашони эҳтиёҷ .

قومی بی خبران که اندیشة این عمل، محمول بطول امل دارند و سودای این هوس از فنون جنون شمارند، اگر طعنه زنند، اگر خنده، اگر بکنایت گویند یا بصاحت، خاطر پریشان را برایشان نه رأی لجاج است، نه برد و قبولشان احتیاج.

Қул лоосӣлкми алайҳи иҷрои ани аҷрии алои алии аллоҳ .

قل لااسئلکم علیه اجرا ان اجری الا علی الله.

Фҳоўии Фтоўии ҷиҳод ки аз дербоз дар ҳиҷоби рсоили наҳуфта буд ва ҳамчунон дар ҳукми ногуфта , агар дар ин замона ки шаҳриёрии чунон дар таҳт бахтасту гирудории чунин аз душмании сахт , бози боиини пеши мастур ва маҳҷӯб монад , куҷо аз расми дайн дорӣ сазад , чаро дар кеши давлати хоҳӣ раво бошад . Ва анои аўоёкми лаълии ҳудои аўФии залоли мубин , фароғат аз гулу глрх дар ин чунин фаслии зомҳот ҷунунасту алҷнўни фунун , ҳар ки дарин аҳди фархундаи маҳд ки рӯзи бозори ҷиҳод ва ҷаҳдаст , на дохили фавҷ муҷоҳидӣн бошад , на тобеъи ҳукми муҷтаҳидин , на силаҳи кини пӯшад на салоҳи дайни ниўшд , масоил ғзо напурсад ва надонад , фавойид кӯшиш наҷуед ва нахонд , ҳақиқати ҷунун дар хеш дораду тариқати ҷбон дар пеш . Фҳоқи болзини схрўи амнҳму конўои бистҳзўн .

فحاوی فتاوی جهاد که از دیرباز در حجاب رسایل نهفته بود و همچنان در حکم ناگفته، اگر در این زمانه که شهریاری چنان در تحت بخت است و گیروداری چنین از دشمنی سخت، باز بآیین پیش مستور و محجوب ماند، کجا از رسم دین‌داری سزد، چرا در کیش دولت خواهی روا باشد. و انا اوایاکم لعلی هدی اوفی ضلال مبین، فراغت از گل و گلرخ در این چنین فصلی زامهات جنون است و الجنون فنون، هر که درین عهد فرخنده مهد که روز بازار جهاد و جهد است، نه داخل فوج مجاهدین باشد، نه تابع حکم مجتهدین، نه سلاح کین پوشد نه صلاح دین نیوشد، مسائل غزا نپرسد و نداند، فواید کوشش نجوید و نخواند، حقیقت جنون در خویش دارد و طریقت جبان در پیش. فحاق بالذین سخرو امنهم و کانوا بیستهزون.

Дарвеши ворастаа аз хешро , куҷои пурвои шухӣ аз ғаммозонаст .

درویش وارسته از خویش را، کجا پروای شوخی از غمازان است.

Қул аллоҳи сами зарраами фии хўзҳми илъбўн .

قل الله ثم ذرهم فی خوضهم یلعبون.

Бар ин эзад пок бошад гувоҳ ки : мсўди авроқ дар ибдоъи ин саёқи ҷӯёии ризоӣ холиқаст на дар қайди қабули хилоиқ .

بر این ایزد پاک باشد گواه که: مسود اوراق در ابداع این سیاق جویای رضای خالق است نه در قید قبول خلایق.

Аксари табоиъро абёти шеъру ғазал аз оёти ҷанги вҷдли маҳбӯб тараст ва дар нафаси башар , лаҳву тараб аз илму адаби марғӯбтар . Агар ин бандаи тобеъи майл табоиъ мешуд , имкон дошт ки аз ҷамеъи Фўоӣди фузалои аср , бзбти фарои днзму наср раият кунад ва аз дафтари удабоу девони блғои фаслӣ чанд бадасти орад ки ҷумлаи нусха интихоб бошаду тӯҳфаи маҳфили аҳбоб . Заҳмат ҳозирон бакоҳад , ъушрат нозирон бихоҳад , раъии худ аз паии орои афканду ҳавойии тобеъи оҳўо пайдо кунад , на чун акнӯн ки ҳар чаҳ гуяд ва ҷӯяд масоили ҷиҳод ва дифоасту мухолифи ағлаби тбоъ .

اکثر طبایع را ابیات شعر و غزل از آیات جنگ وجدل محبوب تر است و در نفس بشر، لهو و طرب از علم و ادب مرغوب تر. اگر این بنده تابع میل طبایع میشد، امکان داشت که از جمیع فوائد فضلای عصر، بضبط فرای دنظم و نثر رعیت کند و از دفتر ادبا و دیوان بلغا فصلی چند بدست آرد که جمله نسخه انتخاب باشد و تحفه محفل احباب. زحمت حاضران بکاهد، عشرت ناظران بخواهد، رأی خود از پی آرا افکند و هوائی تابع آهوا پیدا کند، نه چون اکنون که هر چه گوید و جوید مسائل جهاد و دفاع است و مخالف اغلب طباع.

Дукон бе равнақии кушода , матоъӣ бе муштарии ниҳода , сухан аз ваъда ҷинон сарояд вҳолӣ додани ҷон бояд , агар муътақидони тағйир ъқидт диҳанд мустамеъони арза маломат гирданд , дӯстони тарк суҳбат гӯйанд , ёрони роҳ нафрат гиранд , дасту дили ёрии надиҳад , бахту ахтар мусоидат накунад , қалами српичди варақ рух битобад , равосту сазо . Азои аъзами алмтлўби қул алмсоъд . Дарин кори яздони марои ёри бас . ё илоҳӣу Сайидии врбӣ :

دکان بی رونقی گشاده، متاعی بی مشتری نهاده، سخن از وعده جنان سراید وحالی دادن جان باید، اگر معتقدان تغییر عقیدت دهند مستمعان عرضه ملامت گردند، دوستان ترک صحبت گویند، یاران راه نفرت گیرند، دست و دل یاری ندهد، بخت و اختر مساعدت نکند، قلم سرپیچد ورق رخ بتابد، رواست و سزا. اذا اعظم المطلوب قل المساعد. درین کار یزدان مرا یار بس. یا الهی و سیدی وربی:

Қўи алии хдмтки ҷавориҳӣу ашдди алии алъзимаҳи ҷўонҳии вҳби лии алҷди фии хшитку алдўоми фии алотсоли бхдмтк ҳатто ткўни аъмолӣу авродии кулҳо врдоу аҳдоу ҳолеи фии хдмтки срмдо .

قو علی خدمتک جوارحی و اشدد علی العزیمه جوانحی وهب لی الجد فی خشیتک و الدوام فی الاتصال بخدمتک حتی تکون اعمالی و اورادی کلها وردا و احدا و حالی فی خدمتک سرمدا.

Таъаддуди туруқи ҳақ , бондозаҳи нуфус халқаст ки ҳар каси раъии алӣ ҳада дораду роҳӣ ҷудогона гирад , агар муъминаст , агар мушрик , агар ноҷайаст агар ҳолк ; ҷумларо рӯй дил буд сӯй ӯу каъбаи ҷони кӯй ӯ .

تعدد طرق حق، باندازه نفوس خلق است که هر کس رأی علی حده دارد و راهی جداگانه گیرد، اگر مومن است، اگر مشرک، اگر ناجی است اگر هالک؛ جمله را روی دل بود سوی او و کعبه جان کوی او.

Алҳамдулиллоҳи бали аксрҳми лоиълмўн , кофар банда ӯст , муъмини парастанда ӯ , орифи зиндаи бовест , ошиқи нозинда бова . Обидони роҳ ибодат гиранд , мурӣдони ҳукм иродат пазиранд , машойих аз ҳиммат дам зананд , ҳакямон дар ҳикмати қадам ; суфиён дар ваҷд ва самоъанд , қишрён дар баҳсу низо , фақиҳони машғӯли бФтўӣу фақирони машъуфи бтқўӣ . Муҳаддис дар кори ривоят , муҳаққиқ дар шарҳу дироят , яке зоҳидаст , яке шоҳид , яке қоъдаст , яке муҷоҳид .

الحمدالله بل اکثرهم لایعلمون، کافر بنده اوست، مومن پرستنده او، عارف زنده باوست، عاشق نازنده باو. عابدان راه عبادت گیرند، مریدان حکم ارادت پذیرند، مشایخ از همت دم زنند، حکیمان در حکمت قدم؛ صوفیان در وجد و سماعند، قشریان در بحث و نزاع، فقیهان مشغول بفتوی و فقیران مشعوف بتقوی. محدث در کار روایت، محقق در شرح و درایت، یکی زاهد است، یکی شاهد، یکی قاعد است، یکی مجاهد.

Ин бандаи чандон ки дар худ бинад , на дар ҳалқаи ҳеҷ як аз онҳо роҳӣ дорад , на аз маслаки ҳеҷ кадоми огоҳӣ , на қобил куфраст на имон , на мақбул кофараст на мусулмон , на тавфиқ зуҳд ёфта , на ҷониби ҷаҳди шитофта , на тоби қууди орад , на тоқати шуҳуд .

این بنده چندان که در خود بیند، نه در حلقه هیچ یک از آنها راهی دارد، نه از مسلک هیچ کدام آگاهی، نه قابل کفر است نه ایمان، نه مقبول کافر است نه مسلمان، نه توفیق زهد یافته، نه جانب جهد شتافته، نه تاب قعود آرد، نه طاقت شهود.

Дилии девона дар сина дорад ва аз он дарии дерина , ки на он аз банд панд гирад , на дорўӣӣ дар ин сӯдманд уфтад , ҳар лаҳза бҷоӣӣ кашад , ҳар бор ҳавойӣ кунад , на ҷаҳдӣ ки комӣ ҷӯяд , на тобӣ ки гомӣ пуед , на бахтӣ ки баҳақ дар созад , на ҳавасӣ ки бахуди пардозад , на фармони хиради барад , на дар қайди нек ва бад бошад . Кори ҷон аз дасти он мушкиласту пои ақл аз ҷаҳли он дар гул .

دلی دیوانه در سینه دارد و از آن دری دیرینه، که نه آن از بند پند گیرد، نه داروئی در این سودمند افتد، هر لحظه بجائی کشد، هر بار هوائی کند، نه جهدی که کامی جوید، نه تابی که گامی پوید، نه بختی که بحق در سازد، نه هوسی که بخود پردازد، نه فرمان خرد برد، نه در قید نیک و بد باشد. کار جان از دست آن مشکل است و پای عقل از جهل آن در گل.

Рбнои злмнои анФсноу ани тғФрлноу трҳмнои лнкўнни ман алхосрин .

ربنا ظلمنا انفسنا و ان تغفرلنا و ترحمنا لنکونن من الخاسرین.

?покаи малико , ҳастӣ ҷони он тест , олами дили зери фармони ту . Агар бароне адласт ва агар бихонӣ фазл . Агар бигирӣ бандаем ва агар бубахшӣ шармандаем .

پاکا ملکا، هستی جان آن تست، عالم دل زیر فرمان تو. اگر برانی عدل است و اگر بخوانی فضل. اگر بگیری بنده ایم و اگر ببخشی شرمنده ایم.

Бандаи осӣ ки хастаи бор маосӣаст , агар бар он даргоҳи рўӣӣ сипед надорад , мўӣӣ сипед дорад , ки чун бтрбти аҷзи молад , бҳсрт хеш нолад , ашки надомати баборад , дасти тазаррӯъ бар орад , пардаи гардун чок кунад , шуъла дар хирман афлок занад , қувоем арш билраза дар уфтад , ҳзоир қудс биҷунбаш дар ояд , қудсён бтрҳм хезанд , аршён бтзлм оянд . Баҳри инбисоти марҳамат мавҷ занад , мавҷи инсиҷоми роФт фавҷ кашад , сифати раҳимии ҷилваи намояд , ҷилваи карӣмии чеҳраи кушояд , агар кӯҳи кӯҳи зиллат ва куфрон бошад , поямони раҳмат ва ғуфрон гардад .

بنده عاصی که خسته بار معاصی است، اگر بر آن درگاه روئی سپید ندارد، موئی سپید دارد، که چون بتربت عجز مالد، بحسرت خویش نالد، اشک ندامت ببارد، دست تضرع بر آرد، پرده گردون چاک کند، شعله در خرمن افلاک زند، قوایم عرش بلرزه در افتد، حظایر قدس بجنبش در آید، قدسیان بترحم خیزند، عرشیان بتظلم آیند. بحر انبساط مرحمت موج زند، موج انسجام رافت فوج کشد، صفت رحیمی جلوه نماید، جلوه کریمی چهره گشاید، اگر کوه کوه ذلت و کفران باشد، پایمان رحمت و غفران گردد.

Бузургии хоссаи зот худовандӣаст раҳим , ъмти раҳмата ки дарҳои раҳмати бтқсир хизмат набандаду асбоби неъмати бнқсон тоъат нагирад , васоили ҳидояти барангезад , баҳонаи анояти бадасти орад , бандагонро рҳнмоӣӣ кунад , фурӯмондагонро даст гирад . Ани аллоҳи фии айёми дҳркми нафаҳот . Ҳамоно нафхаи раҳматӣ аз гулшани аноят дар эҳтизоз омаду абвоби алтофи шаҳриёри ҷаҳон бар чеҳраи ҳоли нотавон боз кард ки ноқобилӣ чун ин заъифи бтқдими муҳиммии шариф мумтоз дошт , ҳукми фармон ки толии амр яздонаст ; дар боби китобӣ дар боби ҷиҳод ъзнФоз ёфт ки ҳам аҳкоми муҷоҳидати байни алмуслимӣн шуҳра гардад ва ҳам ин ин бандаро бавоситаи шарҳи он баҳра бошад . Алҳамдулиллоҳи алзии ҳдонои лиҳозоу мокнои лнтҳдии лӯлои ани ҳдонооллаҳ , пас лозим омад ки бо адами бизоъату фиқдони иститоати бҳкми алмأмўри бмъзўр бақадр мақдӯр дар изъони фармони подшоҳӣу илқои аҳкоми илоҳии сарфи саъйу базли ҷаҳди пеши гирам ва аз дафтари донандагони ойину кеши нукта ки оммаи мусалламинро бакор ояду фирқаи муҷоҳидӣнро брғбт афзоед интихоб кунем . Чаҳ мӯҷиби судӯри ҳукми мустатоби бтолиФи китоби ҳамин буд ки ҳар як аз фузалои асру уламои аҳд ки мисбоҳи ҳақоиқу мифтоҳи дақоиқу минҳоҷи илму миъроҷи ҳаламу сироти адл ва нишот ақланд , дар маҷории ин авқот ки ҳизби шайтон дар сғри имон рахна меҷусту ҷунуди куфр дар ҳудӯди малик фитна мекард , фаслӣ аз фазли ҷиҳоди бклки ршод нигошта буданду мутуни дафотир аз ъқуди ҷавоҳири анбошта , ҳар касро макунат ҷамъи ҷамеъи рсоилу давлати ҳифзи тамоми масоили дасти нмидоду бад-ӣни сабаби аксари арбоби талаб бо дард ҳурмон буданду ҷӯёии дармон , лоҷарами раъии ҳумоюн ки Носири шаръ ва имонасту ношири ҳукми яздон , муқтазии гашт ки кмнўноти сҳоиФи шроиФ ки ҳар як зеби минтақаи ҷавзоу ақди мурсала ҳураст , азои роитҳми ҳсбтҳми лўлўои мнсўро , монанди кавокиби сайёру лолии шҳўор дар як бурҷ қирон кунанду бики дарҷ қарин карданд то зумраи толибонро биҷаҳадӣ андак , давлати васл ҳар як даст диҳад .

بزرگی خاصه ذات خداوندی است رحیم، عمت رحمته که درهای رحمت بتقصیر خدمت نبندد و اسباب نعمت بنقصان طاعت نگیرد، وسایل هدایت برانگیزد، بهانه عنایت بدست آرد، بندگان را رهنمائی کند، فروماندگان را دست گیرد. ان الله فی ایام دهرکم نفحات. همانا نفخه رحمتی از گلشن عنایت در اهتزاز آمد و ابواب الطاف شهریار جهان بر چهره حال ناتوان باز کرد که ناقابلی چون این ضعیف بتقدیم مهمی شریف ممتاز داشت، حکم فرمان که تالی امر یزدان است؛ در باب کتابی در باب جهاد عزنفاذ یافت که هم احکام مجاهدت بین المسلمین شهره گردد و هم این این بنده را بواسطه شرح آن بهره باشد. الحمدالله الذی هدانا لهذا و ماکنا لنتهدی لولا ان هداناالله، پس لازم آمد که با عدم بضاعت و فقدان استطاعت بحکم المأمور بمعذور بقدر مقدور در اذعان فرمان پادشاهی و القای احکام الهی صرف سعی و بذل جهد پیش گیرم و از دفتر دانندگان آئین و کیش نکتة که عامه مسلمین را بکار آید و فرقه مجاهدین را برغبت افزاید انتخاب کنیم. چه موجب صدور حکم مستطاب بتالیف کتاب همین بود که هر یک از فضلای عصر و علمای عهد که مصباح حقایق و مفتاح دقایق و منهاج علم و معراج حلم و صراط عدل و نشاط عقلند، در مجاری این اوقات که حزب شیطان در ثغر ایمان رخنه میجست و جنود کفر در حدود ملک فتنة میکرد، فصلی از فضل جهاد بکلک رشاد نگاشته بودند و متون دفاتر از عقود جواهر انباشته، هر کس را مکنت جمع جمیع رسایل و دولت حفظ تمام مسائل دست نمیداد و بدین سبب اکثر ارباب طلب با درد حرمان بودند و جویای درمان، لاجرم رأی همایون که ناصر شرع و ایمان است و ناشر حکم یزدان، مقتضی گشت که کمنونات صحایف شرایف که هر یک زیب منطقه جوزا و عقد مرسله حور است، اذا رایتهم حسبتهم لولوا منثورا، مانند کواکب سیار و لآلی شهوار در یک برج قران کنند و بیک درج قرین کردند تا زمره طالبان را بجهدی اندک، دولت وصل هر یک دست دهد.

Бандаи муаллиф низ :

بنده مولف نیز:

ШроиФи Фҳоўӣ аз сҳоиФи Фтоўии бози ҷусту ҷузвӣ чанд ки нусхаи иқтибос фавойид бошаду маънии ақтноси шўорд дар қалам оварда , қонӯни тартибӣ бар он ниҳод ки ҳар ки бошад , ҳар чаҳ хоҳад , бе шоибаҳи кулуфту собиқаи маърифат аз мутолиаи феҳристи он кашф тавонад кард ва чун аз нақли тамоми рсоили навъи итнобӣ дар таълифи китоб ҳосил мешуд ки мояи инзиҷори табъи толибу анФсоми ақд матолиб мегашт , азтророи матолибӣ чанд ки мўҳми ткрбр буд бар хома таҳрир нарафт , фақаротӣ низ ки бар мисоли зулфи хубони дилбанду дароз буд монанди шаби васли кӯтоҳ ва длнўоз омад ва ҳар чаҳ чун кори мардони озодаи муҷмалу мъқди афтода буд чун рӯй таркони содаи равшан ва кушода шуд . Ғароиби дақоиқ ки аз якдигари ваҳшати ғизол чин доштанд бики мартаъи амну мнҳли ъзби маънуси гаштанд , ғўонии маъонӣ ки дар ҳиҷлаи аФсҳи аллғот парда нишин буданд бар кӯии лафзи дарии чеҳраи дилбарии гушӯда :

شرایف فحاوی از صحایف فتاوی باز جست و جزوی چند که نسخه اقتباس فواید باشد و معنی اقتناس شوارد در قلم آورده، قانون ترتیبی بر آن نهاد که هر که باشد، هر چه خواهد، بی شایبه کلفت و سابقه معرفت از مطالعه فهرست آن کشف تواند کرد و چون از نقل تمام رسایل نوع اطنابی در تالیف کتاب حاصل میشد که مایة انزجار طبع طالب و انفصام عقد مطالب میگشت، اضطرارا مطالبی چند که موهم تکربر بود بر خامة تحریر نرفت، فقراتی نیز که بر مثال زلف خوبان دلبند و دراز بود مانند شب وصل کوتاه و دلنواز آمد و هر چه چون کار مردان آزاده مجمل و معقد افتاده بود چون روی ترکان ساده روشن و گشاده شد. غرایب دقایق که از یکدیگر وحشت غزال چین داشتند بیک مرتع امن و منهل عذب مانوس گشتند، غوانی معانی که در حجله افصح اللغات پرده نشین بودند بر کوی لفظ دری چهره دلبری گشوده:

Бархе аз оёти сариҳау ахбори саҳеҳау асрори ҳикматомезу насоеҳи рағбати ангез ки мояи ғайрати ғозёну ибрат нозирон мешуд низ бмносбти мақому мулоимати сабки каломи замимаи аФодоти фуқаҳоу ифозоти уламои ншроллаҳи Фўоӣдҳму иср ъўоӣдҳм гардид то аз ҷамъу таркибу назму тартиби ин авроқи мухтасарии нофеъи хосу ому маҷмӯъаи ҷомеъи фавойиду аҳкоми равнақ итмом ёбаду бҳқиқти он гоҳ тамом гардад ки дар назари арқони дайни писандидаи амдаҳи мавқеи қабули фузалоӣ донишманд гирад .

برخی از آیات صریحه و اخبار صحیحه و اسرار حکمت آمیز و نصایح رغبت انگیز که مایة غیرت غازیان و عبرت ناظران میشد نیز بمناسبت مقام و ملایمت سبک کلام ضمیمه افادات فقها و افاضات علماء نشرالله فوائدهم و یسر عوائدهم گردید تا از جمع و ترکیب و نظم و ترتیب این اوراق مختصری نافع خاص و عام و مجموعه جامع فواید و احکام رونق اتمام یابد و بحقیقت آن گاه تمام گردد که در نظر ارکان دین پسندیده امده موقع قبول فضلای دانشمند گیرد.

Дигари шоҳиди табъи ман аз бе ҷамолии ошуфтаи нбошдкаҳи роҳи ҳарим ҷалол гирад , бори ҷаноб иқбол ёбад , ёрии бахти маймунаши бпоиаҳи тахти ҳумоюни барад , толеъи саъдаш аз зиллат баъд раҳанд ; бъзти қурби расонад , ҳоҷибонаши роҳи хилвати намоянд , ходимонаши банд бурқаъ гушойанд . Агар ҷамолӣ надорад ҳамин камолаши бас ки толеъи некӯи хуштар аз ориз дилҷӯаст , серума броът нахоҳад , ғоза латофат набояд ки назари бузургон бар сафоӣ ботинаст , на тарози зоҳир , сухан аз сидқи ъқидт бояд на лутфи иборат . Дар ҳазрати худовандон , камоли сидқ бакор ояд на ҷамоли балоғат .

دیگر شاهد طبع من از بی جمالی آشفته نباشدکه راه حریم جلال گیرد، بار جناب اقبال یابد، یاری بخت میمونش بپایه تخت همایون برد، طالع سعدش از ذلت بعد رهاند؛ بعزت قرب رساند، حاجبانش راه خلوت نمایند، خادمانش بند برقع گشایند. اگر جمالی ندارد همین کمالش بس که طالع نیکو خوش تر از عارض دلجو است، سرمه براعت نخواهد، غازه لطافت نباید که نظر بزرگان بر صفای باطن است، نه طراز ظاهر، سخن از صدق عقیدت باید نه لطف عبارت. در حضرت خداوندان، کمال صدق بکار آید نه جمال بلاغت.

Гуфта носазои шабоне , мақбули ҳазрат субҳонӣ шуду тсҳиФи балоли ҳабашии матбӯъи расӯли қршии гашт ва бо мояи сидқи куфри он маънии дайн буду сини ин аилғ аз шини бикри маънӣ ҳар чанд ҳиллӣаи фасоҳати пӯшад то ишва ародот наёрад ҷилва сабоҳат надорад . Фикри бандаи ҳамон бӯҳт ки бе санъати трслу заҳмати такаллуф , чун моҳи пайкарӣ ки дар ӯ сурх ва зард нест , дар дидаи назари бозони ҷилва дилбарӣ кунаду ишваи шоҳидии фурушад .

گفته ناسزای شبانی، مقبول حضرت سبحانی شد و تصحیف بلال حبشی مطبوع رسول قرشی گشت و با مایة صدق کفر آن معنی دین بود و سین این ایلغ از شین بکر معنی هر چند حلیه فصاحت پوشد تا عشوه ارادات نیارد جلوه صباحت ندارد. فکر بنده همان بهت که بی صنعت ترسل و زحمت تکلف، چون ماه پیکری که در او سرخ و زرد نیست، در دیده نظر بازان جلوه دلبری کند و عشوه شاهدی فروشد.

Онон ки зеб таҷаммул доранд , тарз тасаннӯъ донанд , кисват хўднмоӣӣ пӯшанд фитна хўдороӣӣ гирданд , зумраи худ Фрўшоннд , на фирқаи хирқаи пӯшон ки басӯрат жандаанд , бмънии зинда , азхўд ростаанд , ббии худии пайваста , худ дар миён набенанду худӣ дар назар наёранд ки кисватӣ бар ин пўшндаҳ ё ишва аз он фурушанд .

آنان که زیب تجمل دارند، طرز تصنع دانند، کسوت خودنمائی پوشند فتنة خودآرائی گردند، زمره خود فروشانند، نه فرقه خرقه پوشان که بصورت ژنده اند، بمعنی زنده، ازخود راسته اند، ببی خودی پیوسته، خود در میان نبینند و خودی در نظر نیارند که کسوتی بر این پوشنده یا عشوه از آن فروشند.

Бандаи мискин аз худ чаҳ дорад ки бхлқши намояд ё блтФш ороед ?

بنده مسکین از خود چه دارد که بخلقش نماید یا بلطفش آراید؟

Намоиши ҳеҷ ва ороиш нест , хоси қудрат якеасту бас , таъолии шонау тақаддус чаҳ поя зист бмоиаҳ нест ато кард ва аз маънии ҳеҷ , сӯратии печ дар печ дар оварад , алҳмдллаҳи алзии халқи алўҷўди ман алъдми Фидти алии сафаҳотаи анвори асрори алқдм .

نمایش هیچ و آرایش نیست، خاص قدرت یکی است و بس، تعالی شانه و تقدس چه پایه زیست بمایة نیست عطا کرد و از معنی هیچ، صورتی پیچ در پیچ در آورد، الحمدلله الذی خلق الوجود من العدم فیدت علی صفحاته انوار اسرار القدم.

Риштаи сухан бдрозоӣ кашиду дасти талаб аз домони матлаб ҷудо монад , агар дар маҷории мстўрот , ҷасоратии рафта ё аз ҳдодби таҷовузӣ воқеъ гашта , аз камоли роФти худовандон давр нест ки мавриди иғмози созанд на эъроз , чаҳ хотири ошуфтаро аз тўорди нўоиби даҳр , дасти қудрат аз кори рафта буду хомаи саркаши Аннан аз панҷаи баёни гирифта , зоҳираст ки чун зимоми кор дар кафи ғаммозии сиёҳ кор уфтад , натиҷаи он ҷузи ояти пушаймонӣу ғояти парешоне чаҳ хоҳад буд волъзри ъндгроми анноси мақбул , акнӯн бтўФиқи худои маъбуд , навбати шурӯи бмқсду руҷӯъ бмқсўдаст .

رشته سخن بدرازای کشید و دست طلب از دامان مطلب جدا ماند، اگر در مجاری مسطورات، جسارتی رفته یا از حدادب تجاوزی واقع گشته، از کمال رافت خداوندان دور نیست که مورد اغماض سازند نه اعراض، چه خاطر آشفته را از توارد نوایب دهر، دست قدرت از کار رفته بود و خامة سرکش عنان از پنجه بیان گرفته، ظاهر است که چون زمام کار در کف غمازی سیاه کار افتد، نتیجه آن جز آیت پشیمانی و غایت پریشانی چه خواهد بود والعذر عندگرام الناس مقبول، اکنون بتوفیق خدای معبود، نوبت شروع بمقصد و رجوع بمقصود است.

Мнки албдоиаҳу бмнки алҳдоиаҳу алики алнҳоиаҳ ва алейк алкФоиаҳи анати алмғису анати алмъин , аёк наабду аёки нстъин .

منک البدایه و بمنک الهدایه و الیک النهایه و علیک الکفایه انت المغیث و انت المعین، ایاک نعبد و ایاک نستعین.

Мабнои тартиби ин китоби мустатоб бар муқаддама ва ҳашт боб ва хотимааст .

مبنای ترتیب این کتاب مستطاب بر مقدمه و هشت باب و خاتمه است.

Ҷиноти адани муфаттиҳаи ?лаами алобўоб .

جنات عدن مفتحه لهم الابواب.

Боби аввал : дар таклифи ҷҳодиаҳи шоҳаншоҳи ислом .

باب اول: در تکلیف جهادیه شاهنشاه اسلام.

Боби дуюм : дар таколифи шаръӣаи ҳофизони суғури ислому волёни изом .

باب دویم: در تکالیف شرعیه حافظان ثغور اسلام و والیان عظام.

Боби сим : дар муҳимоти мутаъаллиқаи уламои рошидину фузалои муҷтаҳидин .

باب سیم: در مهمات متعلقه علمای راشدین و فضلای مجتهدین.

Боби чаҳорум : дар масоили ҷҳодиаҳи пишнмозону воъизон .

باب چهارم: در مسائل جهادیه پیشنمازان و واعظان.

Боби панҷум : дар муҳимоти мутаъаллиқаи судӯри малику аминони давлати вмширони ҳазрату зумраи арбоби аъмол аз китобу уммол .

باب پنجم: در مهمات متعلقه صدور ملک و امینان دولت ومشیران حضرت و زمره ارباب اعمال از کتاب و عمال.

Боби шашум : дар аҳкоми ҷҳодиаҳи Баҳодурони сипоҳу сардорони лашкари нусрати паноҳи исломи вкоФаҳи ҷунуди мусалламин .

باب ششم: در احکام جهادیه بهادران سپاه و سرداران لشکر نصرت پناه اسلام وکافه جنود مسلمین.

Боби ҳафтум : дар баёни умӯри мутаъаллиқаи бкоФаҳи мусалламин билоди тасарруфии ислом .

باب هفتم: در بیان امور متعلقه بکافه مسلمین بلاد تصرفی اسلام.

Боби ҳаштум : дар баёни таклифи мусалламин сокинини билоди тасарруфии куффор .

باب هشتم: در بیان تکلیف مسلمین ساکنین بلاد تصرفی کفار.

Алҳмдллаҳи алии азими неъмата ки ҳар як аз абвоби смониаҳи лотсмъи фӣҳо лоғиаҳ , аз фавойиди фузалои аҳди намӯнаи ҷинот аданасту маъобиди ғазалони инсу мшоҳди анвори қудс . Фӣҳо мо тштҳиаҳи алонФсу тлзолоъин

الحمدلله علی عظیم نعمته که هر یک از ابواب ثمانیه لاتسمع فیها لاغیه، از فواید فضلای عهد نمونه جنات عدن است و معابد غزلان انس و مشاهد انوار قدس. فیها ما تشتهیه الانفس و تلذالاعین

Ҷадовили маъонӣ равон карда , Фўокаҳи фавойид бабор оварда . Хмоили фазойили пероста , ҳдоиқи ҳақоиқи ороста .

جداول معانی روان کرده، فواکه فواید ببار آورده. خمایل فضایل پیراسته، حدایق حقایق آراسته.

Ман шқиқу ақҳўони вўрду хзомӣу нарҷису баҳор , ъиўни нўозр дар риёзии нўозр мутинаъим дошта , туюри балоғат бар ғсўни иборат мтрнм гашта ман ҳаммому булбулу имом ва ҳазору ҳудҳуду қиморӣ , соғари лафз аз бодаи фазли гарони сохта ва бар дасти саққоати сутур дар базми китоб мстўр бигардаш дар андохта , гўӣии ршҳаҳи файз қудсаст ки аз мбдоءи асбоғи ҷӯад бар олами имкони вуҷӯди расида , ё шарбати моءи муайян ки соқии ҳури айн бар мъшри халқи замини паймӯда .

من شقیق و اقحوان وورد و خزامی و نرجس و بهار، عیون نواظر در ریاضی نواضر متنعم داشته، طیور بلاغت بر غصون عبارت مترنم گشته من حمام و بلبل و یمام و هزار و هدهد و قماری، ساغر لفظ از باده فضل گران ساخته و بر دست سقات سطور در بزم کتاب مسطور بگردش در انداخته، گوئی رشحه فیض قدس است که از مبداء اسباغ جود بر عالم امکان وجود رسیده، یا شربت ماء معین که ساقی حور عین بر معشر خلق زمین پیموده.

Ва чун лозим буд ки қабл аз шурӯи бмбоҳси абвоби бархе аз фазойили ҷиҳод ки бар хомаи арбоби иҷтиҳоди рафта ва аз татаббуъи суннату китоби фаро гирифтаанд машрӯҳ шаваду шарҳӣ аз змоими куфру рзоили рӯс бар арбоби ғайрату номӯс мърўз гардад лиҳозои шама аз амўи мазбӯр дар муқаддамаи мазкӯри гашт ва дар хотимаи низнбзӣ аз ҷавомеъи куламу ҷавоҳири ҳукм ки дар кори арбоби муҷоҳидати фаслӣ аз суолу ҷавоб дар мавқеи баҳс асҳоб гашта , бар забони қаламу баён рақам хоҳад рафту маҷмӯи ин китоби боҳуккоми алҷҳоди восбоби алршод мавсӯм шуд , умед ки зумраи мтолъонро мояи сдоду тӯшаи маъоду мӯҷиби мазиди ҳасан эътиқод гардад биллоҳи алтўФиқ

و چون لازم بود که قبل از شروع بمباحث ابواب برخی از فضایل جهاد که بر خامة ارباب اجتهاد رفته و از تتبع سنت و کتاب فرا گرفته اند مشروح شود و شرحی از ذمایم کفر و رذایل روس بر ارباب غیرت و ناموس معروض گردد لهذا شمه از امو مزبور در مقدمه مذکور گشت و در خاتمه نیزنبذی از جوامع کلم و جواهر حکم که در کار ارباب مجاهدت فصلی از سوال و جواب در موقع بحث اصحاب گشته، بر زبان قلم و بیان رقم خواهد رفت و مجموع این کتاب باحکام الجهاد واسباب الرشاد موسوم شد، امید که زمره مطالعان را مایة سداد و توشه معاد و موجب مزید حسن اعتقاد گردد بالله التوفیق

Аммо муқаддама ва он муштамиласт бар се мақола . вассалом

اما مقدمه و آن مشتمل است بر سه مقاله. والسلام