НаҚишм гирифтаи дӯсти намӯдан чаҳ эҳтиёҷ ?

نقشم گرفته دوست نمودن چه احتیاج؟

Ойӣнаи маро ба зудудан чаҳ эҳтиёҷ ?

آیینه مرا به زدودن چه احتیاج؟

Бо перҳани зи ноз фурӯ меравад ба дил

با پیرهن ز ناز فرو می رود به دل

Банди қабои дӯст гушӯдан чаҳ эҳтиёҷ ?

بند قبای دوست گشودن چه احتیاج؟

Чун ме тавон ба раҳгузари дӯст хок шуд

چون می توان به رهگذر دوست خاک شد

Бар хоки роҳи носиаҳ судан чаҳ эҳтиёҷ ?

بر خاک راه ناصیه سودن چه احتیاج؟

Бингар ки шуъла аз нафасам бол ме занад

بنگر که شعله از نفسم بال می زند

Дигари зи ман фасонаи шунидан чаҳ эҳтиёҷ ?

دیگر ز من فسانه شنودن چه احتیاج؟

Аз худ ба завқи замзамае ме тавон гузашт

از خود به ذوق زمزمه ای می توان گذشت

Чандини ҳазор парда сурудан чаҳ эҳтиёҷ ?

چندین هزار پرده سرودن چه احتیاج؟

Дар дасти дайгарии сети сифеду сиёҳи мо

در دست دیگری ست سفید و سیاه ما

Бо рӯзу шаб ба арбада бӯдан чаҳ эҳтиёҷ ?

با روز و شب به عربده بودن چه احتیاج؟

То лаби гушӯдае маза дар дил давида аст

تا لب گشوده ای مزه در دل دویده است

Бӯси лаби туро ба рубудан чаҳ эҳтиёҷ ?

بوس لب ترا به ربودن چه احتیاج؟

БФгн дар оташу табу тобам назора кун

بفگن در آتش و تب و تابم نظاره کن

Ғмномаҳи маро ба гушӯдан чаҳ эҳтиёҷ ?

غمنامه مرا به گشودن چه احتیاج؟

Он кун ки дар нигоҳи касони муҳташами шӯй

آن کن که در نگاه کسان محتشم شوی

Бар хеши ҳам зи хеш фузудан чаҳ эҳтиёҷ ?

بر خویش هم ز خویش فزودن چه احتیاج؟

Хобаст ваҷҳи ҳиммати овораи байнашон

خوابست وجه همت آواره بینشان

Маҳви рухи туро ба ғнўдн чаҳ эҳтиёҷ

محو رخ ترا به غنودن چه احتیاج

Тоби сумуми фитнаи гаронии сет ғолибан

تاب سموم فتنه گرانی ست غالبا

Кишти умедро ба дрўдн чаҳ эҳтиёҷ ?

کشت امید را به درودن چه احتیاج؟