То бишӯяд ниҳоди мо зи всх

تا بشوید نهاد ما ز وسخ

Гашти гармобаи соз аз дӯзах

گشت گرمابه ساز از دوزخ

То чаҳ бахшанд дар ҷаҳон дигар

تا چه بخشند در جهان دگر

Куштагони турои чамани барзах

کشتگان ترا چمن برزخ

Ваа ки аз киштзори умедам

وه که از کشتزار امیدم

Баҳраи мӯр низ баради малах

بهره مور نیز برد ملخ

Дилами аҷзои ноларо мадфан

دلم اجزای ناله را مدفن

Дарат ашхоси буқъаро маслах

درت اشخاص بقعه را مسلخ

Аз дили орм , бисоти ман оташ

از دل آرم، بساط من آتش

Аз ту гӯям , бароти ман бар ях

از تو گویم، برات من بر یخ

Ҳаваси моу дона аз як даст

هوس ما و دانه از یک دست

Нафаси моу дом аз як нах

نفس ما و دام از یک نخ

Барг дар хӯрд ҳиммат фалакаст

برگ در خورد همت فلکست

Ба шикоят чаҳ мезанем занах ?

به شکایت چه می زنیم زنخ؟

Мӯр чун соз мизбонӣ кард

مور چون ساز میزبانی کرد

Ба сулаймон расед пои малах

به سلیمان رسید پای ملخ

Бо ту шуд ҳамсухани паёми гузор

با تو شد همسخن پیام گزار

Чаҳ шикебам ба арзиши посух

چه شکیبم به ارزش پاسخ

Дар сухани кор бар қиёс макун

در سخن کار بر قیاس مکن

Турш гардад турш на талхи талх

ترش گردد ترش نه تلخ تلخ

Қосиди ман ба роҳи мурда ва ман

قاصد من به راه مرده و من

Ҳамчунон дар шумораи фарсах

همچنان در شماره فرسخ

Марги ғолиби дилат ба дард оварад

مرگ غالب دلت به درد آورد

Хешро кишту ҳарзаи кишти оўх

خویش را کشت و هرزه کشت آوخ