Бе дӯсти зи бас хок фишондем ба сар бар

بی دوست ز بس خاک فشاندیم به سر بر

Сад чашма равонаст бидон роҳгзор бар

صد چشمه روانست بدان راهگذار بر

Ғалтонии ашкам буд аз ҳасрати дидор

غلتانی اشکم بود از حسرت دیدار

Обии сети нигоҳам ки бипечад ба гуҳар бар

آبی ست نگاهم که بپیچد به گهر بر

Аз гиряи ман то чаҳ саройанд зарифон

از گریه من تا چه سرایند ظریفان

Зини ханда ки дорам ба таманнои асар бар

زین خنده که دارم به تمنای اثر بر

Умед ки холи рух ширин шавад охир

امید که خال رخ شیرین شود آخر

Чашмӣ ки сияҳи сохтаи хусрав ба шукр бар

چشمی که سیه ساخته خسرو به شکر بر

Аз хулду сқр то чаҳ диҳад дӯст ки дорам

از خلد و سقر تا چه دهد دوست که دارم

Айшӣ ба хаёли андару доғӣ ба ҷигар бар

عیشی به خیال اندر و داغی به جگر بر

Болад ба худ он моя ки дар боғ нагунҷад

بالد به خود آن مایه که در باغ نگنجد

Сарвӣ ки кашандаш ба таманнои ту дар бар

سروی که کشندش به تمنای تو در بر

Умрӣ ки ба савдои ту ганҷинаи ғам буд

عمری که به سودای تو گنجینه غم بود

Инак ба ту додеми ту дар айш ба сар бар

اینک به تو دادیم تو در عیش به سر بر

Ҷон май даҳум аз рашк ба шамшер чаҳ ҳоҷат

جان می دهم از رشک به شمشیر چه حاجت

Сарпанҷа ба домани зану доман ба камар бар

سرپنجه به دامن زن و دامن به کمر بر

Мутриб ба ғзлхўонӣу ғолиб ба самоъ аст

مطرب به غزلخوانی و غالب به سماع است

Соқӣ майу олот май аз ҳалқа ба дар бар

ساقی می و آلات می از حلقه به در بر