Муждае завқи харобӣ ки баҳораст баҳор

مژده ای ذوق خرابی که بهارست بهار

Хиради ошӯбтар аз ҷилва ёраст баҳор

خرد آشوب تر از جلوه یارست بهار

Чаҳ ҷунун то зҳўои гул ва хораст баҳор

چه جنون تا زهوای گل و خارست بهار

Кин чунин қатраи зан аз абр баҳораст баҳор

کاین چنین قطره زن از ابر بهارست بهار

Нозами ойини карамро ки ба саргармии хеш

نازم آیین کرم را که به سرگرمی خویش

Даштро шамъу чароғ шаб тораст баҳор

دشت را شمع و چراغ شب تارست بهار

Шухии хуии турои қоидаи дони сети хазон

شوخی خوی ترا قاعده دان ست خزان

Хӯбӣ рӯй туро ойӣна дораст баҳор

خوبی روی ترا آیینه دارست بهار

Дар ғамати ғозаи рухсораи ҳуши сети ҷунун

در غمت غازه رخساره هوش ست جنون

Дар раҳати шона гесуӣ ғубораст баҳор

در رهت شانه گیسوی غبارست بهار

Ҳам ҳарифони турои тарафи бисоти сети чаман

هم حریفان ترا طرف بساط ست چمن

Ҳам шаҳидони туро шамъ мазораст баҳор

هم شهیدان ترا شمع مزارست بهار

Ҷаъди мишкӣни турои ғолияи сои сети насим

جعد مشکین ترا غالیه سای ست نسیم

Рухи рангини туро ғоза нигораст баҳор

رخ رنگین ترا غازه نگارست بهار

Ваҳшатӣ май дамад аз гирди проФшонии ранг

وحشتی می دمد از گرد پرافشانی رنگ

Аз камӣнгоҳ ки Ром хӯрда шикораст баҳор ?

از کمینگاه که رم خورده شکارست بهار؟

Ба ҷаҳони гармӣ ҳангома ҳасанаст зи ишқ

به جهان گرمی هنگامه حسنست ز عشق

Шӯриш андӯз з ғавғоӣ ҳазораст баҳор

شورش اندوز ز غوغای هزارست بهار

Сунбулу гул агар аз гулшанёни сет чаҳ ғам

سنبل و گل اگر از گلشنیان ست چه غم

Баҳри мо гулханёни дӯд ва шарораст баҳор

بهر ما گلخنیان دود و شرارست بهار

Хорҳо дар раҳ сўдоздгон хоҳад рехт

خارها در ره سودازدگان خواهد ریخت

Вар на дар кӯҳу биёбон ба чаҳ кораст баҳор ?

ور نه در کوه و بیابان به چه کارست بهار؟

наметавон ёфтан аз резиши шабнами ғолиб

می توان یافتن از ریزش شبنم غالب

Ки зи рашки нафасам дар чаҳ фишораст баҳор

که ز رشک نفسم در چه فشارست بهار