зи ман ҳазар накунигар либос дайн дорам

ز من حذر نکنی گر لباس دین دارم

Наҳуфтаи кофараму бут дар остин дорам

نهفته کافرم و بت در آستین دارم

Зумуррадин набӯд хотам гадо дарёб

زمردین نبود خاتم گدا دریاب

Ки худ чаҳ заҳр буд кони таҳ нигин дорам

که خود چه زهر بود کان ته نگین دارم

Агар ба толеъи ман сӯхти хирманам чаҳ аҷаб ?

اگر به طالع من سوخت خرمنم چه عجب؟

Аҷаби зи қисмати як шаҳри хӯша чин дорам

عجب ز قسمت یک شهر خوشه چین دارم

Нишастаам ба гадоӣ ба шоҳроҳ ва ҳануз

نشسته ام به گدایی به شاهراه و هنوز

Ҳазор дузд ба ҳар гӯша дар камӣн дорам

هزار دزد به هر گوشه در کمین دارم

зи ваъдаи дӯзахёнро фузун ниёзоранд

ز وعده دوزخیان را فزون نیازارند

Таваққуъии аҷаб аз оҳ оташин дорам

توقعی عجب از آه آتشین دارم

Туро нагуфтам агар ҷону умри маъзӯрам

ترا نگفتم اگر جان و عمر معذورم

Ки ман вафои ту бо хештан яқин дорам

که من وفای تو با خویشتن یقین دارم

Ба матлаъам буд оҳанги зулаи бандии мадҳ

به مطلعم بود آهنگ زله بندی مدح

зи қаҳти завқи ғазали хешро барин дорам

ز قحط ذوق غزل خویش را برین دارم

Тулӯъи қофия дар матлаъ аз ҷабин дорам

طلوع قافیه در مطلع از جبین دارم

Ба зикри саҷдаи шаҳи ҳарф дилнишин дорам

به ذکر سجده شه حرف دلنشین دارم

Алии олии аъло ки дар тавоф дараш

علی عالی اعلی که در طواف درش

Хиром бар фалаку пой бар замин дорам

خرام بر فلک و پای بر زمین دارم

Аз ончӣ бар лаб ӯ рафта дар шафоати ман

از آنچه بر لب او رفته در شفاعت من

Фасонае ба лаби ҷӯй ангабин дорам

فسانه ای به لب جوی انگبین دارم

Ба душманони зи хилоф ва ба дӯстони зи ҳасад

به دشمنان ز خلاف و به دوستان ز حسد

Ба ҳукми меҳри ту бо рӯзгор кин дорам

به حکم مهر تو با روزگار کین دارم

Ба кавсар аз ту крои зарф беш қисмат беш

به کوثر از تو کرا ظرف بیش قسمت بیش

Ба бода хуй кунам ақл дурбин дорам

به باده خوی کنم عقل دوربین دارم

Ҷавоби хоҷаи назирӣ навиштаам ғолиб

جواب خواجه نظیری نوشته ام غالب

« хато навиштааму чашм офарин дорам »

«خطا نوشته ام و چشم آفرین دارم »