Ҳо , парии шеваи ғизолону зи мардуми Ромашон

ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان

Дили мардум ба хами турраи хам дар хамашон

دل مردم به خم طره خم در خمشان

КоФроннди ҷаҳонҷӯй ки ҳаргиз набӯд

کافرانند جهانجوی که هرگز نبود

Турраи ҳури диловезтар аз парчамашон

طره حور دلاویزتر از پرچمشان

Ошкорои кашу бадному накӯномии ҷӯй

آشکارا کش و بدنام و نکونامی جوی

Оҳ аз ин тайифа ваон кас ки буд муҳаррамашон

آه از این طایفه وان کس که بود محرمشان

Рашк бар ташна танҳо рӯ водӣ дорам

رشک بر تشنه تنها رو وادی دارم

На бар осӯдаи дилони ҳараму замзамашон

نه بر آسوده دلان حرم و زمزمشان

Бигузар аз хастаи дилоне ки ндонӣ ҳушдор

بگذر از خسته دلانی که ندانی هشدار

Хстгоннд ки дорӣу надории ғамашон

خستگانند که داری و نداری غمشان

Доғи хунгармии ин чораи гаронами гӯйӣ

داغ خونگرمی این چاره گرانم گویی

Оташи сети оташ агар пунба вагар марҳамашон

آتش ست آتش اگر پنبه وگر مرهمشان

эй ки ронадӣ сухан аз нуктаи сароёни аҷам

ای که راندی سخن از نکته سرایان عجم

Чаҳ ба мо миннат бисёр наҳй аз камашон

چه به ما منت بسیار نهی از کمشان

Ҳиндро хуши нФсоннди суханвар ки буд

هند را خوش نفسانند سخنور که بود

Бод дар хилваташон машк фишон аз дамашон

باد در خلوتشان مشک فشان از دمشان

Муъмину ниру саҳбоеу алавии вонгоаҳ

مؤمن و نیر و صهبایی و علوی وانگاه

Ҳасратӣ , ашрафу озурда буд аъзамашон

حسرتی، اشرف و آزرده بود اعظمشان

Ғолиби сӯхтаи ҷон гарчи наёяд ба шумор

غالب سوخته جان گرچه نیاید به شمار

Ҳаст дар базми сухани ҳамнафасу ҳамдамашон

هست در بزم سخن همنفس و همدمشان