Дар гирди ғурбати оина дор худем мо

در گرد غربت آینه دار خودیم ما

Яъне зи биксон диёр худем мо

یعنی ز بیکسان دیار خودیم ما

Дигари зи сози бихўдии мо садои мҷўӣ

دیگر ز ساز بیخودی ما صدا مجوی

Овозӣ аз гусастан тор хӯрдем мо

آوازی از گسستن تار خوردیم ما

Аз бас ки хотири ҳаваси гули азиз буд

از بس که خاطر هوس گل عزیز بود

Хӯн гаштаему боғ ва баҳор худем мо

خون گشته ایم و باغ و بهار خودیم ما

Мо ҷумлаи вақфи хешу дили мо зи мо параст

ما جمله وقف خویش و دل ما ز ما پرست

Гӯйии ҳуҷуми ҳасрат кор худем мо

گویی هجوم حسرت کار خودیم ما

Аз ҷӯши қатраи ҳамчуи сиришк об гашта ем

از جوش قطره همچو سرشک آب گشته ایم

Аммо ҳамон ба ҷайб ва канор худем мо

اما همان به جیب و کنار خودیم ما

Мушти ғубори мости парогандаи сӯ ба сӯ

مشت غبار ماست پراگنده سو به سو

Ёрб ба даҳр дар чаҳ шумор худем мо ?

یارب به دهر در چه شمار خودیم ما؟

Бо чун туе муомила бар хеш миннат аст

با چون تویی معامله بر خویش منت است

Аз шикваи ту шкргзор худем мо

از شکوه تو شکرگزار خودیم ما

Рӯй сиёҳи хеши зи худ ҳам наҳуфта ем

روی سیاه خویش ز خود هم نهفته ایم

Шамъ хамӯш кулба тор худем мо

شمع خموش کلبه تار خودیم ما

Дар кори мости нола ва мо дар ҳавоӣ ӯ

در کار ماست ناله و ما در هوای او

Парвонаи чароғ мазор худем мо

پروانه چراغ مزار خودیم ما

Хоки вуҷӯди мост ба хӯни ҷигари хамир

خاک وجود ماست به خون جگر خمیر

Рангинии қумош ғубор худем мо

رنگینی قماش غبار خودیم ما

Ҳар каси хабари зи ҳавсила хеш ме диҳад

هر کس خبر ز حوصله خویش می دهد

Бдмстии ҳариф ва хумор худем мо

بدمستی حریف و خمار خودیم ما

Тори нигоҳи пайрави мо силк гавҳараст

تار نگاه پیرو ما سلک گوهرست

Рафтори пои обила дор худем мо

رفتار پای آبله دار خودیم ما

Ғолиб чу шахсу акс дар ойӣнаи хаёл

غالب چو شخص و عکس در آیینه خیال

Бо хештани яке ва дўчор худем мо

با خویشتن یکی و دوچار خودیم ما