Нақшии зи худ ба роҳгзр бастаем мо
نقشی ز خود به راهگذر بستهایم ما
Бар дӯсти роҳи завқи назар бастаем мо
بر دوست راه ذوق نظر بستهایم ما
Бо бандаи худ ин ҳама сахтӣ наме кунанд
با بنده خود این همه سختی نمیکنند
Худро ба зӯр бар ту магар бастаем мо ?
خود را به زور بر تو مگر بستهایم ما؟
Дил машкану димоғу дили хуи нигоҳи дор
دل مشکن و دماغ و دل خو نگاه دار
Кин худ тилисми дӯду шарар бастаем мо
کاین خود طلسم دود و شرر بستهایم ما
Бар рӯй ҳосидон дар дӯзахи гушӯдаи рашк
بر روی حاسدان در دوزخ گشوده رشک
Аз баҳри хеши ҷинат дар бастаем мо
از بهر خویش جنت در بستهایم ما
Фармони дард то чаҳ равое гирифта аст
فرمان درد تا چه روایی گرفته است
Сад ҷо чу не ба нолаи камар бастаем мо
صد جا چو نی به ناله کمر بستهایم ما
Сӯзи турои равони ҳама дар хештан гирифт
سوز ترا روان همه در خویشتن گرفت
Аз доғи тӯҳматӣ ба ҷигар бастаем мо
از داغ تهمتی به جگر بستهایم ما
Гӯйӣ вафо надорад асари ҳам ба мо гароӣ
گویی وفا ندارد اثر هم به ما گرای
Зини содагӣ ки дил ба асар бастаем мо
زین سادگی که دل به اثر بستهایم ما
То дар водъи хеш чаҳ хӯн дар ҷигар кунем
تا در وادع خویش چه خون در جگر کنیم
Аз кӯии дӯсти рахти сафар бастаем мо
از کوی دوست رخت سفر بستهایم ما
Ҳарҷост нолаи ҳиммати мо ҳақ гузор ӯст
هرجاست ناله همت ما حقگزار اوست
Ҳрзӣ ба боли мурғи саҳар бастаем мо
حرزی به بال مرغ سحر بستهایم ما
Аз хон нутқи ғолиби ширини сухан буд
از خوان نطق غالب شیرینسخن بود
Кин мояи зулаҳо зи шукр бастаем мо
کاین مایه زلهها ز شکر بستهایم ما