Рози хуят аз бдомўз ту меҷӯйем мо

راز خویت از بدآموز تو می‌جوییم ما

Аз ту мегӯйемгар бо ғайр мегӯйем мо

از تو می‌گوییم گر با غیر می‌گوییم ما

Ҳашари муштоқони ҳамон бар сӯрати мижгон буд

حشر مشتاقان همان بر صورت مژگان بود

Мари зи хоки хештан чун сабза мерӯйем мо

مر ز خاک خویشتن چون سبزه می‌روییم ما

Рози ошиқ аз шикасти ранг расво ме шавад

راز عاشق از شکست رنگ رسوا می‌شود

Бо вуҷӯди сахти ҷониҳо тнк рӯйем мо

با وجود سخت‌جانی‌ها تنک‌روییم ما

Зини баҳори ойини нигоҳони бӯ ки бипазиради яке

زین بهار آیین نگاهان بو که بپذیرد یکی

Умрҳо шуд , рух ба хӯн дида мешӯйем мо

عمرها شد، رخ به خون دیده می‌شوییم ما

Офтоби олами саргаштагӣ ҳои худем

آفتاب عالم سرگشتگی‌های خودیم

намерасад буии ту аз ҳар гул ки мебуием мо

می‌رسد بوی تو از هر گل که می‌بوییم ما

То чаҳҳо маҷмӯъаи лутф баҳорон бӯда Эй

تا چه‌ها مجموعه لطف بهاران بوده‌ای

То ба зону , судаи пои мо ва май пўиими мо

تا به زانو، سوده پای ما و می‌پوییم ما

Заҳмат аҳбоб натавон дод ғолиб беш аз ин

زحمت احباب نتوان داد غالب بیش از این

Ҳарчӣ мегӯйем баҳр хеш мегӯйем мо

هرچه می‌گوییم بهر خویش می‌گوییم ما