Ларза дорад хатар аз ҳайбати вайронаи мо

لرزه دارد خطر از هیبت ویرانه ما

Сайлро пой ба санги омада дар хонаи мо

سیل را پای به سنگ آمده در خانه ما

Туфӣ аз барқи бало таъбия дорад дар хеш

تفی از برق بلا تعبیه دارد در خویش

Даҳан хок кунад обила аз донаи мо

دهن خاک کند آبله از دانه ما

Чашм бар тозагии шӯри ҷунун дӯхта аст

چشم بر تازگی شور جنون دوخته است

Дар хазон беш буд мастии девонаи мо

در خزان بیش بود مستی دیوانه ما

Май ба андозаи ҳароми омада соқӣ бархез

می به اندازه حرام آمده ساقی برخیز

Шиша худ башикан бар сари паймонаи мо

شیشه خود بشکن بر سر پیمانه ما

Тангяши номи бароварда тамошо дорад

تنگیش نام برآورده تماشا دارد

Дар паии мӯри фурӯ рафтани кошонаи мо

در پی مور فرو رفتن کاشانه ما

Ба чароғӣ нараседем дарин тираи саро

به چراغی نرسیدیم درین تیره سرا

Шамъи хомӯш буд толеъи парвонаи мо

شمع خاموش بود طالع پروانه ما

Дами теғати тнку гардани мо борӣк аст

دم تیغت تنک و گردن ما باریک است

Офарин бар ту ва бар ҳиммати мардонаи мо

آفرین بر تو و بر همت مردانه ما

Дӯди оҳ аз ҷигари чок дамӣдан дорад

دود آه از جگر چاک دمیدن دارد

Зулф хезаст зиҳии дстгаҳи шонаи мо

زلف خیزست زهی دستگه شانه ما

Хуш фурӯ меравад афсуни рақибат дар дил

خوش فرو می رود افسون رقیبت در دل

Пунбаи гӯш ту гардад магари афсонаи мо

پنبه گوش تو گردد مگر افسانه ما

Мӯ барояд зи кафи даст агар деҳқон ро

مو برآید ز کف دست اگر دهقان را

Нест мумкин ки кашад решаи сар аз донаи мо

نیست ممکن که کشد ریشه سر از دانه ما

Дода бар тишнагии хеши гувоҳии ғолиб

داده بر تشنگی خویش گواهی غالب

Даҳани мо ба забони хати паймонаи мо

دهن ما به زبان خط پیمانه ما