Гирди раҳи хеш аз нафасам боз надонист

گرد ره خویش از نفسم باز ندانست

Нангаши з хиром омад ва парвоз надонист

ننگش ز خرام آمد و پرواز ندانست

зи инсони ғам мо хӯрд ки расвои мо ро

زانسان غم ما خورد که رسوایی ما را

Хасм аз асари ғамза ғаммоз надонист

خصم از اثر غمزهٔ غماز ندانست

Фарёд ки то ин ҳамаи хӯн хӯрданам аз ғам

فریاد که تا این همه خون خوردنم از غم

Як раҳ ба дилаш кард гузар роз надонист

یک ره به دلش کرد گذر راز ندانست

Нозами нигаҳи шарм ки дилҳо зи миёни барад

نازم نگه شرم که دل‌ها ز میان برد

Зонсон ки худ он чашм Фсўнсоз надонист

زانسان که خود آن چشم فسونساز ندانست

Як чанд ба ҳам сохта ноком гузаштем

یک چند به هم ساخته ناکام گذشتیم

Ман ишваи нпзрФтм ва ӯ ноз надонист

من عشوه نپذرفتم و او ناز ندانست

Аз шох гул ифшоанду зи хоро гуҳар ангехт

از شاخ گل افشاند و ز خارا گهر انگیخت

Ойӣнаи мо дар хур пардоз надонист

آیینهٔ ما در خور پرداز ندانست

Гарем ки баради муваҷҷаҳи хӯни хўобгҳш ро

گریم که برد موجهٔ خون خوابگه‌اش را

Дар нолаи марои дӯсти з овоз надонист

در ناله مرا دوست ز آواز ندانست

Ҳамдам ки зи иқболи навид асарам дод

همدم که ز اقبال نوید اثرم داد

Андӯҳи нигоҳ ғалат андоз надонист

اندوه نگاه غلط‌انداز ندانست

Махмури мукофот ба хулд ва сқр овехт

مخمور مکافات به خلد و سقر آویخت

Муштоқи атои шуълаи зи гул боз надонист

مشتاق عطا شعله ز گل باز ندانست

Ғолиби сухан аз ҳинди бурун бар ки каси ӣнҷо

غالب سخن از هند برون بر که کس اینجا

Санг аз гуҳару шӯъбадаи з эъҷоз надонист

سنگ از گهر و شعبده ز اعجاز ندانست