эй он ки диҳии моя каму хоҳиш беш

ای آن که دهی مایه کم و خواهش بیش

Он рӯз ки вақт бозпурс ояд пеш

آن روز که وقت بازپرس آید پیش

Бигзор маро ки ман хаёлӣ дорам

بگذار مرا که من خیالی دارم

Бо ҳасрати айшҳои нокардаи хеш

با حسرت عیشهای ناکرده خویش