Хурмо натавон хӯрд азин хорка киштем

خرما نتوان خورد ازین خارکه کشتیم

Дебо натавон бофти бад-ӣни пашм ки раштем

دیبا نتوان بافت بدین پشم که رشتیم

Атлас натавон дӯхт аз йени пунба ки киштем

اطلس نتوان دوخت از ین پنبه که کشتیم

Кмхо натавон бофти азин пашм ки раштем

کمخا نتوان بافت ازین پشم که رشتیم

Бо ҷомаи чркни басӣаи чоли ҷҳимим

با جامه چرکن بسیه چال جحیمیم

Бо рахти нав пок бибастон биҳиштем

با رخت نو پاک ببستان بهشتیم

Аз даст чу рафт остӣу домани ҷома

از دست چو رفت آستی و دامن جامه

Кардем бабри рахти нав ва куҳна биҳиштем

کردیم ببر رخت نو و کهنه بهشتیم

Аз ҷома агар дасти бшўӣим аҷаб нест

از جامه اگر دست بشوئیم عجب نیست

Зонрўӣ ки бисёр бишустему бмштим

زانروی که بسیار بشستیم و بمشتیم

Бошол ҷлӣ гуфт чўдлол фикандаш

باشال جلی گفت چودلال فکندش

Шояд ки з машшота наранҷем ки зиштем

شاید که ز مشاطه نرنجیم که زشتیم

Барадаст гирифтеми ҳамаи доси змқроз

بردست گرفتیم همه داس زمقراض

Бар мазраъаи сабз ссқрлот гузаштем

بر مزرعه سبز سسقرلاط گذشتیم

Аз баҳри гилӣму брку суфи басии пашм

از بهر گلیم و برک و صوف بسی پشم

Чун мӯӣ срхўиш дурудем внкштим

چون موی سرخویش درودیم ونکشتیم

Аз маънии борӣку хаёлоти чўмўист

از معنی باریک و خیالات چومویست

Ин риштаи борӣки дринҷомаҳ ки раштем

این رشته باریک درینجامه که رشتیم

Қории сифати ҳалау астбрқу сндс

قاری صفت حله و استبرق و سندس

Бар албаса банавис ки аз аҳл биҳиштем

بر البسه بنویس که از اهل بهشتیم