Хамӣ ки абрӯии шӯхи ту дар камони андохт

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

Ба қасди ҷони ман зори нотавони андохт

به قصد جان من زار ناتوان انداخت

Маро агар чаҳ ббстрлти каттони андохт

مرا اگر چه ببسترلت کتان انداخت

з рӯй суфи назар бар нмитўони андохт

ز روی صوف نظر بر نمیتوان انداخت

Зхрмӣ ки дар омад бсоиаҳи фараҷӣ

زخرمی که در آمد بسایه فرجی

Қбоклаҳ на аҷаби грбри осмони андохт

قباکله نه عجب گربر آسمان انداخت

Бзири теғ чу снҷобро бидид атлас

بزیر تیغ چو سنجابرا بدید اطلس

Намӯд ёрӣ ва худро биравӣ он андохт

نمود یاری و خود را بروی آن انداخت

Набӯд шурби мҷрҳ ки буд зери афкан

نبود شرب مجرح که بود زیر افکن

Замонаи тарҳи ниҳолӣ на ин замони андохт

زمانه طرح نهالی نه این زمان انداخت

Бҳлқаҳи зкмр буд дар миёни рамзӣ

بحلقه زکمر بود در میان رمزی

Қабои ҳадиси Фсни чуст дар миёни андохт

قبا حدیث فسن چست در میان انداخت

Бабр гирифтаам ин ҷомаи куҳан чаҳ кунам

ببر گرفته ام این جامه کهن چه کنم

Насибаи азал аз худ нмитўони андохт

نصیبه ازل از خود نمیتوان انداخت

Чаҳ ғулғуласт ки қорӣ бачарх абрешим

چه غلغلست که قاری بچرخ ابریشم

Бмдҳи тофтау шурб дар ҷаҳони андохт

بمدح تافته و شرب در جهان انداخت