Хатат ки бар хат ёқӯт менуҳум тарҷеҳ

خطت که بر خط یاقوت مینهم ترجیح

Навиштааст бар он лаъли лаб ки ( анати малеҳ )

نوشته است بر آن لعل لب که (انت ملیح)

Бзшми нарм ки бар пунба менуҳум тарҷеҳ

بزشم نرم که بر پنبه مینهم ترجیح

ЗФўтаҳ баракат гардад ин ҳадиси сариҳ

زفوطه برکت گردد این حدیث صریح

Бҷиби ҷомаи мисқолӣ сифед хаттӣаст

بجیب جامه مثقالی سفید خطیست

Навишта аз раҳи мафтӯн ки ( албёзи саҳеҳ )

نوشته از ره مفتون که (البیاض صحیح)

Хлилдон чу дар ояд бнтқ бо чмтаҳ

خلیلدان چو در آید بنطق با چمته

Слқ зтсмаҳ занад банди брзбони фасеҳ

سلق زتسمه زند بند برزبان فصیح

Таъаллуқии Бамёни банд чун намакдон дошт

تعلقی بمیان بند چون نمکدان داشت

Навиштаанд бзрҳл бар ӯ ки ( анати малеҳ )

نوشته اند بزرحل بر او که(انت ملیح)

Бадуш суф чу саҷҷодаи байнам аз яқа

بدوش صوف چو سجاده بینم از یقه

Бгрднш кунам аз дар донҳо тасбеҳ

بگردنش کنم از در دانها تسبیح

Кунун сард ки кунам шасту шӯии муддаӣон

کنون سرد که کنم شست و شوی مدعیان

Ки назми албасаро кардаам чунин ттқиҳ

که نظم البسه را کرده ام چنین تتقیح

Бакӯш ( қорӣ ) ва доим бапуш ҷомаи нав

بکوش(قاری) و دایم بپوش جامه نو

Ки рахти нўҳснсту либоси куҳнаи қабеҳ

که رخت نوحسنست و لباس کهنه قبیح