Мебарад савдои чашми масташ аз роҳам дигар

میبرد سودای چشم مستش از راهم دگر

Аз куҷо пайдо шуд ин савдоӣ ногоҳам дигар

از کجا پیدا شد این سودای ناگاهم دگر

Мебарад савдои суфи мишкӣ аз роҳам дигар

میبرد سودای صوف مشکی از راهم دگر

Аз куҷо пайдо шуд ин савдоӣ ногоҳам дигар

از کجا پیدا شد این سودای ناگاهم دگر

Шаб шавам чун маст гӯям пӯстин бахшами сабоҳ

شب شوم چون مست گویم پوستین بخشم صباح

Хавфи сармо зон бигардонад саҳаргоҳам дигар

خوف سرما زان بگرداند سحرگاهم دگر

Бо вуҷӯди рӯзагар идам набошад рахти нав

با وجود روزه گر عیدم نباشد رخت نو

Баъди азин худ зиндагии зини пас нмихўоҳм дигар

بعد ازین خود زندگی زین پس نمیخواهم دگر

Ҷомаи сони кафи мизнм бар рӯи нмидонм чаро

جامه سان کف میزنم بر رو نمیدانم چرا

ӣнқадар донам ки чун собӯни ҳамеи коҳам дигар

اینقدر دانم که چون صابون همی کاهم دگر

Соиди ақди спич аз сирчаи мипичими азу

ساعد عقد سپیچ از سرچه میپیچیم ازو

Пнчаҳ дар меафканд бо дасти кӯтоҳам дигар

پنچه در میافکند با دست کوتاهم دگر

То нашуд сармо науфтодам буқати пӯстин

تا نشد سرما نیفتادم بوقت پوستین

Чиллаи ях бндқорӣ кард огоҳам дигар

چله یخ بندقاری کرد آگاهم دگر