Матоъи санои биҳду сипос бе андозаи Карими сатториро ки ансонрои бхлът ( влқди крмно банӣ одам ) гиромӣ дошт вдроъаҳ ( лақади хлқнои алонсони фии аҳсани тақвим ) дар бар эшон афканд . Знонрои пӯшиши мардону мрдонрои ҷома занон гардонид ки ( ҳни либоси лакаму антми либоси лҳн ) . Маҳосинро салими саломати башари сохт ки ( вришоу либоси алтқўӣ ) чодари шабу ниҳолӣу болашро сўби навами сохту перҳани ваҷабау фараҷиро лбси бедорӣ . ( алмнзаҳи зотаи ани алнўми волиқзаҳи волмърои ани алмокўлу алмлбўс ) сияҳи пӯши шаби бФзлш аз оби дарёи гилӣми хеш берун кашидау қасори қудраташи тофтаи хуршед ҳар бомдод дар хорои кӯҳ бар санг зада .

متاع ثنای بیحد و سپاس بی اندازه کریم ستاری را که انسانرا بخلعت (ولقد کرمنا بنی آدم) گرامی داشت ودراعه (لقد خلقنا الانسان فی احسن تقویم) در بر ایشان افکند.زنانرا پوشش مردان و مردانرا جامه زنان گردانید که (هن لباس لکم و انتم لباس لهن). محاسن را سلیم سلامت بشر ساخت که (وریشا و لباس التقوی) چادر شب و نهالی و بالش را ثوب نوم ساخت و پیرهن وجبه و فرجی را لبس بیداری. (المنزه ذاته عن النوم والیقظه والمعرا عن الماکول و الملبوس) سیه پوش شب بفضلش از آب دریا گلیم خویش بیرون کشیده و قصار قدرتش تافته خورشید هر بامداد در خارای کوه بر سنگ زده.

Ва салавот бе интиҳои бъдддгмаҳи ҷбиҳоу бахяи дарзҳо бар он тоҷдор ( лъмрк )у қбопўш ( изиқи сдрк ) онсидӣ ки аз ғояти ахлоқи бадасти мубораки васла бар хирқа задӣ ваяки чома беш дар бар надошт ва он низ ббрҳнаҳи расонид . Ин мтбқи осмони рахт пой андоз ӯ ва худ дар жандаи фақри мутамаккин

و صلوات بی انتها بعدددگمه جبیها و بخیه درزها بر آن تاجدار(لعمرک) و قباپوش(یضیق صدرک) آنسیدی که از غایت اخلاق بدست مبارک وصله بر خرقه زدی ویک چامه بیش در بر نداشت و آن نیز ببرهنه رسانید. این مطبق آسمان رخت پای انداز او و خود در ژنده فقر متمکن

Ва бар олу асҳоб ӯ ки тарози остини адлу сҷиФи зайл эҳсон буданд то домани қиёмати бод .

و بر آل و اصحاب او که طراز آستین عدل و سجیف ذیل احسان بودند تا دامن قیامت باد.

( аммо баъд ) чунин гуяд гстрндаҳи ин фаррошу бофандаи ин қумош ( Маҳмӯди бен амири Аҳмади алмдъўи бнзоми алқории хФзи аллоҳи сўбу ҷўдаҳи ман всхи алҳўодси вднси алнўоӣб ) ки аз онрўзи боз ки ин дукони хайётӣ густарда шуд ва ин ҷомҳои маънӣ баридан гирифт аз қасидаи армку ғазали қбочаҳу мақтаоти салиму рубоиёти чорчоку фардӣоти дсторчаҳи вмснўии дўтўӣиҳоу муламмаъи ҷомҳои суфи дўрнги бзозонаҳ вағайриҳо фарохури қади қабули ҳамаи худо рост оварда дар расонид . Кор фармоён рӯй бойени каминаи миоўрднд ва таъҷил менамуданд . Баъзе ҷҳаҳи иди хуррамии ҷомаи нав ва баъзе ҷҳаҳи зифофи арӯси сухани бодомоди мамдуҳ ва чанде ҷиҳати сури ҷома баридан ки онро сарварӣ мебошад ҳар рӯзи тақозои ҷома нав мекарданд ва ман даст танҳо будаму шаҳрӣу мардӣ . Ва камтар аз ҷўлоҳаҳи нмитўон буд ки то яке аз бори фурӯи гирами дайгарии бборнҳм . Ҳар якеро бтлбисӣ равона мекардам ва мегуфтам . Инакон гиребонаш мондааст . ЁмигФтми бзири санг ниҳодаам то танг бихӯрад эшон мегуфтанд .

(اما بعد) چنین گوید گسترنده این فراش و بافنده این قماش(محمود بن امیر احمد المدعو بنظام القاری خفظ الله ثوب و جوده من وسخ الحوادث ودنس النوائب) که از آنروز باز که این دکان خیاطی گسترده شد و این جامهای معنی بریدن گرفت از قصیده ارمک و غزل قباچه و مقطعات سلیم و رباعیات چارچاک و فردیات دستارچه ومثنوی دوتوئیها و ملمع جامهای صوف دورنگ بزازانه و غیرها فراخور قد قبول همه خدا راست آورده در رسانید. کار فرمایان روی باین کمینه میآوردند و تعجیل مینمودند. بعضی جهه عید خرمی جامه نو و بعضی جهه زفاف عروس سخن باداماد ممدوح و چندی جهت سور جامه بریدن که آنرا سروری میباشد هر روز تقاضای جامه نو میکردند و من دست تنها بودم و شهری و مردی. و کمتر از جولاهه نمیتوان بود که تا یکی از بار فرو گیرم دیگری ببارنهم. هر یکی را بتلبیسی روانه میکردم و میگفتم. اینکان گریبانش مانده است. یامیگفتم بزیر سنگ نهاده ام تا تنگ بخورد ایشان میگفتند.

Ва ин рахтҳо чанде ғилофии дӯхта яъне Луку борадау алтқӣ ? назада ва баъзе ороиш накарда аз таъҷил чун ҷомаи ташрифӣ ва ҳануз аз телҳои ҳаллоҷии пок нашуда аз барам мекашиданду даст аз яқаам бар нмидоштнд ва чун дастор аз ҳам мейр буданд . Акнӯн дар бар мардум май байнами вмъоиби он ки бар ман пӯшида буд зоҳир мегардад . Аз Калилаи эътирозу захми таъни ҳасудон бар он даст назадаам . Фомои суфи омурзишӣ бар қабри шайхи саъдӣ ( раҳмаи аллоҳ ) мипўшонм ки аз болои ман узр хоста гуфтааст .

و این رختها چندی غلافی دوخته یعنی لوک و بارده و التقی؟ نزده و بعضی آرایش نکرده از تعجیل چون جامه تشریفی و هنوز از تلهای حلاجی پاک نشده از برم میکشیدند و دست از یقه ام بر نمیداشتند و چون دستار از هم میر بودند. اکنون در بر مردم می بینم ومعایب آن که بر من پوشیده بود ظاهر میگردد. از کلیله اعتراض و زخم طعن حسودان بر آن دست نزده ام. فاما صوف آمرزشی بر قبر شیخ سعدی(رحمه الله) میپوشانم که از بالای من عذر خواسته گفته است.

Ва бҷди ҷомаи даркор кунанда будам ки дасти азин санъат чун остини дакала кӯтоҳ кунам . Чаҳ корӣ борӣкасту бозори касод . Мегуфтам пас он ба ки салими саломат дар бар кунаму пой дар домани офияти кашам ки ( сўби ассаломаи лоиблӣ ) ки бозоргонӣ чанд моя дар бохтау ноқисоне чанд чун ҳнини бмсоли бахяи сқрлот бар ваии кор омадаанд ки муғулии дӯхта аз форсии дузии вормки борӣк аз шоли дурушти фарқи нмикннд .

و بجد جامه درکار کننده بودم که دست ازین صنعت چون آستین دکله کوتاه کنم. چه کاری باریکست و بازار کساد. میگفتم پس آن به که سلیم سلامت در بر کنم و پای در دامن عافیت کشم که(ثوب السلامه لایبلی) که بازارگانی چند مایه در باخته و ناقصانی چند چون حنین بمثال بخیه سقرلاط بر وی کار آمده اند که مغولی دوخته از فارسی دوزی وارمک باریک از شال درشت فرق نمیکنند.

Валикини ҷамоатии мубсирони ршиносу симсорони чори сӯии либос чун решаи миёни банду брк дар доманам овехтанд ва гуфтанд . Чун шуда худро парешон кардан ва чун абрешим ва ресмон битоб рафтану басони перҳани тани бахуд гирифтан ва монанди банди шалвори бниФаҳ рафтан ваҷҳе надорад . Ҳоли анкаҳи аинълми мусанниф ки имрӯз дар дасти тест то чархи атлас дар гардишаст афрошта хоҳад монад . ( ва ман асўоФҳоу аўборҳо ва ашъорҳо асосоу мтоъои илои ҳайн )у тоҳлаҳи ҳаёт дар танаст аз либосӣ ногузираст . Ва пўшнии стар зинда ва мурдааст . Ва низоми дунё бо ин ақди донҳои дар ки дар ҷайби тести вобаста . Ва бар аҳли тамизи васфи либоси аззкри таоми алтФи воҳсн . Чаҳ бо вуҷӯди халъати санҷоби кас аз шикам боз нагӯяд .

ولیکن جماعتی مبصران روشناس و سمساران چار سوی لباس چون ریشه میان بند و برک در دامنم آویختند و گفتند. چون شده خود را پریشان کردن و چون ابریشم و ریسمان بتاب رفتن و بسان پیرهن تن بخود گرفتن و مانند بند شلوار بنیفه رفتن وجهی ندارد. حال انکه اینعلم مصنف که امروز در دست تست تا چرخ اطلس در گردشست افراشته خواهد ماند.( و من اصوافها و اوبارها و اشعارها اثاثا و متاعا الی حین) و تاحله حیات در تنست از لباسی ناگزیرست. و پوشنی ستر زنده و مرده است. و نظام دنیا با این عقد دانهای در که در جیب تست وابسته. و بر اهل تمیز وصف لباس ازذکر طعام الطف واحسن.چه با وجود خلعت سنجاب کس از شکم باز نگوید.

Ва бадалел ( аввалҳо салому аўстҳои таом ва охирҳо калом ) млбўс брмокўл мақдамаст . Чаҳ салом мусталзим либосаст на таом . На бинӣ ки ҳар каси бдрхтсти касаши ҷавоби саломи бози нмидҳд .

و بدلیل (اولها سلام و اوسطها طعام و آخرها کلام) ملبوس برماکول مقدمست. چه سلام مستلزم لباسست نه طعام. نه بینی که هر کس بدرختست کسش جواب سلام باز نمیدهد.

Маъаи алқсаҳи бандаро бойени хирқа таҳсин мекарданд ва тарғиб менамуданд . Ва чун дастори бузургии худ биҷои миоўрднд ва ман чун турраи худро афтода медоштаму узри матоъи косади худ хоста мегуфтам .

مع القصه بنده را باین خرقه تحسین میکردند و ترغیب می نمودند. و چون دستار بزرگی خود بجای میآوردند و من چون طره خود را افتاده میداشتم و عذر متاع کاسد خود خواسته میگفتم.

Ташрифи қабули мходбми ҳад банда нест . Аинҷомаҳи бболои соҳиби атъима дӯхтаасту бас . Хони ороста ӯ бҷомаҳи перостаи ман чаҳ монад . Гуфтам анҷолўт фаровонаст гуфтанд аинҷонирлти каттон бе поёнаст . Гуфтам ӯро аз ғайб рӯзӣ шуд гуфтанд тўнир аз ҷайб берун оварадӣ . Гуфтам аўлҳиаҳ дошт аз ҳалвои пшмк ки дасту шонаи лаҳму чарбу сурх дар он кам буд гуфтанд маҳосини яқаи смўру шори байни қндси туро чаҳ шудааст . Гуфтам ӯро мерасад гуфтанд туро май брозд . Гуфтам онҳо ширин чун ҳалвоӣ гзрст гуфтанд инҳо длФриб чун миёни банди шер ва шукраст . Гуфтам дукони таббохӣ ӯ чунон ғалабааст ки тос бар сар халқ метавон ғлтонид гуфтанд дар ҳамли хайётии ту чандон ҷой нест ки сӯзанӣ биндозанд . Гуфтам овозаи хончаҳ ӯ ҳамаи хуросон гирифта гуфтанд садои чархи абрешими ту балои ?ҳеҷону Астарободи расида . Гуфтам дарози хон ӯ ҳама ҷо кашида гуфтанд зилўии ту низ ҳама рӯй замини гирифта . Гуфтам ҳалвоӣ ӯ дар даҳони ом афтода гуфтанд ту низ чун армки писандидаи хосӣ , гуфтам он оши бкФчаҳ ӯ бар омад гуфтанд аинҷомаҳ бар қади ту рост омад . Гуфтам онҷои барзигар хоҳон боронаст гуфтанд ӣнҷои гозри толиб офтоб тобонаст . Бад-ӣни минволи дилам боз медоданд ва ҷомаам аз гирди мёФшонднд ва мегуфтанд . Ғами мадор ки чун ҷомҳо тангасту боди зимистони миўзди бозори рахтро равнақӣ азим мебошаду иду наврӯз дар пешасту сўрўи арӯсӣу маҳофили албос даст медиҳад .

تشریف قبول مخادبم حد بنده نیست. اینجامه ببالای صاحب اطعمه دوخته است و بس. خان آراسته او بجامه پیراسته من چه ماند. گفتم انجالوت فراوانست گفتند اینجانیرلت کتان بی پایانست. گفتم او را از غیب روزی شد گفتند تونیر از جیب بیرون آوردی. گفتم اولحیه داشت از حلوای پشمک که دست و شانه لحم و چرب و سرخ در آن کم بود گفتند محاسن یقه سمور و شار بین قندس ترا چه شده است. گفتم او را میرسد گفتند ترا می برازد. گفتم آنها شیرین چون حلوای گزرست گفتند اینها دلفریب چون میان بند شیر و شکرست. گفتم دکان طباخی او چنان غلبه است که طاس بر سر خلق میتوان غلطانید گفتند در حمل خیاطی تو چندان جای نیست که سوزنی بیندازند. گفتم آوازه خانچه او همه خراسان گرفته گفتند صدای چرخ ابریشم تو بلا هجان و استرآباد رسیده. گفتم دراز خان او همه جا کشیده گفتند زیلوی تو نیز همه روی زمین گرفته. گفتم حلوای او در دهان عام افتاده گفتند تو نیز چون ارمک پسندیده خاصی، گفتم آن آش بکفچه او بر آمد گفتند اینجامه بر قد تو راست آمد. گفتم آنجا برزگر خواهان بارانست گفتند اینجا گازر طالب آفتاب تابانست. بدین منوال دلم باز میدادند و جامه ام از گرد میافشاندند و میگفتند. غم مدار که چون جامها تنگ است و باد زمستان میوزد بازار رخت را رونقی عظیم می باشد و عید و نوروز در پیشست و سورو عروسی و محافل الباس دست میدهد.

Он шуд ки бойени тарзи махсӯси тан дар додам .

آن شد که باین طرز مخصوص تن در دادم.

Ва низ медидам ки аз онтрФи нони шиканон ҳақ нашносанд ва азин ҷониби ҷома дарон носипос . Чаҳ лозим ки муболиға кунам ва ҳар куҷои косаи лӣсӣу навкисаи бтъсбу ҳимоят бар хезанду муъоризаи намоянд ки сдмни гандуми эшон даҳ ман нон ҳосил надорад ва аз панҷоҳ ман ктўии ӣнони панҷ ман пунба бурун наёяд . Дигари анкаҳи ин абди батнони кишмиш аз пунбаи дона дўстр доранд . Агар бғрзи ош бар ҷома ам бирезанд чаканам .

و نیز میدیدم که از آنطرف نان شکنان حق نشناسند و ازین جانب جامه دران ناسپاس. چه لازم که مبالغه کنم و هر کجا کاسه لیسی و نوکیسه بتعصب و حمایت بر خیزند و معارضه نمایند که صدمن گندم ایشان ده من نان حاصل ندارد و از پنجاه من کتوی اینان پنج من پنبه برون نیاید. دیگر انکه این عبد بطنان کشمش از پنبه دانه دوستر دارند. اگر بغرض آش بر جامه ام بریزند چکنم.

Акнӯн мултамис аз азизони анкаҳи баъд аз хондани атъимаи ин дуо бихонанд ки ( аллоҳами аҷъли ҳўоӣҷноу ҳавоиҷи ҷамеъи алмўмнину алмўмноту алмуслимӣну алмслмоти илои охира )у баъд аз қироати албасаи ин вирди биҷои оранд ки ( аллоҳами аҷмъи шмлнои ҷамеъи алмўмнини волмўмноти илои охира ) .

اکنون ملتمس از عزیزان انکه بعد از خواندن اطعمه این دعا بخوانند که (اللهم اجعل حوائجنا و حوائج جمیع المومنین و المومنات و المسلمین و المسلمات الی آخره) و بعد از قرائت البسه این ورد بجای آرند که (اللهم اجمع شملنا جمیع المومنین والمومنات الی آخره).