Миннати худои роҷлти азиматау иллати клмтаҳ , ки бшъшъаҳи анвори асрори шмўс , арвоҳи ақмори қулӯби инсонро , яъне сайёроти самовоти нуфуси эшонро , бҳкми қадам аз олами адам мавҷӯд гардониду хокёни хиттаи имконро бтшриФ «у лақади крмнобнии одам » мушарраф дошт , хиради хурдаи дон , ки вазири салотин арвоҳ инсонасту сабаби Сауди нқўд вуҷӯд эшонаст , дар мабодии бўодии ҷамоли камолаш аз стўоти садамоти иҷлол ҷалолаш ҳайронаст , назм :

منت خدای راجلت عظمته و علت کلمته،که بشعشعه انوار اسرار شموس، ارواح اقمار قلوب انسان را،یعنی سیارات سماوات نفوس ایشان را،بحکم قدم از عالم عدم موجود گردانید و خاکیان خطه امکان را بتشریف «و لقد کرمنابنی آدم » مشرف داشت،خرد خرده دان،که وزیر سلاطین ارواح انسانست و سبب سعود نقود وجود ایشانست،در مبادی بوادی جمال کمالش از سطوات صدمات اجلال جلالش حیرانست،نظم:

Сифоти номтноҳишро рӯй дар зоти бичўнсту зоти қадимашро назар брсФот қадимаст , байт :

صفات نامتناهیش را روی در ذات بیچونست و ذات قدیمش را نظر برصفات قدیمست،بیت:

Дар бутуни ҷаҳони ҳазрат ӯ зоҳир ва дар зуҳӯр ӯ касрати ҳдсони мтмўс ва аз зуҳӯри чизҳо ӯ ботин ва аз бутуни чизҳо ӯ зоҳир , ҳақиқат дар шариъату тариқат дар ҳақиқат ва ҳақиқат ҳастӣ ҳама ӯсту ақлро дар ҳақиқат ӯ тариқати нистоءи шаҳбози баланди парвози ишқ , ки бар туюр арвоҳ маликаст , мамлук остона ӯст , « лӣси кмслаҳи шеи ء » оятӣ дар шаън ӯст , алои ?лаи алхлқи воломр , табораки аллоҳи раби Алъоламин

در بطون جهان حضرت او ظاهر و در ظهور او کثرت حدثان مطموس و از ظهور چیزها او باطن و از بطون چیزها او ظاهر، حقیقت در شریعت و طریقت در حقیقت و حقیقت هستی همه اوست و عقل را در حقیقت او طریقت نیستاء شهباز بلند پرواز عشق، که بر طیور ارواح ملکست، مملوک آستانه اوست، «لیس کمثله شیی ء» آیتی در شأن اوست، الا له الخلق والامر، تبارک الله رب العالمین

Баъд аз ҳамди ҳазрати воҷиби алўҷўд ва дар дуруди номаъдӯд бар арвоҳи зокёти нуқоти марокизи ҷӯад , ки ҳар як дар садри набуввату сарири рисолати чандини ҳазор саргаштагони тӣаи залолатро бсрҳди ҳидоят , бдўлти далолат , расонида , салавоти аллоҳи алайҳими аҷмъину алӣ алхусус бар он султони сари истони сиёдату офтоби осмони саодат , ки сатрӣ аз асотири мношири шаҳаншоҳяш «у моорслноки алорҳмаҳи ллъолмин »асту фаслӣ аз хсли камолоти касрати қрбтш « кант набиёу одами байни алмоءи волтин »аст , салавоти аллоҳи алайҳу алии ?алаи алтоҳрину ризвон бешумор бар арвоҳи муқаддасу ашбоҳ бе днси чаҳор ёри кбор ва бар ҷамеъи асҳоби бузургвор , ки кори созони шариъати Мустафавӣу соҳиби розони тариқати набавӣу нуҷуми буруҷи ҳидоят ва дар дарҷ вилоят бӯдаанд , ризвони илоҳи алайҳими аҷмъин ва бар арвоҳи нуру ашбоҳи муаттари машойихи киром , ки мурғи рӯҳашон аз ҳазизаши олами ҳудус ба авҷи олами қадам парвоз карда ва дар риёзи қудс бар ағсони ашҷори малакӯти туюр ҷабарут гашта ва ба сафири сафои самадяти асрори сродқоти аҳадяти мисроинд , қудси аллоҳи арўоҳҳм ва бар уламои дайнпарвар , ки бнс « анмои ихшии аллоҳи ман ибодаи алълмоء » мнсўс ва ба ҳадоёии раҳмату атоёии мағфират махсӯсанд , раҳмаи аллоҳи алайҳими аҷмъин

بعد از حمد حضرت واجب الوجود و در درود نامعدود بر ارواح زاکیات نقاط مراکز جود، که هر یک در صدر نبوت و سریر رسالت چندین هزار سرگشتگان تیه ضلالت را بسرحد هدایت، بدولت دلالت، رسانیده، صلوات الله علیهم اجمعین و علی الخصوص بر آن سلطان سر ایستان سیادت و آفتاب آسمان سعادت، که سطری از اساطیر مناشیر شهنشاهیش «و ماارسلناک الارحمة للعالمین » است و فصلی از خصل کمالات کثرت قربتش «کنت نبیا و آدم بین الماء والطین » است، صلوات الله علیه و علی آله الطاهرین و رضوان بی شمار بر ارواح مقدس و اشباح بی دنس چهار یار کبار و بر جمیع اصحاب بزرگوار، که کار سازان شریعت مصطفوی و صاحب رازان طریقت نبوی و نجوم بروج هدایت و در درج ولایت بوده اند، رضوان اله علیهم اجمعین و بر ارواح نور و اشباح معطر مشایخ کرام، که مرغ روحشان از حضیضش عالم حدوث به اوج عالم قدم پرواز کرده و در ریاض قدس بر اغصان اشجار ملکوت طیور جبروت گشته و به صفیر صفای صمدیت اسرار سرادقات احدیت میسرایند، قدس الله ارواحهم و بر علمای دین پرور، که بنص «انما یخشی الله من عباده العلماء» منصوص و به هدایای رحمت و عطایای مغفرت مخصوص اند، رحمة الله علیهم اجمعین

Ва баъд : ҳақи субҳонау таъолии бандаи фақири илои раба , алҳқири алии бен насири бен ҳорӯни бен абии алқосми алҳусайнӣ алтбризӣ , алмшҳўри бқосмӣ , аҳсани аллоҳи авоқиба , неъмати тавфиқ боризоне дошту бҳкм « иФъли аллоҳи мо ишоء » қалби маҳкӯмро , ки нақд вуҷӯд инсонаст , бе насяи нақд дар иродати иншои ин китоб тақаллуб фармуд , ки « қулӯби алъбоди байни асбъини ман асобъи арраҳмон , тақаллубҳо Киеви ишоء » ва бе таклифи тафаккури талқини маъонӣ мутаволӣ шуд нуктае чанд аз боби дақоиқ , аз маорифи ҷавоҳир инсонӣ бинвишт , валлоҳи алмўФқ ва манеҳ алтўФиқу алоҳсону алайҳи алтклон , бмнаҳи вуҷӯда

و بعد: حق سبحانه و تعالی بنده فقیر الی ربه، الحقیر علی بن نصیر بن هارون بن ابی القاسم الحسینی التبریزی، المشهور بقاسمی، احسن الله عواقبه، نعمت توفیق بارزانی داشت و بحکم «یفعل الله ما یشاء» قلب محکوم را، که نقد وجود انسانست، بی نسیه نقد در ارادت انشای این کتاب تقلب فرمود، که «قلوب العباد بین اصبعین من اصابع الرحمن، تقلبها کیف یشاء» و بی تکلیف تفکر تلقین معانی متوالی شد نکته ای چند از باب دقایق، از معارف جواهر انسانی بنوشت، والله الموفق و منه التوفیق و الاحسان و علیه التکلان، بمنه وجوده