Хорпуштии бади миёни кӯҳсор

خارپشتی بد میان کوهسار

Хештанро карда пинҳони зери хор

خویشتن را کرده پنهان زیر خار

Дар гиребони бардаи сари фориғи зи халқ

در گریبان برده سر فارغ ز خلق

Ҳам зи хорхўиши худро карда далқ

هم ز خارخویش خود را کرده دلق

Дар миёни санглохии ташнаи лаб

در میان سنگلاخی تشنه لب

Вази камоли тишнагӣ дар айни таб

وز کمال تشنگی در عین تب

Рӯ ба ҷоӣъи миёни кӯҳу дашт

رو به جائع میان کوه و دشت

Аз барои туъма Эй мек ради гашт

از برای طعمه ای میک رد گشت

Медавид аз ҳила ҳар сӯи ҷонвар

میدوید از حیله هر سو جانور

Ногҳш бар хор пушт омад гузар

ناگهش بر خار پشت آمد گذر

Бар сараш кард аз ҳияли бўлии равон

بر سرش کرد از حیل بولی روان

Хори пуштакро баборон шуд гумон

خار پشتک را بباران شد گمان

Хастаро аз тишнагии лаби хушк буд

خسته را از تشنگی لب خشک بود

Баҳри борони сар бурун оварад зуд

بهر باران سر برون آورد زود

Ҷунбишашро дид рӯбаҳ , шод шуд

جنبشش را دید روبه،شاد شد

Дар замонаш туъма кард , озод шуд

در زمانش طعمه کرد،آزاد شد

Хештан бинмуд ҷон бар бод дод

خویشتن بنمود جان بر باد داد

Аз тариқи хўднмоӣӣ , дод ! дод !

از طریق خودنمائی، داد! داد!

Худнамоеи кори мард роҳ нест

خودنمایی کار مرد راه نیست

Худнамо аз дарди дайн огоҳ нест

خودنما از درد دین آگاه نیست