Мо ҳамаи шидоиён будему мисатони вдод

ما همه شیداییان بودیم و مستان وداد

« зоди фии алтнбўри нғмо » ҳасан ӯ чун ҷилва дод

«زاد فی الطنبور نغما» حسن او چون جلوه داد

Гуфт дилбар : ъошқо , баргӯ , чаҳ хоҳии ман язид ?

گفت دلبر: عاشقا، برگو، چه خواهی من‌یزید؟

Гуфтам : эй ҷону ҷаҳон , охир чаҳ гӯям ? ман ирод

گفتم: ای جان و جهان، آخر چه گویم من‌یراد؟

Боди буии зулфи мишкӣни ту май оради бмн

باد بوی زلف مشکین تو می‌آرد به من

Шод шуд ҷонами збўии бод , ҷонаши шоди бод !

شاد شد جانم ز بوی باد، جانش شاد باد!

Гар Муродӣ боядат , дар ноМуродии зани қадам

گر مرادی بایدت، در نامرادی زن قدم

Ёфтанд аз ноМуродии ошиқони ганҷи мурод

یافتند از نامرادی عاشقان گنج مراد

Гуфтамаш : андари ниҳодами ҳеҷ каси ғайр ту нест

گفتمش: اندر نهادم هیچ کس غیر تو نیست

Гуфт : навишт бод , нӯш , эй ошиқи некӯниҳод !

گفت: نوشت باد، نوش، ای عاشق نیکونهاد!

Аз ду берун нест раҳ ,гар марди ин роҳӣ бидон :

از دو بیرون نیست ره، گر مرد این راهی بدان:

ё тариқи ҷад бибояд , ё сиблати иҷтиҳод

یا طریق جد بباید، یا سبیل اجتهاد

Қосимии номи турои ҷон ва ҷаҳон гуфт , эй азиз

قاسمی نام ترا جان و جهان گفت، ای عزیز

Сайр ӯ чун бар сиблат « илми алосмо » фитод

سیر او چون بر سبیل «علم الاسما» فتاد