эй субҳи саодати зи ҷабини ту ҳувайдо

ای صبح سعادت ز جبین تو هویدا

Ин ҳасан чаҳ ҳасанаст ? тақаддусу тъоло

این حسن چه حسنست؟ تقدس و تعالا

Ман бандаи он бодаи ноБам ки дамодам

من بنده آن باده نابم که دمادم

Дар ҳар нафасӣ тоза кунад ҷавдати мо ро

در هر نفسی تازه کند جودت ما را

Аз арбадаи мо дар майхонаи нестӣ

از عربده ما در میخانه نیستی

Ҷони бандаи ҳасани ту , зиҳии ҳасани мудоро

جان بنده حسن تو، زهی حسن مدارا

Аз каъбау бтхонаҳи мгўӣиди бъошқ

از کعبه و بتخانه مگوئید بعاشق

Аз ҷинат ва фирдавс магӯ масти лақо ро

از جنت و فردوس مگو مست لقا را

Имрӯз агар фарди шӯии марди худоӣ

امروز اگر فرد شوی مرد خدایی

Фардои матлаби нася , мҷуи ошиқи фардо

فردا مطلب نسیه،مجو عاشق فردا

Донанд рафиқон ки раҳи давр ва дарозаст

دانند رفیقان که ره دور و درازست

Аз кӯчаи мақсӯди ббозори таманно

از کوچه مقصود ببازار تمنا

Дар кӯй ту пастем , зиҳии мансаби олӣ !

در کوی تو پستیم،زهی منصب عالی!

Бо рӯй ту мастем , зиҳии мақсади ақсо !

با روی تو مستیم، زهی مقصد اقصا!

Чун нисбати мо бо ту дурустаст нгўӣим

چون نسبت ما با تو درستست نگوئیم

Дигари сухан аз мартабаи одаму ҳавво

دیگر سخن از مرتبه آدم و حوا

эй ҳодии ҷону дилу дайни раҳмати омат

ای هادی جان و دل و دین رحمت عامت

Бар қосими бечораи ту аз лутф бибахшо

بر قاسم بیچاره تو از لطف ببخشا