Мутамодӣ шудаст явми фироқ

متمادی شدست یوم فراق

« Киеви аҳвол ? аиҳо алъшоқ »

«کیف احوال؟ ایها العشاق »

Дарди моро магар давое нест ?

درد ما را مگر دوایی نیست؟

Ки ту баси фориғӣ ва мо муштоқ !

که تو بس فارغی و ما مشتاق!

Дили ришами зи дӯст марҳам ёфт

دل ریشم ز دوست مرهم یافت

Муддаӣ риш мекунад зи нифоқ

مدعی ریش می کند ز نفاق

Ошиқон дар висоли мустағриқ

عاشقان در وصال مستغرق

Бҳўси не , вале бостҳқоқ

بهوس نی، ولی باستحقاق

Лиззати ишқро наме доне

لذت عشق را نمی دانی

Ки надории бҳичи гӯнаи мазоқ

که نداری بهیچ گونه مذاق

Хез , чун шаби гузашт ва рӯз омад

خیز، چون شب گذشت و روز آمد

Нур тавҳид мекунад ишроқ

نور توحید می کند اشراق

Қосимӣ , сари ишқ май талабӣ ?

قاسمی، سر عشق می طلبی؟

Дар дили худ талаб , на дар авроқ

در دل خود طلب، نه در اوراق