Ёри ҳамсоя ту шуд , дарёб

یار همسایه تو شد، دریاب

Ҳама инаст « хайри мо фии албоб »

همه اینست «خیر ما فی الباب »

Ҳастӣ худ бибин ва дӯст бибин

هستی خود ببین و دوست ببین

Ҳам барин хатми гашти фасли хитоб

هم برین ختم گشت فصل خطاب

Як замонами маҷол май бояд

یک زمانم مجال می باید

Қиссаи куҳнау шаби маҳтоб

قصه کهنه و شب مهتاب

Ёри мо дрбдр , бмои наздик

یار ما دربدر، بما نزدیک

Вақт аз даст меравад , дарёб

وقت از دست می رود، دریاب

Буии он ёр мерасад зи насим

بوی آن یار می رسد ز نسیم

« аФтҳи албоб , аиҳо албўоб »

«افتح الباب، ایها البواب »

Тавба аз ишқ кард зоҳиди шаҳр

توبه از عشق کرد زاهد شهر

Аз чунин тавба , тавба , ё таввоб

از چنین توبه، توبه، یا تواب

Бар дилу ҷон қосимӣ бигушо

بر دل و جان قاسمی بگشا

Дар васл , эй муфаттиҳи алобўоб

در وصل، ای مفتح الابواب