Биё , эй ёри савдое , биё , эй ҷони саргардон

بیا، ای یار سودایی، بیا، ای جان سرگردان

Азин савдои хабари дорӣ , зи савдои оятӣ бар хон

ازین سودا خبر داری، ز سودا آیتی بر خوان

Биё , эй ҷон « аллоҳ » хон , матарс аз мавҷ ва аз тӯфон

بیا، ای جان «الله » خوان، مترس از موج و از توفان

Магари гавҳари бадасти ореи азин дарёӣ бе поён

مگر گوهر بدست آری ازین دریای بی پایان

Биё , бо фари султонӣ , биор он ҷоми рӯҳонӣ

بیا، با فر سلطانی، بیار آن جام روحانی

зи файзи ҷом « субҳонӣ » , маро аз хештани бустон

ز فیض جام «سبحانی »، مرا از خویشتن بستان

Биё , эй ишқи султон вааш , задӣ бар ҷони мо оташ

بیا، ای عشق سلطان وش، زدی بر جان ما آتش

Чаҳ сони оташ ? аз он оташ , ки як шуълааст азуи нирон

چه سان آتش؟ از آن آتش، که یک شعله است ازو نیران

Бибозам оқибати ҷонро , тариқи куфру имон ро

ببازم عاقبت جان را، طریق کفر و ایمان را

Ба пеши зулф ва рӯй ӯ , агар куфраст , агар имон

به پیش زلف و روی او، اگر کفرست، اگر ایمان

Бслтонӣ расед ин дил , зи савдои ту варзидан

بسلطانی رسید این دل، ز سودای تو ورزیدن

Зиҳии султон ! зиҳии султон ! зиҳии султон ! зиҳии султон !

زهی سلطان! زهی سلطان! زهی سلطان! زهی سلطان!

Баҳри ҷониб ки меҷӯям , туе ҳозир , туе нозир

بهر جانب که می جویم، تویی حاضر، تویی ناظر

Агар дар ҳазрати воҷиб , агар дар хиттаи имкон

اگر در حضرت واجب، اگر در خطه امکان

з ҳар ҷое ки пурсидам , ҳамин бишунидам ва дидам :

ز هر جایی که پرسیدم، همین بشنیدم و دیدم :

зи шавқ ӯ мустанад , агар дарвеш агар султон

ز شوق او مستند، اگر درویش اگر سلطان

Агар пурсанад аз қосим ки : он маро куҷо дидӣ ?

اگر پرسند از قاسم که: آن مه را کجا دیدی؟

Дарин бустон , дар он бустон , дарин бустони сармастон

درین بستان، در آن بستان، درین بستان سرمستان