Соқио , узр магӯ , бода ба сармастони даҳ

ساقیا، عذر مگو، باده به سرمستان ده

Май ба мисатон бидиҳу тавба ба ҳушёрони даҳ

می به مستان بده و توبه به هشیاران ده

Нек бемор фироқему зи пои афтода

نیک بیمار فراقیم و ز پای افتاده

Аз шифохонаи ту шарбати беморони даҳ

از شفاخانه تو شربت بیماران ده

Аҳли дили шарбати васл ту хариданд ба ҷон

اهل دل شربت وصل تو خریدند به جان

Мо бизоъат чу надорем бмои арзони даҳ

ما بضاعت چو نداریم بما ارزان ده

Ҳаркас аз шарбати савдои ту сармаст шуданд

هرکس از شربت سودای تو سرمست شدند

Ҷони моро ба карами бодаи истеҳсони даҳ

جان ما را به کرم باده استحسان ده

Гар ту хоҳӣ ки ҳамеи фосид ва косад нашавад

گر تو خواهی که همی فاسد و کاسد نشود

Бода аз ҷоми иродат ба харидорони даҳ

باده از جام ارادت به خریداران ده

Сокини кӯии турои равзаи ризвони фармой

ساکن کوی ترا روضه رضوان فرمای

Ошиқ рӯй турои ҷинати ҷовидони даҳ

عاشق روی ترا جنت جاویدان ده

Қосимӣ , аъамаши ин роҳ набинад худ ро

قاسمی، اعمش این راه نبیند خود را

Зуд бош ва ба кафши оинаи рахшони даҳ

زود باش و به کفش آینه رخشان ده