Ҷироҳоти диламро тоза кард он ёри рӯҳонӣ

جراحات دلم را تازه کرد آن یار روحانی

Ки мо дар ҳар ҷадидӣ лиззатӣ дорем , агар доне

که ما در هر جدیدی لذتی داریم، اگر دانی

Тариқи ишқ варзидан , зи ҷони хеш тарсидан

طریق عشق ورزیدن، ز جان خویش ترسیدن

Маҳоли амреи сети номумкин , чаро дар банди эмеконе ?

محال امری‌ست ناممکن، چرا در بند امکانی؟

Гуҳӣ аз чашми махмураши сухани ронам , зиҳии мастӣ !

گهی از چشم مخمورش سخن رانم، زهی مستی!

Гуҳӣ дар зулф ӯ печам , зиҳии савдои тӯлонӣ

گهی در زلف او پیچم، زهی سودای طولانی

Марои гӯйӣ ки : бонии саодатҳост ишқи мо

مرا گویی که: بانی سعادت‌هاست عشق ما

Чаҳ созами чора ? чун дар дил харобӣ мекунад бонӣ

چه سازم چاره؟ چون در دل خرابی می‌کند بانی

Ба дарди дӯсти беруни шӯи зи ?дане , зон ки дар уқбо

به درد دوست بیرون شو ز دنیی، زان که در عقبی

Ғуломи хос он бошад ки дорад доғи султонӣ

غلام خاص آن باشد که دارد داغ سلطانی

Ҷабин бар остони дӯст бояд суд ва фарсудан

جبین بر آستان دوست باید سود و فرسودن

Чунин бурданди мардони пеши кори худ ба пешонӣ

چنین بردند مردان پیش کار خود به پیشانی

Ба базми ошиқон , сӯфӣ , млоФ аз дарди дӯшина

به بزم عاشقان، صوفی، ملاف از درد دوشینه

Миёни маҷлиси риндон чаҳ ҷои ин гарони ҷонӣ ?

میان مجلس رندان چه جای این گران جانی؟

Баровар аз гиребони сар , бибин каз партави рӯйиш

برآور از گریبان سر، ببین کز پرتو رویش

Ду олам шъшъонӣ шуд , чаро сар дар гиребонӣ ?

دو عالم شعشعانی شد، چرا سر در گریبانی؟

Баёни дайн ва миллат кун , ба маънӣ ,гар халилии ту

بیان دین و ملت کن، به معنی، گر خلیلی تو

Яди Байзо аён фармо , агар Мӯсои умронӣ

ید بیضا عیان فرما، اگر موسی عمرانی

Чаҳ маҳрӯмӣ ? чаҳ ноқобил ? ки дар умрӣ надонистӣ

چه محرومی؟ چه ناقابل؟ که در عمری ندانستی

Румузи сари ошиқро зи тсўилоти шайтонӣ

رموز سر عاشق را ز تسویلات شیطانی

з « кони аллоҳ » хабари дорӣ , бигӯ кон чист дар маънӣ

ز «کان الله » خبر داری، بگو کان چیست در معنی

зи сад гавҳар яке бинмо , агар дар асли азин конӣ

ز صد گوهر یکی بنما، اگر در اصل ازین کانی

Ба пой ақл натавон рафт азин дарёӣ бе поён

به پای عقل نتوان رفت ازین دریای بی‌پایان

Магари ҳайрони шӯй , эй дил , ба ҳайронӣ ба ҳии ронӣ

مگر حیران شوی، ای دل، به حیرانی به حی رانی

Давои дарди ботинро зи аҳли ақли камтари ҷӯ

دوای درد باطن را ز اهل عقل کمتر جو

Ки аз мӯрӣ мусаллам нест эъҷози сулаймонӣ

که از موری مسلم نیست اعجاز سلیمانی

Ҳазор аллоҳ Акбар гуфт ҷони ман , биҳамдиллоҳ

هزار الله اکبر گفت جان من، بحمدالله

Ки ҷомӣ нӯш кард аз дасти сармастони субҳонӣ

که جامی نوش کرد از دست سرمستان سبحانی

Биё эй ишқи хуши ҳолат , ки ҳам ришӣ ва ҳам марҳам

بیا ای عشق خوش حالت، که هم ریشی و هم مرهم

Туе киштӣ , туе дарё , ту наваҳй , ҳам ту тӯфонӣ

تویی کشتی، تویی دریا، تو نوحی، هم تو توفانی

зи худ ҷавҳар чаҳ май ҷӯӣ , ки ҳам дарё ва ҳам ҷӯӣ

ز خود جوهر چه می‌جویی، که هم دریا و هم جویی

Туе маъшуқау ошиқ , ки ҳам ҷонӣу ҷононе

تویی معشوقه و عاشق، که هم جانی و جانانی

Сухан каз рӯй ҳақ бошад , бар ӯ касро чаҳ диқ бошад ?

سخن کز روی حق باشد، بر او کس را چه دق باشد؟

Чу бо ҳақ муттафиқ бошад , чаҳ сурёнӣ , чаҳ ъбронӣ ?

چو با حق متفق باشد، چه سریانی، چه عبرانی؟

Туро чун оина гуяд ки : зиштӣу сияҳи рӯе

ترا چون آینه گوید که: زشتی و سیه‌رویی

Чу аз рӯйиши хаҷали гардӣ , азу чун рӯ нигарадоне ?

چو از رویش خجل گردی، ازو چون رو نگردانی؟

Мусулмонон ба арзу нафас ва моланд аз ту ноэмин

مسلمانان به عرض و نفس و مالند از تو ناایمن

зи габрони камтарӣ , аммо ба қавли худ мусулмонӣ

ز گبران کمتری، اما به قول خود مسلمانی

Саводи зулмат куфраст дар симои ту пайдо

سواد ظلمت کفر است در سیمای تو پیدا

Дили донои даравишони сҷнҷлҳои ӣмонӣ

دل دانای درویشان سجنجلهای ایمانی

Чу дунони баҳри як ман нони зи як манон машав ғофил

چو دونان بهر یک من نان ز یک منّان مشو غافل

Ба як манон тавваҷуҳ кун , чаро дар банди ду ноне ?

به یک منان توجه کن، چرا در بند دو نانی؟

Ризоӣ ҳақ нагардад ҷамъи ҳаргиз бо ҳавои ту

رضای حق نگردد جمع هرگز با هوای تو

Нигар : то ҳалқаи иқбол номумкин наҷунбоне !

نگر: تا حلقه اقبال ناممکن نجنبانی!

Агар бо ишқи ҳамроҳӣ , бирав навбат бизан шоҳӣ

اگر با عشق همراهی، برو نوبت بزن شاهی

Расед аз моҳ то моҳии аноятҳои раббонӣ

رسید از ماه تا ماهی عنایت‌های ربانی

Магӯ : ҳамчун маниро кӣ ба васлаш дастрас бошад ?

مگو: همچون منی را کی به وصلش دسترس باشد؟

Саодатро ки медонад ? магар бошад ки битавонӣ

سعادت را که می‌داند؟ مگر باشد که بتوانی

Бирав худро накӯ бишнос , кандар арсаи олам

برو خود را نکو بشناس، کاندر عرصه عالم

Ҳама фаръанд ва ту аслӣ , ҳама ҷисманд ту ҷонӣ

همه فرعند و تو اصلی، همه جسمند تو جانی

Ба рӯзи васли ҷонбозӣ қосим дид , ҷонон гуфт :

به روز وصل جانبازی قاسم دید، جانان گفت :

« сқоки аллоҳ »у тӯбои лак ки дар ин иди қурбонӣ

«سقاک الله » و طوبی لک که در این عید قربانی