Аввал ба ном онкӣ зад ин боргоҳ ро

اول به نام آنکه زد این بارگاه را

Афрӯхт шамъи машъалаи меҳру моҳ ро

افروخت شمع مشعله مهر و ماه را

Барпоӣ кард зангии шабро зи тахти зулм

برپای کرد زنگی شب را ز تخت ظلم

Бар ҷои нишонди рӯзи мурассаъи кулоҳ ро

بر جا نشاند روز مرصّع کلاه را

Хуфтон нуқра кард бурун аз тани ҷаҳон

خفتان نقره کرد برون از تن جهان

Пӯшоанд бар сипеҳри либоси сиёҳ ро

پوشاند بر سپهر لباس سیاه را

Рухсору зулфу чашму хату холи офарид

رخسار و زلف و چشم و خط و خال آفرید

Онгоҳ дод роҳи тамошои нигоҳ ро

آنگاه داد راه تماشا نگاه را

Сафи басти даври чашми сияҳ чун ду подшоҳ

صف بست دور چشم سیه چون دو پادشاه

Аз ҳар тарафи зи лашкари мижгони сипоҳ ро

از هر طرف ز لشکر مژگان سپاه را

Бар санг дода гавҳар ва бар неш дода нӯш

بر سنگ داده گوهر و بر نیش داده نوش

Хосияти тамоми рисондаи гиёҳ ро

خاصیّت تمام رسانده گیاه را

Бар пеши баҳри раҳмат ӯ ҷумла қатра ем

بر پیش بحر رحمت او جمله قطره‌ایم

Қассоби ғами мадор чу кардӣ гуноҳ ро

قصاب غم مدار چو کردی گناه را