Ҳар зарраро зи меҳр камандӣаст дар гулӯ

هر ذرّه‌ را ز مهر کمندی است در گلو

Нагузоштааст доми ту як офарӣда ро

نگذاشته است دام تو یک آفریده را

Бетобӣ эй ки дил кунад аз оризат маранҷ

بی‌تابی‌ای که دل کند از عارضت مرنج

Раҳмаст ин сапанд ба оташи расида ро

رحم است این سپند به آتش رسیده را