Сару болоӣ ки дорад бар сари гули машки ноб

سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک ناب

Офати дилҳосту андар дидаам чун офтоб

آفت دل‌هاست و اندر دیده‌ام چون آفتاب

Рӯй рангинаш чу моҳи тофтаи болои сарв

روی رنگینش چو ماه تافته بالای سرو

Зулфи мишкӣнаш чу машки тофта бар моҳтоб

زلف مشکینش چو مشک تافته بر ماهتاب

Сабр аз он хоҳам ҳаме то ишқ ӯ пӯшам ба сабр

صبر از آن خواهم همی تا عشق او پوشم به صبر

Хоб аз он хоҳам ҳаме то рӯй ӯ байнам бихоб

خواب از آن خواهم همی تا روی او بینم بخواب

Ҳарки хоҳад суҳбати хубону пайванд батон

هرکه خواهد صحبت خوبان و پیوند بتان

Ҳамчу ман дорад дили пари дарду ҷони пари азоб

همچو من دارد دل پر درد و جان پر عذاب

эй срўроФзои дилҳо чун ҳаёти андари висол

ای سرورافزای دل‌ها چون حیات اندر وصال

Ваии нишоти афзои ҷонҳо чун шароби андари шабоб

وی نشاط‌افزای جان‌ها چون شراب اندر شباب

То ба андар боғ ояд ҳамчуи нофи некӯон

تا به اندر باغ آید همچو ناف نیکوان

То ки чашм ошиқон бошад чу дар Нитсаон саҳоб

تا که چشم عاشقان باشد چو در نیسان سحاب

Чун саҳоби моҳи Нитсаон боди чашми душманат

چون سحاب ماه نیسان باد چشم دشمنت

Рӯй хсмонт чу обии боди охири моҳи об

روی خصمانت چو آبی باد آخر ماه آب