Бутии коми равон бут прессатон

بتی کام روان بت پرستان

Бғмзаҳи дарди ҷони тндрстон

به غمزه درد جان تندرستان

Ду чашмаши ҷойгоҳи банду дастон

دو چشمش جایگاه بند و دستان

Ду зулфаш чун каманди пӯри дастон

دو زلفش چون کمند پور دستان

зи рӯйиши гули чнми андари зимистон

ز رویش گل چنم اندر زمستان

Бҳшёрӣ маро дорад чу мисатон

به هشیاری مرا دارد چو مستان

Бгл бар тофта шамшод дорад

به گل بر تافته شمشاد دارد

Маро зон тофтаи дил шод дорад

مرا زآن تافته دل شاد دارد

Бар аз лоаду дил аз пӯлод дорад

بر از لاد و دل از پولاد دارد

Бғмзаҳи сангро чун лоад дорад

به غمزه سنگ را چون لاد دارد

Бама бар сӯсан озод дорад

به مه بر سوسن آزاد دارد

Чу ман сад бандаро озод дорад

چو من صد بنده را آزاد دارد

Раво бошад ки аз хӯбӣ бинозад

روا باشد که از خوبی بنازد

Ки дили ҷуз бо ҳавоӣ ӯ насозад

که دل جز با هوای او نسازد

Биравӣ ӯ бути чини сари фарозад

به روی او بت چین سر فرازد

Агар зӣ ӯ бёзд дил бибозад

اگر زی او بیازد دل ببازد

Агар меҳраш чу оташ дар гудозад

اگر مهرش چو آتش درگدازد

Чу дидораш бибинад дили бёзд

چو دیدارش ببیند دل بیازد

Ббоғ омад сипоҳи меҳргонӣ

به باغ آمد سپاه مهرگانی

Бурид аз гулистони гули меҳрбонӣ

برید از گلستان گل مهربانی

Чу ёқӯт кабӯдаст оби хонӣ

چو یاقوت کبود است آب خانی

зи хайл меғ шуд гардуни духонӣ

ز خیل میغ شد گردون دخانی

Баӣ чун гӯйҳои зари конӣ

بهی چون گویهای زر کانی

Чу гирди машк бар гавҳар фишонӣ

چو گرد مشک بر گوهر فشانی

зи буиу ранг холӣ шуд чамани зор

ز بوی و رنگ خالی شد چمن زار

Нанолад низ булбул дар чамани зор

ننالد نیز بلبل در چمن زار

зи захми себ пурхӯн шуд дили нор

ز زخم سیب پُر خون شد دل نار

зи шарми нор себ афрӯхт чун нор

ز شرم نار سیب افروخت چون نار

Миёни себ ва ба афтод озор

میان سیب و به افتاد آزار

Вази эшон боғро бушковати бозор

وز ایشان باغ را بشکفت بازار

Гирифта бо диранг аз рӯй ман ранг

گرفته بادرنگ از روی من رنگ

Гирифтаи боди ранг аз гул ба найранг

گرفته باد، رنگ از گل به نیرنگ

Шуда бар лолаи кӯҳу бӯстони танг

شده بر لاله کوه و بوستان تنگ

Гирифтаи ҷой ӯро нору норанг

گرفته جای او را نار و نارنگ

Барояд нимрўзони абри шбрнг

برآید نیمروزان ابر شبرنگ

Битобад барқи азу ҳамчун шбоҳнг

بتابد برق ازو همچون شباهنگ

Шудаи пок аз бадии мейри ммҷд

شده پاک از بدی میر ممجد

Кушодаи дасту Мансуру муаййид

گشاده دست و منصور و مؤید

Таниши софитар аз ҷони Муҳамад

تنش صافی‌تر از جان محمد

Бадви дайни Муҳамад шудаи мؤкд

بدو دین محمد شده مؤکد

Чу тоҷи алмалик бо теғ маанд

چو تاج الملک با تیغ مهند

Буд пеши ваии андари зини мтрд

بود پیش وی اندر زین مطرد

Баҳри бобаши зи ҳаркаси пеши ёбӣ

به هر بابش ز هر کس پیش یابی

Ҳужабронро бар ӯ мяши ёбӣ

هژبران را برِ او میش یابی

Ҷаҳонро назд ӯ дарвеши ёбӣ

جهان را نزد او درویش یابی

Чу райш беш ҷўӣӣ беш ёбӣ

چو رایش بیش جوئی بیش یابی

Чу ӯро дили ту неки андеши ёбӣ

چو او را دل تو نیک اندیش یابی

Дили худро бкоми хеши ёбӣ

دل خود را به کام خویش یابی

Диҳад хоҳандагонро ҳадяи посух

دهد خواهندگان را هدیه پاسخ

Фаридун омад аз кеши таносух

فریدون آمد از کیش تناسخ

Гирифтаи асби бахташро фалаки рух

گرفته اسب بختش را فلک رخ

Нтобад ҷовдонаи бахт зу рух

نتابد جاودانه بخت زو رخ

Қавоми аддавла чун ӯ ҳаст фаррух

قوام‌الدوله چون او هست فرخ

Сазад сад бандаи шан чун шоҳи хлх

سزد صد بنده‌شان چون شاه خُلُخ

Абунасраст шоҳи шаҳриёрон

ابونصر است شاه شهریاران

Нишоти дӯстону роздорон

نشاط دوستان و رازداران

Хазон бо табъ ӯ гардад баҳорон

خزان با طبع او گردد بهاران

Кафи родаш чу абрии зараши борон

کف رادش چو ابری زرْش باران

Ҳаме дорад бдўлти рӯзгорон

همی دارد به دولت روزگاران

Бкоми хешу коми дӯстдорон

به کام خویش و کام دوستداران

Худовандӣ дигар чун фахри мейрон

خداوندی دگر چون فخر میران

Фалаки норади бсди даврону сайрон

فلک نارد به صد دوران و سیران

Ҷавонӣ бо ҳашу тадбири перон

جوانی با هُش و تدبیر پیران

Бадв ҳар рӯзи мулкии тозаи гирон

بدو هر روز ملکی تازه گیران

Аз ӯ обод шуд ин малики вайрон

از او آباد شد این ملک ویران

Баҷанг ӯ ҳалоки ҷони шерон

به جنگ او هلاک جان شیران

Ду шоҳи дурбин ва зуд ёбанд

دو شاه دوربین و زود یابند

Чу оташи сӯии кин ҷустан шитобанд

چو آتش سوی کین جستن شتابند

Бадасту дил чу зрборон саҳобанд

به دست و دل چو زرباران سحابند

Бачарх малики ҳўр осо битобанд

به چرخ ملک هورآسا بتابند

Ббхти андар чу даврон шабобанд

به بخت اندر چو دوران شبابند

Адуро ва валеро норӯ обанд

عدو را و ولی را نار و آبند

Ало то бар замин ва бар ҳаволӣ

الا تا بر زمین و بر حوالی

з дебо густард Нитсаон ниҳолӣ

ز دیبا گسترد نیسان نهالی

Мабодои гетӣ аз ду шоҳи холӣ

مبادا گیتی از دو شاه خالی

зи шаҳи бўнсру хусрави бўолмъолӣ

ز شه بونصر و خسرو بوالمعالی

з ҳар ду хасми пасту дӯсти олӣ

ز هر دو خصم پست و دوست عالی

Маъодии ғами кашу шодони мўолӣ

معادی غم کش و شادان موالی

Буд бар комашони даври замона

بود بر کامشان دور زمانه

Адуашони тири меҳнатро нишона

عدوشان تیر محنت را نشانه

Муллоашони бод аз давлати хазона

ملاشان باد از دولت خزانه

Мабодои малики эшонро карона

مبادا ملک ایشان را کرانه

Биҷӯаду адли бодндии фасона

به جود و عدل بادندی فسانه

Вале зишон кунад ободи хона

ولی زیشان کند آباد خانه

Чу ин таркони з туркистон биҷустанд

چو این ترکان ز ترکستان بجستند

Турои солору мейри хеши ҷустанд

ترا سالار و میر خویش جستند

Дил аз ёрону хуишон бар гусастанд

دل از یاران و خویشان برگسستند

Тани андари банди фармони ту бастанд

تن اندر بند فرمان تو بستند

Кунун эшон баҳри ҷоӣӣ ки ҳастанд

کنون ایشان به هر جائی که هستند

зи баҳри бандагӣ кардан нишастанд

ز بهر بندگی کردن نشستند

Ту бодии шодмонаи ҷовдона

تو بادی شادمانه جاودانه

Мабодои як замон бе ту замона

مبادا یک زمان بی تو زمانه

Ту зебии ақди шодиро миёна

تو زیبی عقد شادی را میانه

Ки гетиро ту дории шодмона

که گیتی را تو داری شادمانه

Гирифтаи доғу дард аз ту карона

گرفته داغ و درد از تو کرانه

Ниҳодаи дили бшодии ту ягона

نهاده دل به شادی تو یگانه

Маро низ аз ғами сахтии рҳондӣ

مرا نیز از غم سختی رهاندی

Бхдмт кардани хешами нишондӣ

به خدمت کردن خویشم نشاندی

Сари ман банда бар гардуни расонадӣ

سر من بنده بر گردون رساندی

Кам азпарвардагон хеш хондӣ

کم از پروردگان خویش خواندی

Ҳадисам каз ҷаҳони беруни ҷҳондӣ

حدیثم کز جهان بیرون جهاندی

Бсоъти кори бастӣу брондӣ

به ساعت کار بستی و براندی